Onepass
ONEPASS | Dit is een speciaal artikel

Vico Olling: 'Vragen ze alweer of ik word bedreigd'

Plaats delict

Vico
Door: Redactie Panorama

“Maar zou jij als advocaat iemand verdedigen van wie je wist dat die het gedaan had? Laten we zeggen een verkrachter of zo.” “Niemand zegt dat ie het heeft gedaan. Iedereen zegt dat ie onschuldig is. En als een verdachte wél zegt dat ie het heeft gedaan, moet dat ook nog maar bewezen worden. Iedereen heeft recht op een goede verdediging. Dus: ja, ik zou diegene verdedigen.” We zaten in een restaurant in Amsterdam, mijn drie oude vrienden en ik. We kenden elkaar van toen we 14, 15, 16 jaar waren, we dronken onze eerste biertjes samen en joegen op meisjes die we soms wel en soms niet kregen. We hadden elkaar al lange tijd niet gezien en waren allemaal onze eigen kant op gegaan in het leven. De een was ondernemer geworden, de ander deed iets met internet, ik was misdaadjournalist geworden en de vierde was advocaat. Na een paar wijntjes en biertjes ging het al snel over de criminaliteit in het algemeen, het rechtssysteem en hoe de advocaat en ik als misdaadjournalist daarin stonden. Onze vriend die vooral bezig was met internet legde het vuur na aan de schenen van de advocaat: “Zou je er dus ook mee kunnen leven dat een verkrachter of zo vrijkwam door een lullige vormfout?”

De advocaat knikte: “Je moet me zien als procesbewaker. Mijn taak binnen dat proces is ervoor te zorgen dat een verdachte de best mogelijke verdediging krijgt die er is. Dat is nu eenmaal de taak van de advocatuur. We moeten onze cliënten verdedigen. Als ik die taak niet goed uitvoer, dan verpest ik het zorgvuldige proces van de rechtspraak in Nederland.” Het gebeurt mij zo vaak: ik ben op een feestje, raak aan de praat met iemand en dan gaat het al snel over het werk dat ik doe. Mijn werk als misdaadjournalist spreekt altijd tot ieders verbeelding. Word je weleens bedreigd? is een vraag die ik geregeld te horen krijg. Maar ook: hoe is het nou om te werken met criminelen? Om met ze te spreken? Om afspraken met ze te maken? Voor mijn vriend de advocaat is dat hetzelfde, zo merkte ik die avond. Hoewel onze internetvriend er vol en soms met gestrekt been inging, bleef de advocaat rustig en kalm zijn verhaal doen: “Maar is er dan geen enkele situatie of geen enkel delict dat jij niet zou verdedigen?” werd gevraagd. De advocaat zei dat de grens lag bij het moment dat het hem te persoonlijk zou worden. “Stel dat jij of Vico in een zaak terecht zou komen, dan kan ik die zaak niet doen. Dan komt het te dichtbij.”

Onze internetvriend knikte. Het mooie aan het werk van een advocaat, betoogde mijn vriend toen, is dat het draait om mensen. Elke zaak is anders omdat elk mens anders is, de omstandigheden anders zijn en geen delict hetzelfde is. Je kunt geen algemeenheden als ‘de vormfout’ loslaten op zo’n ingewikkeld en op maat gesneden proces zoals dat in ons rechtssysteem plaatsvindt. “Dat maakt ons werk ook zo ongelooflijk boeiend,” viel ik hem bij. Hoewel er natuurlijk wel een verschil is tussen de journalist en de advocaat: de journalist poogt namelijk zo neutraal mogelijk verslag te doen van de situatie, van het proces. De advocaat daarentegen is partij in het proces, hij verdedigt de belangen van zijn cliënt. “We beseffen het vaak niet,” zei mijn vriend de advocaat, “maar in Nederland hebben we het heel goed voor elkaar met ons rechtssysteem.”

Op de hoogte blijven van het laatste nieuws en mooie acties? Schrijf je dan nu in!
Onepass +

Dit is een OnePass artikel

Lees de artikelen van je favoriete magazines, waar je ook bent.

Meer over OnePass