@media (max-width: 679px){#fig-614a21cb8fa6a img.lazyloading{background: #eee;}#fig-614a21cb8fa6a img{#fig-614a21cb8fa6a img.lazyloading{width: 624px;height: 468px;}}@media (min-width: 680px) and (max-width: 680px){#fig-614a21cb8fa6a img.lazyloading{background: #eee;}#fig-614a21cb8fa6a img{#fig-614a21cb8fa6a img.lazyloading{width: 980px;height: 735px;}}@media (min-width: 681px) and (max-width: 1000px){#fig-614a21cb8fa6a img.lazyloading{background: #eee;}#fig-614a21cb8fa6a img{#fig-614a21cb8fa6a img.lazyloading{width: 1290px;height: 726px;}}@media (min-width: 1001px) and (max-width: 1440px){#fig-614a21cb8fa6a img.lazyloading{background: #eee;}#fig-614a21cb8fa6a img{#fig-614a21cb8fa6a img.lazyloading{width: 1400px;height: 788px;}}@media (min-width: 1441px){#fig-614a21cb8fa6a img.lazyloading{background: #eee;}#fig-614a21cb8fa6a img{#fig-614a21cb8fa6a img.lazyloading{width: 1900px;height: 814px;}}De gevaarlijkste serieverkrachters van Nederland

De gevaarlijkste serieverkrachters van Nederland

Er worden in Nederland steeds meer vrouwen verkracht. Volgens de officiële cijfers vijf per dag, maar waarschijnlijk zijn het er (veel) meer. Wie zijn de serieverkrachters? Waarom doen ze het? En waarom doen zo weinig vrouwen aangifte?

'Deze man is een monster. Hij moet zo snel mogelijk gestopt worden'

Erno B. (52)

Aantal slachtoffers: 5

Actief: 2016 en 2019 in Alkmaar

Celstraf: 2021 5,5 jaar, 2016 4 jaar

Erno B. selecteert zijn slachtoffers via sm-dates. En voor een beetje sm moet je bij sekswerkers zijn, moet hij gedacht hebben. In oktober 2016 date hij samen met een vriendin – een medeverdachte –met een sekswerker in een hotel bij Hoofddorp. Hij wil het liefst all the way gaan, maar dat ziet de vrouw niet zo zitten. Ze gaat wel akkoord met een milde vorm van sm. Het gaat gelijk al mis zodra de vrouw de hotelkamer binnenstapt. Ze krijgt een harde klap in haar gezicht te verduren. Deze werkwijze, waarbij de dader onmiddellijk fysiek geweld inzet, wordt ook wel de geweldsbenadering genoemd. De vrouw krijgt een drugscocktail en wordt anaal verkracht. Daar blijft het niet bij. Ze wordt gedwongen tot poep- en plasseks en en passant worden er sigarettenpeuken op haar intieme lichaamsdelen uitgedrukt. Ook dat gaat B. niet ver genoeg; hij knijpt haar keel net zo lang dicht tot zij het bewustzijn verliest. Ze komt bij in de badkuip.

Een andere sekswerker ontmoet B. in een Amsterdamse growshop, waar ze gedrogeerd wordt met GHB. Hij heeft het spul vermengd met limonade. De vrouw herkent de werking van de drug direct.

“Ik heb eerder een overdosis GHB gehad en ik voelde nu hetzelfde.

Ik voelde me vrijer en had minder gevoel.”

Brandende sigaretten horen ook nu weer bij zijn sadistische ritueel. Als ze zich verzet door te huilen en te smeken om te stoppen, krijgt ze straf. “Hij was de meester en hij bepaalde wat gebeurde. Ik mocht alleen maar ‘ja meester’ en ‘nee meester’ zeggen.” Wanneer ze hem wil aanvallen, wordt ze in een soort nekklem genomen en raakt ze buiten bewustzijn. Deze reactie – grof geweld gebruiken bij verzet –komt vaak voor bij sadistische serieverkrachters.

Een derde vrouw die in 2014 een relatie begint met de getrouwde B. brengt een nachtje met hem door in een Amsterdams hotel. Mocht ze het idee hebben dat het om een romantisch uitje zou gaan, dan wordt die hoop er snel uitgeslagen. Ze ziet bont en blauw en volgens de ex-minnares heeft B. haar ook nog willen wurgen met een stuk touw. Pas drie jaar later doet ze aangifte. De vrouwen hopen dat hij weer in de bak verdwijnt en wel zo lang mogelijk omdat de kans op herhaling levensgroot is: “Deze man is een monster. Hij moet zo snel mogelijk gestopt worden.”

Er is een vermoeden dat hij veel meer slachtoffers gemaakt heeft, vrouwen die geen aangifte durven te doen uit angst voor de man.

Erno B. heeft alles heel anders beleefd: “Er is wel grensoverschrijdende seks geweest, maar er zijn geen grenzen overschreden,” meent hij over de sm-date met de eerste sekswerker. Angst heeft hij nooit gezien bij zijn slachtoffer en ze zou ook nooit aangegeven hebben dat ze weg wilde of het niet leuk vond. B. en de vriendin laten haar achter met 400 euro, de helft van het afgesproken bedrag. “Het was niet gegaan zoals we hadden gehoopt.”

