@media (max-width: 679px){#fig-62faf6aebbf86 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-62faf6aebbf86 img{#fig-62faf6aebbf86 img.lazyloading{width: 624px;height: 468px;}}@media (min-width: 680px) and (max-width: 680px){#fig-62faf6aebbf86 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-62faf6aebbf86 img{#fig-62faf6aebbf86 img.lazyloading{width: 980px;height: 735px;}}@media (min-width: 681px) and (max-width: 1000px){#fig-62faf6aebbf86 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-62faf6aebbf86 img{#fig-62faf6aebbf86 img.lazyloading{width: 1290px;height: 726px;}}@media (min-width: 1001px) and (max-width: 1440px){#fig-62faf6aebbf86 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-62faf6aebbf86 img{#fig-62faf6aebbf86 img.lazyloading{width: 1400px;height: 788px;}}@media (min-width: 1441px){#fig-62faf6aebbf86 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-62faf6aebbf86 img{#fig-62faf6aebbf86 img.lazyloading{width: 1900px;height: 814px;}}Lehder

Carlos de geschifte coke-nazi

Hij was de rechterhand van de grootste crimineel aller tijden. Sterker: zonder de revolutionaire smokkelpraktijken van Carlos Lehder vanaf zijn eigen Bahama-eiland was het beruchte Medellínkartel van Pablo Escobar nooit zo groot geworden. En hoewel ‘Charlie’ in verschillende top 5-lijstjes van de zwaarste criminelen aller tijden staat, geniet hij niet de bekendheid van de anderen. Ten onrechte, want ‘El Loco’ is een heel zware jongen. Maar ondanks alle moord & verderf loopt hij gewoon vrij rond in Duitsland.

Er bestaan talloze maffiafilms met scènes die te gruwelijk voor woorden zijn. Het turbulente leven van Carlos Lehder, die nu de respectabele leeftijd van 72 lentes heeft bereikt, laat al die fragmenten verbleken. Zelfs de laatste dag voordat hij voor 135 jaar de bak in moest was een orgie (letterlijk!) van seks, drugs & moord. Zijn laatste avond als vrij man was in 1987. Carlos Lehder Rivas – de laatste naam is van zijn Colombiaanse mama, de eerste van zijn Duitse pa – vierde een feestje in Hacienda Nápoles, het luxelandgoed van drugsbaron Pablo Escobar in Puerto Triunfo, Colombia. Er werd flink gesnoven en ‘Crazy Charlie’ had zichzelf teruggetrokken in een kamer met wat wulpse prostituees toen er op zijn deur werd geklopt door een van de handlangers van Escobar. Lehder twijfelde geen moment en schoot de man meteen dood. In de kamer klonk gegil, vooral uitgebracht door de vrouw van de hitman, met wie Carlos in bed lag te vozen. De kogelschoten en het geschreeuw overstemden de salsamuziek. Carlos was geschrokken en zei sorry tegen baas Pablo. Zo was hij dan ook wel weer. Het lijk werd uit het huis gegooid en het feestje ging in volle gang verder. Charlie snoof nog wat coke en liet zich verwennen door de dames – alsof er zojuist slechts een vaas was omgevallen.

doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_in-content_top_article');

Pablo Escobar wist hierna wat hem te doen stond: Lehder lozen. Want hij vormde met zijn roekeloze gedrag een gevaar voor de organisatie. “Kom,” zo zei hij tegen zijn trouwe adept, zo gaat het verhaal, “ik breng je naar een veilige plaats, hier is het te risicovol voor je.” Vervolgens droeg Escobar de schietgrage moordenaar over aan de Amerikaanse autoriteiten, die hij over de schuilplaats informeerde. Escobar ontkende overigens in alle toonaarden dat hij iets met de arrestatie te maken had.

De rechtszaak die in 1988 volgde, was de grootste court case tegen buitenlandse drugssmokkelaars in de Amerikaanse geschiedenis. Lehder werd niet alleen aangeklaagd voor moord; ook achtte de rechtbank bewezen dat hij minimaal 2000 kilo cocaïne het land had binnengesmokkeld. Een schijntje natuurlijk van het totaal aantal kilo’s waarmee Amerika door Lehder was overspoeld, maar genoeg om hem voor 135 jaar vast te zetten. Het ene domme moment, tijdens een feestje tot in de late uren, had hem de das omgedaan.

Maar het kartel van Escobar was al een tijdje niet zo blij met het gedrag van Carlos Lehder. Dat had vooral te maken met zijn levensstijl, maar ook met zijn politieke activiteiten. In Colombia richtte hij de neonazipartij National Latino Movement op. Pablo Escobar zag onder andere deze publieke activiteiten als een groot gevaar voor zijn imperium en zou om die reden Lehder verraden hebben.

doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_in-content_middle_article');

