![https://cdn.pijper.io/core/panorama-fallback1.png https://cdn.pijper.io/core/panorama-fallback1.png](https://thumbor.pijper.io/G41pJntgUxtda8oDVap0TsBorb8=/728x410/center/middle/filters:format(webp)/https%3A%2F%2Fcdn.pijper.io%2Fcore%2Fpanorama-fallback1.png)
Hij leefde als een playboy. Reed in Bentley, Porsches en BMW's, sliep weken aaneen in de duurste suites van tophotels, kocht dure cadeaus voor zijn vriendin, een bloedmooie Hongaarse stripteasedanseres. Toch verdiende Tim D. slechts 1.500 euro per maand als douanier. Rara, hoe kan dat?Tim D. bleek een tweede baantje te hebben. Die van hulpje van drugssmokkelaars. Hij kneep een digitaal oogje dicht als containers vol Zuid-Amerikaanse coke de Antwerpse haven binnen kwamen - en verdiende daarmee sloten geld.Het probleem van Tim D.: het geld ging er ook met bakken weer uit. De Belgische site politics.be noteert:
Op een gegeven ogenblik verdween hij een paar maanden volledig uit beeld. Eens terug boven water was het elke dag groot feest en, het mag gezegd, Tim kon delen. Iemand geld of drugs nodig? Geen probleem. Tim trok in zijn appartementje in de Nassaustraat een schuif open waar ofwel een pak geld in zat ofwel een gezinsverpakking drugs. En hij hielp zijn vrienden uit de nood. Zijn collegas hadden niets in de gaten, want voor hen bleef Tim de contractuele bediende niveau D die kwam werken op versleten sloffen en in kapotte jeans. En met een rugzakje. Al zat dat bijwijlen tjokvol cocaïne. Maar onder hun neus werkte hij tegen tweehonderd per uur voor zijn klanten. En dat waren niet de minsten: Serviërs, Marokkanen en de Turkse drugsmafia in Nederland. Stuk voor stuk beroepsmisdadigers die voor niets terugdeinsden.