Door: Redactie Panorama Fotografie:
Misdaad
3

Bij de politierechter: ''Ik heb iets bij mijn ballen''

Bij de politierechter komen elke dag zaken langs die niet wereldschokkend zijn, maar vaak wel herkenbaar. Zoal...

Bij de politierechter komen elke dag zaken langs die niet wereldschokkend zijn, maar vaak wel herkenbaar. Zoals deze zaak.

Twee avonden achter elkaar zagen politiesurveillanten de verdachte auto door de Amsterdamse Pijp rijden. De blauwe Opel Astra leek doelloos rondjes te draaien. Stoppen, 100 meter rijden, weer stoppen en dan de hoek om. Een paar minuten later was hij weer terug in de Gerard Doustraat en begon het rondje opnieuw. De tweede avond precies hetzelfde, alleen dit keer hield de politie hem scherp in de gaten. Ze zagen iemand instappen, ze zagen de auto optrekken en het leek er sterk op dat er iets werd uitgewisseld tussen de twee inzittenden. Toen de passagier 100 meter verderop weer uit de auto stapte, greep de politie in. Beide kerels werden aangehouden.

Een zwarte sok met cocaïne

Dat is nu een dag of tien geleden. Al die tijd heeft Sami, een 30-jarige Amsterdammer van Turkse afkomst, in het huis van bewaring gezeten. Het is waarschijnlijk een tijdje geleden dat hij zijn echtgenote en zijn vader zag. Nu, in de sandwich tussen twee leden van de parketpolitie die hem de rechtszaal binnenleiden, begroet hij hen kort. Alleen zijn hand gaat heel even omhoog. Hij draagt een vrolijk gestreepte trui, maar zelf is Sami niet zo vrolijk. Een glimlach kan er niet van af.

Lees uit deze serie ook: de hoerenzoon

“Ik heb iets bij m’n ballen,” had Sami kort na zijn aanhouding na enig aandringen opgebiecht. Zijn hand verdween in zijn onderbroek en kwam daar even later uit tevoorschijn met een zwarte sok. In die sok zaten twintig wikkels cocaïne. De rest lag in de kofferbak. In totaal zo’n 27 gram. Bij zijn passagier werd ook nog eens 3 gram coke aangetroffen. Het lijkt allemaal glashelder: Sami is een cokedealer. Maar Sami zegt van niet. Hij zou een dag later met een stel vrienden naar een groot dansevenement gaan. Samen hadden ze wat geld ingelegd voor de coke, gewoon, om zeker te weten dat het een leuke avond ging worden. Sami was degene die de dope was gaan halen. Maar dealen? Hij? Hij heeft een vrouw thuis en een dochter van 7. Hij zou wel gek zijn, toch?

Lees uit deze serie ook: was het zijn portemonnee of toch een zak drop in zijn kontzak?

Maar de officier weet hoe het werkt. Ze kent meer van die jongens die hun vaste rondjes door Amsterdam rijden. Sami had bij zijn aanhouding drie mobiele telefoons op zak. Volgens de officier een beproefde dealertactiek. Ook had hij 280 euro cash in zijn zakken terwijl hij van een uitkering leeft. En dan die coke, verdeeld over zijn
kofferbak en zijn onderbroek.

“Waarom stopte u niet gewoon alles in uw onderbroek?”
“Dat zat niet lekker, mevrouw.”

Lees uit deze serie ook: ''Hij vindt alles een verwijt''

Ongeloofwaardige smoesjes, vindt de officier. Het deel in zijn onderbroek was bedoeld om snel te kunnen verhandelen. Het deel in de kofferbak was voorraad. Punt uit. De rechter merkt daarna op dat 27 gram cocaïne wel erg veel is voor een feestje. “Dat is me het feestje wel,” zegt hij droog. Maar ook hij gelooft niets van dat verhaal. Sami mag nog een laatste keer zwaaien naar zijn vader en naar zijn vrouw en kan daarna weer direct terug de cel in. Voor drie maanden.

Lees het in Panorama

Dit was een aflevering van 'De politierechter' uit de oude doos, geschreven door onze verslaggever Jochem Davidse. Benieuwd naar de aflevering van deze week? Lees 'm in ons magazine op Blendle of bestel een papieren versie.

Illustratie: Aloys Oosterwijk