Kleine cokevliegtuigjes

Hoe heeft het allemaal zo ver kunnen komen met de kleine schooier Carlos Enrique Lehder Rivas, geboren op 7 september 1949 in het Colombiaanse Armenia? Als kind leefde hij een redelijk onschuldig leven, hoewel zijn Duitse vader openlijk sympathieën voor de nazi’s en Hitler betuigde. Een adoratie die de jonge Carlos op latere leeftijd met hem ging delen, getuige zijn ferme uitspraken en zijn armtatoeage van een hakenkruis. Toch verliep zijn jeugd redelijk stabiel, met een keurige onderwijzeres als moeder en een ingenieur als vader. Maar al snel koos hij het foute pad. Toen hij 15 was emigreerde het gezin van Colombia naar New York en vader ging tweedehands auto’s verkopen. Lehder junior kwam in de zaak werken en ging al snel gestolen auto’s verpatsen (en hij dealde tussen de bedrijven door al in marihuana). Carlos werd gepakt en moest in 1973 brommen in Danbury, Connecticut. Tijdens zijn verblijf in de gevangenis kwam hij niet tot inkeer, nee, hij bedacht een nieuw plan: hij zou de drugshandel ingaan. Het idee: met kleine vliegtuigen drugs naar Amerika vervoeren. In plaats van zich te bekeren na zijn fout, verzamelde Lehder alle informatie die nodig was om zijn cocaïnebedrijf te starten. Hij leerde witwas- en smokkeltrucs en vaardigheden die nodig zijn voor het transport van cocaïne. Hij bracht uren door met het ondervragen van gevangenen en het maken van aantekeningen. Charlie besprak alles met zijn Amerikaanse medegevangene George Jung, en deze gesprekken vormden de wortels van wat een groots cocaïne-imperium zou worden. Jung zei later tegen een nieuwszender: “Ik vroeg: vertel eens wat over de wereld van cocaïne? Carlos zei tegen mij: Weet je niet dat een kilo cocaïne in Amerika een waarde van 60.000 dollar heeft?” Het begon Jung te duizelen en toen ze vrijkwamen, werden de plannen uitgewerkt.

@media (max-width: 680px){#fig-62faf6aebd052 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-62faf6aebd052 img{#fig-62faf6aebd052 img.lazyloading{width: 624px;height: 0px;}}@media (min-width: 681px) and (max-width: 1320px){#fig-62faf6aebd052 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-62faf6aebd052 img{#fig-62faf6aebd052 img.lazyloading{width: 980px;height: 0px;}}@media (min-width: 1321px){#fig-62faf6aebd052 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-62faf6aebd052 img{#fig-62faf6aebd052 img.lazyloading{width: 1272px;height: 0px;}}
De rechter- hand zit links van El Patron, begin jaren 80.

Al snel gingen de twee een samenwerking aan met Pablo Escobar, met wie Lehder het Medellínkartel oprichtte. Lehder en Jung namen het transport en de distributie voor hun rekening, Escobar zorgde voor de productie. In hoog tempo ging het project skyhigh. Volgens de Amerikaanse drugsbestrijding was het Medellínkartel verantwoordelijk voor 80 procent van de cocaïnesmokkel naar de Verenigde Staten. Lehder ontpopte zich als een revolutionair, een pionier. ‘El Loco’ kocht eind jaren 70 een klein Bahama-eiland, hij had toch al geld zat. Vanaf Norman’s Cay, zo’n 350 kilometer uit de kust van Florida, deed hij vliegend zijn zaken. Eerst nog met een gestolen (!) vliegtuig, later beschikte hij over een aangekocht vliegpark. De autoriteiten van de Bahama’s deden niets, want die had hij natuurlijk allang omgekocht. Hij liet een ingehuurde piloot onder de radar door vliegen, waardoor de smokkelaar ongemerkt op kleine vliegveldjes in Amerika zijn slag kon slaan. Binnen de kortste keren werd hij steenrijk.

@media (max-width: 680px){#fig-62faf6aebd1f0 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-62faf6aebd1f0 img{#fig-62faf6aebd1f0 img.lazyloading{width: 624px;height: 0px;}}@media (min-width: 681px) and (max-width: 1320px){#fig-62faf6aebd1f0 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-62faf6aebd1f0 img{#fig-62faf6aebd1f0 img.lazyloading{width: 980px;height: 0px;}}@media (min-width: 1321px){#fig-62faf6aebd1f0 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-62faf6aebd1f0 img{#fig-62faf6aebd1f0 img.lazyloading{width: 1272px;height: 0px;}}
De nieuwe Panorama ligt nu in de winkel en is hier te bestellen.

Bolletjesslikkers of drugskoeriers in passagiersvliegtuigen vond hij maar niks. Kruimelwerk. Zijn revolutionaire methode leverde hem honderden miljoenen op en het eiland werd een trekpleister met vele drugsfeestjes (lees: seksorgieën). En daar deed biseksueel Carlos maar wat graag aan mee. Dan hees hij zich in een nazi-uniform, maakte een klein snorretje van coke en ging dan flink van bil. Een getuige: “Er waren vijf mannen, tien vrouwen, en iedereen liep naakt rond en wisselde om de haverklap van partner en iedereen dronk, snoof en rookte marihuana. Drie dagen lang Sodom en Gomorra.”

Benieuwd naar de rest van het artikel? Lees het in de nieuwste Panorama of bekijk het op Blendle.

doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_in-content_bottom_article');

Laatste nieuws