doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_below_menu_allpages');

Deze huursoldaten slaagden er bijna in om Pablo Escobar te liquideren

Op 2 december 1993 kwam Pablo Escobar om het leven, maar dat had zomaar vier jaar eerder kunnen zijn. In 1989 slaagde een Brits team van huurmoordenaars en oud-soldaten er net niet in om de drugsbaron te liquideren.
doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_below_image_article');
Deze huursoldaten slaagden er bijna in om Pablo Escobar te liquideren

Het verhaal kwam naar boven dankzij een recent gepubliceerde documentaire. Daarin zijn oude opnamen en nog niet eerder verschenen interviews te zien waarin twee leden van de Britse groep aan het woord komen: hun leider, de Schotse Peter McAleese en architect van de moord Dave Tomkins, die de liquidatie op touw zette samen met Pablo’s grote rivalen: het Cali-kartel.

doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_in-content_top_article');

McAleese had op dat moment al heel wat schoten gelost. Het gros van zijn leven had hij in het leger doorgebracht, eerst als parachutist en later bij de Britse elite-eenheid SAS. In 1969 zette hij een streep door zijn militaire carrière. ‘De slechtste beslissing van zijn leven’, noemde hij het achteraf. Hij kon zijn plek niet vinden in het Britse burgerbestaan, mishandelde zijn vriendin en vertrok uit schaamte naar het buitenland, waar hij als huursoldaat te werk ging. Zo reisde hij van oorlog naar oorlog, voornamelijk in Afrika.

McAleese spreekt de huursoldaten toe.

Ontmoeting met Dave Tomkins

Tijdens één van die reizen belandde McAleese in Angola, waar hij de Britse Dave Tomkins ontmoette, die later samen met het Cali-kartellid Jorge Salcedo de liquidatie van Escobar probeerde op te zetten. McAleese kreeg het aanbod, met als kanttekening dat hij het hoofd van Escobar mee moest nemen als bewijs. In eerste instantie twijfelde de Schotse veteraan, maar na een verkenningsvlucht over Hacienda Napoles, het landgoed van de drugsbaron waar de liquidatie plaats zou moeten vinden, raakt McAleese overtuigd dat de operatie een succes zou kunnen worden en accepteerde hij de opdracht.

Verkenning van Hacienda Napoles.

De Schot ging meteen aan de slag met het verzamelen van huurlingen. In totaal sprokkelde hij 12 man bij elkaar, die elk 5.000 dollar per maand plus onkosten van het Cali-kartel kregen. Tomkins, één van de opdrachtgevers, stak maar liefst 1.000 dollar per dag in zijn eigen zakken. Daarmee was het kostenplaatje nog niet compleet. Er werd een boerderij geregeld als slaapplek en trainingscomplex. Het Kali-cartel bespaarde kosten noch moeite met het bewapenen van hun huurlingen. De boerderij werd tot de nok toe gevuld met wapentuig. “Het was net f*cking Kerstmis”, sprak McAleese achteraf. “Alles wapens die we nodig hadden, waren aanwezig.”

Tomkins in de documentaire.

Mislukking

In 1989, na een aanzienlijke voorbereiding, vertrok het leger van huurlingen met twee helikopters naar het landgoed van Escobar. De route liep over het Andesgebergte, waar ze laag boven de wolken vlogen om uit het zicht te blijven. Op dat moment verloor één van de piloten de controle over het toestel waar zowel McAleese als Tomkins zich in bevonden. Ze stortten neer, de piloot kwam om het leven en de rest van de aanwezigen moesten het zien uit te houden tot er een reddingsactie kon worden georganiseerd. Ondertussen hadden Escobar en zijn troepen alsnog lucht gekregen van het ongeluk, waarna ze zelf een zoekactie organiseerden.

McAleese, die vanwege zijn verwondingen achterbleef, moest ruim drie dagen in ondraagbare pijn wachten voordat hij uiteindelijk gered zou worden. De plannen voor de liquidatie, inmiddels bekend bij Escobar, werden afgeblazen en de Schot moest met zijn staart tussen zijn poten op de vlucht. Het verhaal hield hij lange tijd betrekkelijk stil, totdat hij en Tomkins met hun nieuwe documentaire aan de slag gingen.

doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_in-content_bottom_article');

Laatste nieuws