Door: Redactie Panorama Fotografie:
Misdaad
3

Bij de politierechter: volgende keer neem ik Marokkanen mee!

Bij de politierechter komen elke dag zaken langs die niet wereldschokkend zijn, maar vaak wel herkenbaar. Zoal...

Bij de politierechter komen elke dag zaken langs die niet wereldschokkend zijn, maar vaak wel herkenbaar. Zoals deze zaak. 

Vidjindra (27) heeft lang, zwart haar en is klein van stuk. Te klein voor zijn kleding in elk geval. Zijn trui en broek hangen vormeloos om hem heen, op een manier die in hiphopkringen waarschijnlijk als cool wordt beschouwd. Hij maakt een uiterst vrolijke en ontspannen indruk. Zijn petje legt hij op tafel, zijn met water gevulde limonadeflesje zet hij ernaast en als hij eindelijk zit, kijkt hij eerst eens rustig om zich heen om te zien waar hij is terechtgekomen. Alles op zijn dooie akkertje. Zijn ogen doen vermoeden dat hij zijn laatste joint nog niet zo heel lang geleden heeft uitgedrukt.

Lees uit deze serie ook: ''Doe effe normaal man, dikke mongool!''

“Ik wil best op tv, maar dan moeten we wel goede afspraken maken,” zegt hij zonder enige aanleiding. Er is in de zaal geen camera te bekennen.
“U komt niet op tv,” zegt de rechter.
“Over welk programma dan en zo…” gaat Vidjindra verder.
“U komt niet op tv,” herhaalt de rechter.
“Nee, maar ik zeg het toch maar even. Dat kan nooit kwaad.”

Lees uit deze serie ook: ik vind u wel een klootzak

‘Het zijn gewoon racisten’

Vidjindra was al geruime tijd niet meer welkom in ’t Bruine Café in de Rotterdamse deelgemeente Hoogvliet. Volgens hemzelf zonder duidelijke reden. Hij heeft wel een vermoeden — “het zijn gewoon racisten” — maar dat weerhield de vrolijke Vidjindra er niet van om er toch nog maar eens binnen te stappen. “Ik had zin om te dansen.
Ik ben gek op dansen!” Om het te demonstreren maken zijn schouders ritmische bewegingen. Maar de dansvloer haalde hij niet. Hij was amper over de drempel of hem werd al door de bazin te kennen gegeven dat hij niet welkom was. Dat maakte hem niets uit. “Bel de politie maar,” zei hij en hij ging daarna doodleuk aan de bar zitten. Aan de mensen die naast hem zaten vroeg hij: “Snappen jullie dat nou? Wat is er mis met mij? Ik ben toch gewoon een gezellige jongen?” Maar ook de klanten wilden niet met hem praten. Toen hij in de gaten kreeg dat de kroegbazin echt de politie had gebeld, was de kans op gezelligheid definitief om zeep.

Lees uit deze serie ook: liegen uit liefde

“Kutwijf, ik schiet je dood!” zou Vidjindra geroepen hebben.
“Ik heb wel wat geroepen, ja, zoiets floept er dan uit, hè,” herinnert hij zich.
“Volgende keer neem ik Marokkanen mee!” zou hij ook nog hebben gedreigd.
“Nou, dat lijkt me sterk. Ik heb nogal slechte ervaringen met Marokkanen, dus dat zou ik nooit doen. Ik denk ook niet dat ze met me mee zouden gaan…”

Zijn pech is dat het allemaal in een goedgevuld café plaatsvond. Getuigen zat, en stuk voor stuk verklaren zij de bedreigingen letterlijk gehoord te hebben. Om zo veel bewijs kan de rechter niet heen: vijftien uur werkstraf. Vidjindra knikt uitvoerig. Met vijftien uur werkstraf kan hij goed leven. Toch blijft hij de rechter opvallend lang en strak aan kijken. Dan valt eindelijk het kwartje.

“Nou weet ik het! Jij lijkt op die kerel van de TROS, wist je dat?”

Lees het in Panorama

Dit was een aflevering van 'De politierechter' uit de oude doos, geschreven door onze verslaggever Jochem Davidse. Benieuwd naar de aflevering van deze week? Lees 'm in ons magazine op Blendle of bestel een papieren versie.

Illustratie: Aloys Oosterwijk