@media (max-width: 679px){#fig-61a8e71d7b337 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-61a8e71d7b337 img{#fig-61a8e71d7b337 img.lazyloading{width: 624px;height: 468px;}}@media (min-width: 680px) and (max-width: 680px){#fig-61a8e71d7b337 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-61a8e71d7b337 img{#fig-61a8e71d7b337 img.lazyloading{width: 980px;height: 735px;}}@media (min-width: 681px) and (max-width: 1000px){#fig-61a8e71d7b337 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-61a8e71d7b337 img{#fig-61a8e71d7b337 img.lazyloading{width: 1290px;height: 726px;}}@media (min-width: 1001px) and (max-width: 1440px){#fig-61a8e71d7b337 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-61a8e71d7b337 img{#fig-61a8e71d7b337 img.lazyloading{width: 1400px;height: 788px;}}@media (min-width: 1441px){#fig-61a8e71d7b337 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-61a8e71d7b337 img{#fig-61a8e71d7b337 img.lazyloading{width: 1900px;height: 814px;}}Willy

Politiebaas wordt cokesmokkelaar: de carrièreswitch van 'Nonkel Willy'

Willy van Mechelen (78) was eerst een superflik, daarna een platte flik om vervolgens helemaal over te stappen naar de andere kant. België smult al decennialang van de meeslepende avonturen van ‘De Nonkel’, maar ook ons land loopt als een rode draad door zijn bizarre leven. Hoe een gevierde politiebaas transformeerde in een van de grootste drugsdealers van de Benelux. “Als je bij de hond slaapt, ermee eet én zijn eten begeert, dan wéét je dat je zijn vlooien krijgt.”

België is verbijsterd.

Zojuist is 11,5 ton cocaïne onderschept, 11,5 ton!

Een recordvangst. Niet alleen in België, maar overal buiten de Amerikaanse continenten. Dat feit alleen al zorgt eind 2020 voor ronkende krantenkoppen, zeker als duidelijk wordt welke kopstukken allemaal betrokken zijn bij de megalading. Een havenbaron, een lid van een motorbende, drie politieagenten, de beruchte Aquino-familie, een vastgoedbaas, een makelaar en een bekende hooligan van Antwerp FC. Dit is niet zomaar een groepje drugshandelaren, maar een gemêleerd gezelschap die boven- en onderwereld met elkaar verweven.

doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_in-content_top_article');

Maar al die betrokkenen verbleken bij de naam die wederom opduikt in een politiedossier: Willy van Mechelen. In andere tijden zette hij zelf zijn handtekening onder een dossier. Wéér een zaak opgelost. Zo ging dat een kwart eeuw geleden aan de lopende band, maar Van Mechelen, bijgenaamd De Nonkel, werd ontmaskerd. Hij joeg niet alleen op boeven, hij werd er zelf een. En wát voor een boef. Steeds als je denkt dat het niet gekker kan, voegt Van Mechelen een nieuwe zinderende scène toe aan zijn onwaarschijnlijke script. Opvallend vaak figureert ons land trouwens in zijn verhaal. Terug naar het begin van zijn carrière, de jaren als agent.

Maffialeider

Het is halverwege de jaren negentig. Geruchten gaan er al langer, maar nu wordt er voor het eerst écht getwijfeld aan de integriteit van Van Mechelen. Hij snapt daar zelf helemaal niks. Als twee Nederlandse journalisten van NRC Handelsblad in 1996 langskomen in Antwerpen, legt hij trots een beoordeling van vier jaar eerder op tafel. ‘Dwingt respect af, kan leiding geven, aanvaardt alle opdrachten, is flexibel, levert kwalitatief hoogstaand werk af ’, regent het superlatieven. “Ik ben een van de meest gefeliciteerde politiemensen van België,” voegt hij daar zelf nog aan toe. Maar in politiek Den Haag zijn ze minder enthousiast over de Belg. Maarten van Traa, voorzitter van de Parlementaire enquêtecommissie opsporingsmethoden, heeft een vernietigend rapport geschreven.

@media (max-width: 680px){#fig-61a8e71d7becb img.lazyloading{background: #eee;}#fig-61a8e71d7becb img{#fig-61a8e71d7becb img.lazyloading{width: 624px;height: 0px;}}@media (min-width: 681px) and (max-width: 1320px){#fig-61a8e71d7becb img.lazyloading{background: #eee;}#fig-61a8e71d7becb img{#fig-61a8e71d7becb img.lazyloading{width: 980px;height: 0px;}}@media (min-width: 1321px){#fig-61a8e71d7becb img.lazyloading{background: #eee;}#fig-61a8e71d7becb img{#fig-61a8e71d7becb img.lazyloading{width: 1272px;height: 0px;}}
Wat enkel een lading schroot lijkt, is in werkelijkheid een dekmantel voor een coketransport.

