doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_below_menu_allpages');

Kleren maken de schurk

Elke week schrijft misdaadverslaggever Henk Strootman een column over wat hem opvalt in de crimewereld. Deze week: kleding.
@media (max-width: 679px){#fig-63d6893d4e38b img.lazyloading{background: #eee;}#fig-63d6893d4e38b img{#fig-63d6893d4e38b img.lazyloading{width: 480px;height: 480px;}}@media (min-width: 680px) and (max-width: 1000px){#fig-63d6893d4e38b img.lazyloading{background: #eee;}#fig-63d6893d4e38b img{#fig-63d6893d4e38b img.lazyloading{width: 740px;height: 740px;}}@media (min-width: 1001px){#fig-63d6893d4e38b img.lazyloading{background: #eee;}#fig-63d6893d4e38b img{#fig-63d6893d4e38b img.lazyloading{width: 160px;height: 160px;}}

Als kleuter dacht ik dat je boeven kon herkennen aan een stoppelbaard, streepjespak, masker en ronde kogel met ketting aan het been. Jaren later, op de ‘grote school’, kwam ik tot het inzicht dat schurken zich soms voordoen als baron in witte smoking, met een monocle in het oog en een gesoigneerd wit baardje. De mindere goden in de boevenwereld gingen gekleed in een regenjas, met in de binnenzak een portofoon waarvan de antenne via een knoopsgat naar buiten schoof.

doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_in-content_top_article');

Pas veel later kwam ik tot de conclusie dat criminelen – en dan met name het voetvolk – er heel wat fantasielozer bijlopen. Wie naar Opsporing Verzocht kijkt ziet de volledige collectie van het kledingmerk The North Face voorbijkomen. En daarbij is het zwart dat de klok slaat.

Het is de vraag of ze bij de marketingafdeling van The North Face deze ontwikkeling toejuichen. Want echt reclame is het niet. Zo’n twintig jaar geleden werd het merk Lonsdale bijna de nek omgedraaid toen duidelijk werd dat met name extreemrechtse jongeren zich in deze shirtjes hesen. Vandaag de dag moeten topmerken als Dsquared2, Kenzo, Stone Island, Parajumpers, Balmain, Gucci en Philipp Plein vrezen voor hun reputatie. Hun collecties doen het namelijk opvallend goed bij onderwereldtypes. Loop maar eens door de P.C. Hooftstraat. Het zijn nou niet bepaald de captains of industry die daar bij Prada of Gucci voor de deur in de rij staan.

@media (max-width: 680px){#fig-63d6893d4ea34 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-63d6893d4ea34 img{#fig-63d6893d4ea34 img.lazyloading{width: 624px;height: 0px;}}@media (min-width: 681px) and (max-width: 1320px){#fig-63d6893d4ea34 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-63d6893d4ea34 img{#fig-63d6893d4ea34 img.lazyloading{width: 980px;height: 0px;}}@media (min-width: 1321px){#fig-63d6893d4ea34 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-63d6893d4ea34 img{#fig-63d6893d4ea34 img.lazyloading{width: 1272px;height: 0px;}}
Veelvuldig gespot in Opsporing Verzocht: zwarte kleding van The North Face.

Maar goed, even terug van de patjepeeërs naar het werkvolk in North Face-uniform. Wat drijft deze jongeren om massaal, bijna als op afspraak, dezelfde kleding aan te trekken? Staat zo’n outfit ergens voor? Is het gebrek aan fantasie? Of is het een slimmigheidje? Getuigen van een plofkraak of overval kunnen de politie vaak niet meer vertellen dan dat de dader ‘een zwarte North Face-jas, zwarte broek en donkere sneakers’ droeg. Daar kun je als recherche natuurlijk niets mee. Hetzelfde fenomeen doet zich voor bij voetbalrellen.

Wat drijft deze jongeren om massaal, bijna als op afspraak, dezelfde kleding aan te trekken? Staat zo’n outfit ergens voor? Of is het een slimmigheidje?

Ook daar vormen de grootste raddraaiers een nauwelijks te identificeren, in zwarte hoodies gehuld leger. Politiechef Ralf van den Heuvel zei hierover onlangs in dagblad Tubantia: “Ik snap niet dat ouders niet aan hun kind in dat zwarte North Face-jasje en die hoodie, het ‘uniform’ van een hooligan, vragen: wat ga je eigenlijk doen? Waarom doe je niet gewoon een rode jas aan? Omdat je er dan niet zo uitziet als vrienden? Misschien moet je er dan wel niet willen zijn. (...) Ik wil ze niet allemaal over één kam scheren, maar veel van de problemen worden inderdaad wel veroorzaakt door groepen met dit profiel. Zij zorgen niet bepaald voor een heel positieve sfeer.” Inmiddels is ook een ander kledingaccessoire aan een flinke opmars bezig: de bivakmuts. Ooit voorbehouden aan marathonschaatsers en bankrovers, nu ook in trek bij scholieren en straatjochies. Het was de Spijkenisser jeugdagent Peter Dale die hierover vorige week bij RTV Rijnmond aan de bel trok.

“We zien bij meerdere incidenten dat jongeren, vaak jongens, hun gezicht bedekken. Ook bij preventief fouilleren op straat wordt geregeld een bivakmuts gevonden. Dan vragen we waarom ze zo’n muts dragen. De één vindt het stoer, de ander heeft geen reden.” Soms gaan de agenten langs bij de ouders.

“De reacties zijn verschillend. Er zijn ouders die zeggen: waar bemoei je je mee? Maar er zijn er ook die de schaar pakken, de bivakmuts in stukken knippen en in de prullenbak gooien. Ons doel is niet om te betuttelen of te zeggen wat wel en niet mag. We willen bewustwording creëren.”

Een mooi streven van de jeugdagent. Maar het is de vraag of deze boodschap echt wil landen bij de doelgroep. Want het boetekleed, daar hebben deze modeliefhebbers weer wat minder mee.

doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_in-content_bottom_article');

Laatste nieuws