Onepass
ONEPASS | Dit is een speciaal artikel

Genaaid door de politie

​​​​​​​Processen-verbaal (pv’s) vormen de hoekstenen van het Nederlandse strafrecht. Rechters, Openbaar Ministerie en advocaten moeten er daarom vanuit kunnen gaan dat de inhoud van pv’s correct is.

Politie
Door: Redactie Panorama

Processen-verbaal (pv’s) vormen de hoekstenen van het Nederlandse strafrecht. Rechters, Openbaar Ministerie en advocaten moeten er daarom vanuit kunnen gaan dat de inhoud van pv’s correct is. Dat blijkt echter lang niet altijd het geval te zijn. Ook komt het voor dat er opzettelijk met pv’s wordt geknoeid om een verdachte veroordeeld te krijgen. Een onderzoekster spreekt van een ‘verontrustende situatie’.

In 2013 zit de Nederlandse Koerd Adil K. (1975) in Den Haag bij de kapper als hij een telefoontje van zijn zus krijgt. Een ruzie met haar buren loopt uit de hand. Samen met een inderhaast opgetrommelde vriend begeeft K. zich naar het huis van zijn zus. Daar aangekomen raken de gemoederen steeds meer verhit. Er wordt geduwd, getrokken, geslagen en geschreeuwd. Iemand trekt een vuurwapen waarmee in de lucht wordt geschoten. Als de politie arriveert, worden verschillende mensen opgepakt. Onder hen bevindt zich Adil K.

Politie en justitie hebben K., die vanaf zijn 14de al met justitie in aanraking is geweest, al langer op de korrel. Hij zou in Den Haag betrokken zijn geweest bij bedreigingen en mishandelingen, waarbij in enkele gevallen ook gebruik werd gemaakt van vuurwapens. Justitie ziet K. ook als de opdrachtgever van de mishandeling van een man in Den Haag in januari 2013. Het slachtoffer is daarbij door twee mannen in zijn gezicht gestoken. De politie komt er in haar onderzoek al snel achter dat het duo de verkeerde man te grazen nam. Het slachtoffer was op bezoek geweest bij het eigenlijke doelwit, de vader van de ex-vriendin van K., zo stelde de politie vast. Hij had de pech dat hij voor de verkeerde man werd aangezien.

Anderhalf jaar nadat Adil K. is opgepakt wordt hij door de rechtbank veroordeeld tot acht jaar cel, onder andere voor het opdrachtgeven van het mishandelen van de verkeerde man, bekend als de zaak-Steek.

In de voorbereiding van het hoger beroep doet Stijn Franken, de advocaat van K., een aantal opvallende bevindingen. Er blijkt met de verhoren van verschillende getuigen en verdachten van alles mis te zijn gegaan. Zo heeft verdachte Celestino Z. – die ‘in alle beperkingen zit’ – van zijn verhoorders een artikel uit De Telegraaf te lezen gekregen dat gaat over de zaak waarin hij en Adil K. verdachte zijn. (Als iemand in beperkingen zit mag hij op geen enkele wijze contact hebben met de buitenwereld, omdat dit zijn verklaringen kan beïnvloeden.) Het Telegraaf-artikel schetst onder andere een scenario waarin Adil K. als de opdrachtgever van de zware mishandeling kan worden gezien. Nadat Z. het artikel heeft gelezen, wijst hij K. aan als opdrachtgever.

Ook blijkt een verhoor van een getuige/verdachte niet volgens de regels te zijn verlopen. Zo gaat een van de verbalisanten zijn boekje te buiten als een getuige/verdachte tijdens een verhoor met politie-informatie wordt gevoed. Die informatie duwt hem in de richting dat K. de mishandeling doelbewust heeft georganiseerd. Ook wordt de getuige/verdachte door de verbalisant voorgehouden dat hij er goed aan doet om zijn verklaring aan te passen in de door de politie gewenste zin. Hij kan het beste zijn eigen rol bij het misdrijf minimaliseren en de schuld op Adil K. schuiven, zo maakt de verbalisant hem duidelijk.

Passages weggelaten

Franken vergelijkt ook de video- en audio-opnames van de verhoren van verschillende getuigen en verdachten met de verslaglegging daarvan in de processen-verbaal (pv’s). De haren rijzen hem te berge. Voor K. ontlastende delen zijn niet in de pv’s terecht gekomen. Zo verklaart een getuige dat hij denkt dat K. opdracht heeft gegeven voor een mishandeling, maar zo laat hij ook weten: “Ik kan ook niet zeggen dat ik er bij was toen hij de opdracht gaf.” Met andere woorden: de getuige heeft geen ‘wetenschap’ zoals juristen dat noemen, maar een vermoeden. De passage waaruit blijkt dat de getuige een vermoeden uitspreekt, wordt weggelaten uit het pv.

Ook de volgende passage uit het getuigenverhoor is wel in de audio-opnames te horen, maar niet op papier terechtgekomen: “En wat daar is gebeurd, ja, dat laat ik in het midden. Misschien wilde hij ze dood hebben, misschien niet, ik weet niet hoe het zit.” Alle twijfel die de getuige heeft, wordt niet in het proces-verbaal vermeld.

Wil je het hele artikel over genaaid door de politie lezen?  De nieuwe Panorama ligt nu in de winkel met daarin nog veel meer moois! Ook is die hier te bestellen.  Alleen benieuwd naar dit artikel? Lees dit artikel dan op Blendle..

Op de hoogte blijven van het laatste nieuws en mooie acties? Schrijf je dan nu in!
Onepass +

Dit is een OnePass artikel

Lees de artikelen van je favoriete magazines, waar je ook bent.

Meer over OnePass