Van Mechelen is een ‘potentiële moordenaar’. “Zij hebben mij verdomme neergeschreven als een maffialeider,” zegt Van Mechelen.

“Heeft die meneer Van Traa niks beters te doen? Wat wéét hij eigenlijk van de internationale opsporing? Ik kan bewijzen dat hij zijn werk half heeft gedaan. Of minder nog.”

Maar de bewijzen dat juist Van Mechelen in de fout is gegaan stapelen zich op. Belangrijke bron voor de Nederlandse politie is Martin Swennen, een Belgische drugshandelaar. Een informant ook, gerund door Van Mechelen. Met medewerking van de politiebaas worden drugscontainers doorgelaten. De inhoud is onder meer bestemd voor Johan V., beter bekend als De Hakkelaar. “Swennen, een oplichtertje, was in de problemen gekomen met zijn Belgische maten,” zegt Van Mechelen in 1996 in NRC. “Hij werd ook gerund door de CID in Rotterdam. Er liep een internationaal opsporingsbevel sinds eind 1994 tegen hem omdat hij de eigenaar was van een drugscontainer die in Antwerpen in beslag was genomen. Ikzelf had nota bene de komst van die container getipt, maar wist werkelijk niet dat zo’n bevel bestond.”

Moord in Amsterdam

In 1995 is Swennen bij verstek veroordeeld tot een gevangenisstraf van drie jaar, later blijkt hij ondergedoken te zitten in Amsterdam. Swennen vertrouwt Van Mechelen niet meer. Waarom is hij veroordeeld terwijl hij werkt als informant? Bovendien is hij erachter gekomen dat de politiebaas zaken doet met Nederlandse criminelen. Dat heeft hij de politie hier ook verteld. Allemaal flauwekul, beweert Van Mechelen. “Mijn scenario is dat ze Swennen hebben gepakt op een aantal containers. Hij heeft er zeker vijf voor eigen gewin Nederland binnengebracht. Toen is hij gaan lasteren over mij. Ik zou de containers besteld hebben en er zelf 250.000 gulden per container aan hebben verdiend. Larie is het, het maakt mij woedend. Maar mijn collega’s hebben zijn verhaal genomen.”

@media (max-width: 680px){#fig-61a8e71d7c068 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-61a8e71d7c068 img{#fig-61a8e71d7c068 img.lazyloading{width: 624px;height: 0px;}}@media (min-width: 681px) and (max-width: 1320px){#fig-61a8e71d7c068 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-61a8e71d7c068 img{#fig-61a8e71d7c068 img.lazyloading{width: 980px;height: 0px;}}@media (min-width: 1321px){#fig-61a8e71d7c068 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-61a8e71d7c068 img{#fig-61a8e71d7c068 img.lazyloading{width: 1272px;height: 0px;}}
Even een pauze in een van de vele rechtszaken die de Belgische staat voerde tegen Van Mechelen. Links enkele van zijn handlangers, waaronder de Aquino-broers.

Feit is alleen dat Swennen niet de enige is die zulke verhalen verspreidt. Een andere informant beweert precies hetzelfde, Van Mechelen wordt opgepakt. “Ze kwamen mij met tien man op mijn bureau ophalen, ze vlogen van alle kanten mijn kamer binnen. U moet weten, ik ben eliteschutter, dus ze hebben zeker gedacht dat ik mijn blaffer zou trekken.”

Terug naar Swennen. Die heeft via de Rotterdamse inlichtingendienst contact gelegd met de Vlaamse onderzoeksrechter Jacques Mahieu. Die is er inmiddels ook achter dat Van Mechelen weleens plat zou kunnen zijn.

Swennen weet dat wel zeker, er wordt afgesproken dat de infiltrant bewijs verzamelt van Van Mechelens ontmoetingen met Nederlandse criminelen. Informatie, foto’s, geluidsopnames; het is een koud kunstje voor Swennen.

Op een ochtend in maart 1996 zitten de Rotterdamse CID’ers klaar op de afgesproken plaats, maar Swennen komt maar niet opdagen. Hij is een avond eerder geliquideerd in De Blauwe Druif, een Amsterdams café. Vlak voor het fatale schot zou de schutter hebben gezegd: “Jij praat met de politie.” Het komt Van Mechelen uitstekend uit, maar hij heeft uiteraard niets met de moord te maken. “Ik wist van die hele moord niets tot er laatst een telefoontje uit Nederland kwam. Er wordt nu van alles gesuggereerd waar ik met mijn kop niet bij kan.”

