@media (max-width: 679px){#fig-62fb370970eaf img.lazyloading{background: #eee;}#fig-62fb370970eaf img{#fig-62fb370970eaf img.lazyloading{width: 624px;height: 468px;}}@media (min-width: 680px) and (max-width: 680px){#fig-62fb370970eaf img.lazyloading{background: #eee;}#fig-62fb370970eaf img{#fig-62fb370970eaf img.lazyloading{width: 980px;height: 735px;}}@media (min-width: 681px) and (max-width: 1000px){#fig-62fb370970eaf img.lazyloading{background: #eee;}#fig-62fb370970eaf img{#fig-62fb370970eaf img.lazyloading{width: 1290px;height: 726px;}}@media (min-width: 1001px) and (max-width: 1440px){#fig-62fb370970eaf img.lazyloading{background: #eee;}#fig-62fb370970eaf img{#fig-62fb370970eaf img.lazyloading{width: 1400px;height: 788px;}}@media (min-width: 1441px){#fig-62fb370970eaf img.lazyloading{background: #eee;}#fig-62fb370970eaf img{#fig-62fb370970eaf img.lazyloading{width: 1900px;height: 814px;}}Wapen kopen

Zo simpel koop je een wapen: ‘Ik liep naar buiten met drie pistolen’

Peter R. de Vries werd geliquideerd met een omgebouwd alarmpistool. Moet je een doorgewinterde crimineel zijn om aan zo’n wapen te komen, of is dat kinderspel? Panorama’s Sven van der Meulen nam de proef op de som. Hij legde contact met jongens die liever in pistolen handelen dan vakkenvullen, en met een Belgische wapenwinkel. Daar liep hij naar buiten met drie schietijzers, contant betaald. Een waarschuwing voor politie en lezer.

Wapendeal 1

Het lijkt wel een scène uit een film. Ik sta te wachten op een groot plein in Antwerpen, het is enkele maanden na de moord op misdaadverslaggever Peter R. de Vries. Het is koud en het duurt mij eigenlijk net iets te lang, maar mijn gevoel zegt me dat het vandaag gaat gebeuren. Iedereen die voorbijloopt met een plastic tas kijk ik recht in de ogen aan. In de hoop dat de ander ook naar mij zal kijken en vervolgens een knikkend gebaar zal maken, maar niemand knikt terug. Het is ongemakkelijk.

doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_in-content_top_article');

Ik heb afgesproken met een wapendealer. Er komen twee jongens met een plastic zak aangelopen, mijn gevoel zat dus goed: het gaat inderdaad gebeuren vandaag. Ze proberen zo onopvallend mogelijk te doen en daardoor vallen ze juist nogal op. We knikken naar elkaar. Ik kijk snel mijn collega nog één keer goed aan en zeg: “Scherp zijn, oké?” Mijn collega knikt instemmend. Intussen zijn de twee jongens dichterbij gekomen, één draagt de plastic tas, de ander kijkt goed om zich heen. Ik schud ze de hand en we lopen samen naar een afgelegen straatje.

De jongens weten dat ik journalist ben en ze wilden wel een ontmoeting om wat vragen te beantwoorden. Ik vraag waarom hij in de wapenhandel zit. “Geld, ik studeer en moet toch mijn kamer betalen.” Dan zegt de andere jongen: “Het is safe, ik ga.” En hij verdwijnt in een andere straat. Het was om te controleren of het wel veilig was, dat het geen set-up zou zijn.

Ik wil weten of hij daadwerkelijk een wapen bij zich heeft in de plastic tas en dus vraag ik: “Mag ik het zien? Kan ik het vasthouden?”

@media (max-width: 680px){#fig-62fb3709723b3 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-62fb3709723b3 img{#fig-62fb3709723b3 img.lazyloading{width: 624px;height: 0px;}}@media (min-width: 681px) and (max-width: 1320px){#fig-62fb3709723b3 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-62fb3709723b3 img{#fig-62fb3709723b3 img.lazyloading{width: 980px;height: 0px;}}@media (min-width: 1321px){#fig-62fb3709723b3 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-62fb3709723b3 img{#fig-62fb3709723b3 img.lazyloading{width: 1272px;height: 0px;}}

“Niet hier, daarvoor lopen we even verder.”

Ik ben verbaasd over de naïviteit van de jongens. Er hangen hier overal camera’s, er loopt genoeg politie heen en weer op straat en de iets langere jongen die kwam controleren of het safe was, had natuurlijk geen enkele toegevoegde waarde. Want als het dus wel een set-up zou zijn, zouden ze allebei worden opgepakt. Dus wat daar de gedachte achter was, weet ik niet zo goed, volgens mij was er slechts sprake van schijnveiligheid om met zijn tweeën te komen. Maar echt tijd om daar lang over na te denken, heb ik niet.

Na een kort gesprekje lopen we verder en verder van het winkelcentrum af. We lopen de richting in waar de eerder vertrokken jongen ook heen liep. Mijn vermoeden is dat we dichter bij de woning van een van de jongens komen.

“Wat doe je met al het geld?” vraag ik terwijl we verder de straat in lopen.

“Nou dit,” zegt hij, en ritst vol trots zijn vest open. We zien een Moncler-trui.

