Door: Redactie Panorama Fotografie:
Misdaad
3

Bij de poltierechter: ‘Doe effe normaal man, dikke mongool!’

Bij de politierechter komen elke dag zaken langs die niet wereldschokkend zijn, maar vaak wel herkenbaar. Zoal...

Bij de politierechter komen elke dag zaken langs die niet wereldschokkend zijn, maar vaak wel herkenbaar. Zoals deze zaak.

De pas 19-jarige Rico uit Lochem is niet alleen naar de rechtbank gekomen. Hij wordt gesteund door vijf voetbalvrienden die er alle vijf bij waren tijdens die bewuste zaterdagnacht waarop Rico voor het eerst in zijn leven in een politiecel belandde. Er was gevoetbald die middag. En gezopen natuurlijk, al zou Rico het zelf niet zo willen noemen. Een pilsje of twaalf, dertien, niets om dronken van te worden. Toen de kantinetap dichtging, begon het eigenlijk pas echt. Het hele elftal verplaatste zich naar Dieka, een gigantisch uitgaanscentrum in Markelo met verschillende feestzalen vol house, trance, Hollandse stampers en après-skimuziek. Maar een gezellige avond werd het niet voor de FC Lochem.

“Dus u was niet dronken na twaalf bier?” informeert de rechter.

“Absoluut niet.”

“Een beetje aangeschoten misschien?”

“Tuurlijk niet.”

Achter hem zitten zijn vrienden minzaam te lachen. Aangeschoten na twaalf biertjes, wat denkt zo’n rechter wel? Ze zijn geen homo’s!

“Hoe verklaart u dan uw reactie?”

“Ik heb niets tegen de politie, maar ze moeten niet zo autoritair gaan lopen doen. Daar kan ik gewoon niet tegen,” zegt Rico.

“Die mensen deden gewoon hun werk.”

“Nou, die ene niet. Die stond gewoon op Jeroen in te trappen terwijl hij al op de grond lag.”

Vliegende karatetrap

Samen met een aantal vrienden werd Rico de tent uitgezet. Volkomen onterecht, zegt hij zelf. Ze waren geen ruzie aan het maken, ze waren juist een ruzie aan het sussen. Maar dat snapten die domme uitsmijters natuurlijk niet. Die luisterden niet eens. Die flikkerden hen gewoon op straat. En niet zo zachtjes ook. Natuurlijk lieten de vrienden het er niet bij zitten. Eenmaal buiten bleven ze stampei maken en weigerden ze te vertrekken. Ook toen de politie erbij werd gehaald. Die werkte de grootste druktemaker naar de grond en sloegen hem in de boeien. En dat was niet Rico. Rico was degene die een van de agenten vervolgens, met wat getuigen omschrijven als ‘een vliegende karatetrap’, vol in de rug schopte. Maar niet zonder argumenten. “Doe effe normaal man, dikke mongool,” had hij ter verduidelijking geroepen.

Die agent loopt nog altijd bij de fysio. Hij eist een schadevergoeding van 300 euro voor de medische kosten. Opnieuw klinkt er gegniffel achterin de zaal. Een schadevergoeding? Mietje! En ook Rico wil daar nog wel wat over kwijt:

“En Jeroen dan? Die had een gekneusde nekwervel. Die krijgt toch ook geen schadevergoeding, of wel dan?”

De rechter heeft haar irritatie tot nu toe perfect kunnen verbergen, de officier slaagt daar minder goed in. Ook hem zijn de reacties vanuit de zaal niet ontgaan. “Ik heb sterk het idee dat verdachte en zijn vrienden het nog steeds niet helemaal doorhebben. De politie dóét niet autoritair, het ís een autoriteit. Als zij zeggen dat je moet vertrekken, dan vertrek je. Punt uit.”

Maar Rico haalt zijn schouders op. Misschien maken de werkstraf van veertig uur en de 300 euro schadevergoeding die hij moet betalen meer indruk op hem. Al is dat ook wel weer stoer natuurlijk.

Lees het in Panorama

Dit was een aflevering van 'De politierechter' uit de oude doos, geschreven door onze verslaggever Jochem Davidse. Benieuwd naar de aflevering van deze week? Lees 'm in ons magazine op Blendle of bestel een papieren versie.

Illustratie: Aloys Oosterwijk