‘Ik was een topspeurder en ze hebben mij als crapuul behandeld. Ik voel mij met drek besmeurd en dat gevoel raak ik nooit meer kwijt’

Indianenverhalen

Hij is al een tijdje geschorst als hij wordt geïnterviewd door het NRC. Onbegrijpelijk vindt hij het allemaal. Hij is een flik die ‘zijn uiterste best doet om boeven te vangen’. Geen idee waar al die ‘indianenverhalen’ vandaan komen, maar ze laten hem en zijn omgeving niet onberoerd. “Ik heb een bloeddruk van 300 op 150. Mij kunnen ze twee jaar lang in het kot stoppen, maar voor mijn ouders is het ’t ergste. Mijn vader was ex-rijks-wachter. Ik hou er ook niet van na te trappen, heb ik nooit gedaan – maar nu is de maat vol.”

Van Mechelen is dan al jarenlang chef van de sectie zware criminaliteit bij de BOB (Bewakings- en opsporingsbrigade) in Antwerpen. Hij hoeft dus geen operationeel recherchewerk meer te doen, maar ook dat onderdeel van het politieambacht blijft trekken. “Ik kreeg nog altijd veel zware informatie. Ik speelde ze door aan mijn collega’s, maar die zijn onbekwaam of te lui en te laks om er werk van te maken. Als je weet dat er een container binnenkomt moet je gaan zoeken. Op welk schip, onder welk nummer, via welke firma? Maar mijn collega’s lieten het lopen. Het ging koken bij mij. Als je weet dat er verdovende middelen je land dreigen binnen te komen, ga je daar toch achteraan?”

Alinea’s lang veegt hij zijn eigen straatje schoon, dat doet hij ook in het boek Topspeurder achter tralies, dat hij zelf schreef in 1997. “Ik was een topspeurder en ze hebben mij als crapuul behandeld. Ik voel mij met drek besmeurd en dat gevoel raak ik nooit meer kwijt,” zegt hij in 2001 in De Standaard. Het is een van de laatste interviews die hij geeft. De feiten spreken voor zich. Met het verstrijken van de jaren brokkelt de reputatie van de in 1992 nog zo sublieme politieman alleen maar verder af. Sterker nog: Van Mechelen wordt een van de grootste drugscriminelen van België.

@media (max-width: 680px){#fig-61a8e71d7c24a img.lazyloading{background: #eee;}#fig-61a8e71d7c24a img{#fig-61a8e71d7c24a img.lazyloading{width: 624px;height: 0px;}}@media (min-width: 681px) and (max-width: 1320px){#fig-61a8e71d7c24a img.lazyloading{background: #eee;}#fig-61a8e71d7c24a img{#fig-61a8e71d7c24a img.lazyloading{width: 980px;height: 0px;}}@media (min-width: 1321px){#fig-61a8e71d7c24a img.lazyloading{background: #eee;}#fig-61a8e71d7c24a img{#fig-61a8e71d7c24a img.lazyloading{width: 1272px;height: 0px;}}
In een lading uit Guyana ontdekt de Belgische politie 11,5 ton coke.

Broer is pooier

Niet alleen Van Mechelen omschrijft zichzelf als een briljant diender, ook zijn collega’s praten vol ontzag over de gewezen politiebaas. “Hij was een topflik, op alle gebieden,” zei François Kind vorig jaar in Het Nieuwsblad. “In drugszaken, in overvallen, moorden en ontvoeringen. Ik zou niet aan zijn enkels zijn gekomen, als hij integer was gebleven,” zei de voormalig speurder van de Antwerpse Gerechtelijke Politie in de Belgische krant. “Als je bij de hond slaapt, ermee eet én zijn eten begeert, dan wéét je dat je zijn vlooien krijgt. Ge moet met de criminelen klappen om ze te kunnen pakken, zei Van Mechelen altijd. Dat is waar, ik deed dat ook. Van de koster en de misdienaar ging het niet komen. Maar hij ging altijd die stap verder. Waar hij zich mee inliet? Alles waar geld mee te verdienen was.”

Benieuwd naar de rest van het artikel? Lees het in de nieuwste Panorama of bekijk het op Blendle.

doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_in-content_bottom_article');

Laatste nieuws