“Ik vind het een lelijke trui,” zeg ik een beetje plagerig om hem uit de tent te lokken. De trui is ongeveer even duur als de huur die ik betaal voor het appartementje waar ik woon.

“Het is toch ook een beetje stoer doen? Dat wat jij doet?”

“Jazeker, net als die bekende rappers,” zegt hij trots.

‘Speel je weleens Call of Duty? Dan ga je dit ook wel gaaf vinden.’ Hij haalt een pistool uit een plastic kistje.

Zijn naïviteit lijkt alleen maar groter te worden naarmate ik langer met hem praat. “Ik wil het wapen zien en vasthouden,” zeg ik vastbesloten.

“Dat kan niet buiten, te veel risico. Maar we kunnen wel naar een huis, dan pakken we het uit.”

“Een huis? Is dat veilig voor ons? Weten de mensen in dat huis dat we komen?” vraag ik een beetje ongerust. Ik ben nieuwsgierig of dit niet een naïeve beslissing is van de jongen zelf, dus zonder overleg met zijn medehandelaren. Dat zou kunnen betekenen dat ik opeens in het hoofdkwartier van een aantal wapenhandelaren sta zonder dat dat is overlegd. Ik heb weinig zin om daar dan tussen te staan.

“Ik ga even bellen,” zegt de jongen. Na enkele seconden telefonisch overleg lijkt het akkoord, zo luister ik stiekem een beetje mee. “We kunnen naar binnen, ze willen niet op camera en er mag niet gefilmd worden in het huis. Alleen als we de wapens even tonen in de keuken, maar verder niet.”

“Oké, is dat hier dichtbij?” vraag ik.

@media (max-width: 680px){#fig-62fb370972541 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-62fb370972541 img{#fig-62fb370972541 img.lazyloading{width: 624px;height: 0px;}}@media (min-width: 681px) and (max-width: 1320px){#fig-62fb370972541 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-62fb370972541 img{#fig-62fb370972541 img.lazyloading{width: 980px;height: 0px;}}@media (min-width: 1321px){#fig-62fb370972541 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-62fb370972541 img{#fig-62fb370972541 img.lazyloading{width: 1272px;height: 0px;}}

600 euro voor pistool

Het is zeker dichtbij, enkele minuten later sta ik in een woning. Er zitten jongeren op de bank in de woonkamer jointjes te roken en in de keuken worden er twee doosjes op tafel gelegd.

“Speel je weleens Call of Duty? Dan ga je dit ook wel gaaf vinden.” Hij haalt een pistool uit een plastic kistje. Hij heeft inmiddels handschoenen aangetrokken. Het kistje zit in een oude net iets te smerige theedoek gewikkeld.

Van tevoren had ik niet verwacht dat ik in een keuken met een wapen in mijn hand zou komen te staan. Toch had ik voor de zekerheid latex handschoentjes in het binnenzakje van mijn colbert gestopt voor het geval ik een pistool zou vasthouden. Nu komen ze toch maar van pas, want ik wil natuurlijk niet dat als deze pistolen worden verkocht mijn vingerafdrukken erop komen te staan. Ik haal de handschoentjes uit mijn binnenzak en doe ze nogal stuntelig aan.

De kistjes worden opengemaakt, er zitten inderdaad pistolen in. Het zijn de bekende alarmpistolen, hetzelfde type wapen dat gebruikt werd bij de moord op Peter R. de Vries. Een heftige realiteit die je zou vergeten door de naïviteit van deze jongens.

De jongen zwaait een beetje nonchalant met het pistool en vertelt over de eerste keer dat hij het wapen vasthad. Hij had zich sterk gevoeld, machtig. “De adrenaline loopt door je lijf,” zegt hij.

@media (max-width: 680px){#fig-62fb370972650 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-62fb370972650 img{#fig-62fb370972650 img.lazyloading{width: 624px;height: 0px;}}@media (min-width: 681px) and (max-width: 1320px){#fig-62fb370972650 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-62fb370972650 img{#fig-62fb370972650 img.lazyloading{width: 980px;height: 0px;}}@media (min-width: 1321px){#fig-62fb370972650 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-62fb370972650 img{#fig-62fb370972650 img.lazyloading{width: 1272px;height: 0px;}}
De nieuwe Panorama ligt nu in de winkel en is hier te bestellen.

Ik pak het wapen aan. Een pistool in mijn handen, het voelt toch een beetje vreemd. Het wapen is zwaar, althans zwaarder dan ik dacht. Het is misschien vreemd, maar ik snap in een fractie van een seconde wat de jongen bedoelt. Ik heb iets in mijn handen wat macht geeft. Een pistool kan het verschil maken tussen leven en dood. En zo voelt het ook aan. Ik kan mij voorstellen dat als je 17 bent dat gevoel niet kunt relativeren, dat je dan denkt dat het stoer en krachtig is om met zo’n stuk metaal te zwaaien.

“Wat kost deze?” vraag ik geïnteresseerd.

“We kopen ze in voor rond de 100 euro, bouwen ze om en verkopen ze door voor 500 à 700 euro.”

Benieuwd naar de rest van het artikel? Lees het in de nieuwste Panorama of bekijk het op Blendle.

doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_in-content_bottom_article');

Laatste nieuws