De advocaat van B. wuift het verhaal van de ex-minnares weg, pleit voor vrijspraak en gooit de aanklacht op jaloezie. B. heeft namelijk een gezin met twee kinderen. De rechtbank oordeelt anders en acht bewezen dat Erno B. zich schuldig heeft gemaakt aan verkrachting en mishandeling van de drie slachtoffers. Hij krijgt vijf jaar en zeven maanden celstraf. Als zijn ex-minnares eerder aangifte had gedaan, zou hij vijf maanden langer gekregen hebben. Helaas was dit niet zijn eerste veroordeling voor verkrachting en mishandeling. In 2016 stond hij al eerder voor de rechter omdat hij drie vrouwen had verkracht en mishandeld tijdens ‘horror-dates’, zoals een van de vrouwen haar ervaring beschreef. Uiteindelijk werd hij schuldig bevonden voor twee aanklachten omdat er geen voldoende bewijs was voor de derde zaak. Toen kon hij vier jaar de cel in en dat was dan al dertien maanden meer dan er tegen hem geëist was. Want de rechtbank zag in dat het recidive gevaar groot was. Een vooruitziende blik dus.

'Je zegt niks, anders pakken we je nog een keer'

Jasin A. (22)

Aantal slachtoffers: 2

Actief: 2019 in Leiden

Celstraf: 4 jaar

In de herfst – het favoriete seizoen van serieverkrachters – van 2019 is er paniek in de Leidse binnenstad. Studentes worden na een feestje aangevallen. Jonge vrouwen worden van achteren beslopen door een jongeman. Hij jaagt op kwetsbare slachtoffers die in hun eentje in het donker en enigszins beneveld door alcohol op weg zijn naar huis.

De man gaat methodisch en berekenend te werk. En hij neemt de tijd. Achteraf blijkt dat hij zich op de fiets of lopend urenlang door het centrum bewoog op zoek naar de, voor hem, ‘ideale’ prooi.

Zodra een geschikt slachtoffer in het vizier komt, slaat hij toe. Hij sleurt de studente een steegje in en duwt haar op de grond om met haar te doen wat hij wil. Hij is groot en sterk. Zij heeft geen schijn van kans.

Ondanks de paniek die toeslaat in Leiden, waarbij Leidse studenten een noodkreet richten tot burgemeester Lenferink om tot actie over te gaan – “hoeveel meisjes moeten nog voor hun leven getekend worden voor er meer blauw te zien is op straat?” - beweert de burgemeester dat er geen extra maatregelen nodig zijn omdat er geen sprake zou zijn van een serieverkrachter of -aanrander.

Nu de Leidse studentes door de plaatselijke overheid in de steek worden gelaten, nemen ze zelf –uit pure armoede – maatregelen, zoals e-mails en appjes rondsturen om de studentes op het hart te drukken niet alleen naar huis te gaan, livelocaties te delen als ze op straat lopen en onmiddellijk 112 te bellen als ze iets verdachts zien.

Dankzij camerabeelden kan de man opgespoord worden. Op vrijdag 13 december, als hij opgepakt is, krijgt hij een naam en een gezicht. Het gaat om de dan 21-jarige Jasin A. Hij wordt eerst verdacht van twee aanrandingen op woensdag 6 november en dinsdag 4 december, waarbij hij de vrouwen intiem heeft betast in de Hekkensteeg en de Leidse Doelensteeg. Later komt hij in beeld bij een aanranding op zaterdag 26 oktober. Deze vrouw is waarschijnlijk het eerste slachtoffer geweest. Werd zij nog over haar kleren over haar hele lichaam betast, bij de volgende twee jonge vrouwen gaat hij met zijn vingers bij en in hun vagina, wat volgens Artikel 242 van het Wetboek van Strafrecht verkrachting is.

De vrouw die op 6 november de Hekkensteeg wordt ingesleurd en op de grond geduwd, heeft tevergeefs nog geprobeerd op haar knieën weg te kruipen. “Laat gaan, je kan toch niets meer doen,” zegt A. Verzet wordt ook hier niet getolereerd en leidt tot dreigen: “Je zegt niets, anders pakken we je nog een keer. Je moet nu wel stil zijn.” Hij houdt haar bij de armen vast en gaat op haar benen zitten. Ze schreeuwt om hulp waarop hij zijn hand voor de mond houdt, haar broek openritst en haar vingert. Dezelfde werkwijze hanteert hij op 4 december.

In augustus 2020 bekent Jasin A. twee verkrachtingen en een aanranding. Op basis van zijn verklaring besluit het OM dat er onderzoek gedaan moet worden naar zijn mogelijke drijfveren. Volgens deskundigen heeft hij geen duidelijke stoornis, maar zocht hij toenadering omdat hij eenzaam en mogelijk depressief was.

Er zijn inderdaad verkrachters die proberen contact te leggen met een slachtoffer omdat ze behoefte hebben aan zelfbevestiging. Zij zullen eerder vluchten wanneer een slachtoffer zich verzet. Uit Jasins handelwijze blijkt hij echter niet erg gevoelig te zijn voor het verzet van zijn slachtoffers. Op 20 november wordt hij veroordeeld tot vier jaar celstraf voor het aanranden en verkrachten van drie studentes. Hij krijgt geen tbs, maar wel moet hij zich laten behandelen, mag hij niet in de binnenstad komen en heeft hij een contactverbod met de slachtoffers. Bovendien wordt hij licht verminderd toerekeningsvatbaar beschouwd door de gedragsexperts, die geen stoornis hebben vastgesteld.

En dat terwijl we mogelijk te maken hebben met een berekenend roofdier dat wellicht, zoals vaker bij serieverkrachters, op herhaling gaat na zijn vrijlating.

Benieuwd naar de rest van het artikel? Lees het in de nieuwste Panorama of bekijk het op Blendle.

doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_in-content_bottom_article');

Laatste nieuws