Door: Redactie Panorama Fotografie:
Misdaad
3

Bij de politierechter: Heeft deze verdachte nou wel of geen bijl?

Bij de politierechter komen elke dag, elk uur, zaken langs die niet wereldschokkend zijn, maar vaak wel herkenbaar. Zake...

Bij de politierechter komen elke dag, elk uur, zaken langs die niet wereldschokkend zijn, maar vaak wel herkenbaar. Zaken die ontroeren, of juist het bloed vanonder je nagels halen. Zoals deze zaak: 

“Ik heb geen bijl.” De 58-jarige Oisterwijker heeft het nu al een keer of tien gezegd. “Ik heb geen bijl.” Hij draagt een pluizige wollen trui boven een blauwe werkbroek. Hij heeft een grijze baard en snor en een bril die hij waarschijnlijk ergens in de jaren zeventig kocht. ”Ik heb geen bijl.” Met handgebaren probeert hij te verduidelijken hoe krankzinnig de aangifte in zijn ogen is. Hij zou in april zijn buurman hebben bedreigd met een bijl.

Ik heb geen bijl

“Maar ik heb helemaal geen bijl. Ik héb geen bijl. Ja, zo’n klein keukenbijltje, dat wel. Zo klein,” hij geeft met zijn vingers een lengte aan die doet vermoeden dat zijn keukenbijltje van het merk Playmobil is. “Dat kun je nauwelijks een bijl noemen. Ik heb geen bijl.”

Sinds zijn buren dik drie jaar geleden de woning naast de zijne betrokken, is zijn woongenot tot nul gereduceerd. En dan heeft hij het nog niet eens over zijn moeder, die bij hem inwoont. Het oude mens is op deze manier hard op weg naar haar graf. Haar dementie is volgens haar zoon rechtstreeks te wijten aan de terreur van de nieuwe buren.

Verbouwing

Het begon met de verbouwing. Dag in dag uit geluidsoverlast. Toen installeerden ze een tuinlicht dat zo ongeveer half Brabant verlicht. Daarna zaagden ze een paar bomen om, waardoor ook de privacy onmiddellijk om zeep was. En ondertussen ging het klussen gewoon door, met de bijbehorende herrie. De verdachte heeft geprobeerd met zijn buurman te praten, meerdere keren, maar dat was als tegen een muur praten. De man luistert niet. Doet gewoon waar hij zin in heeft. Wat moet je dan?

“Dat is heel vervelend,” erkent de rechter, ”maar een bijl is niet de juiste oplossing.” 
“Ik heb geen bijl!”

Geen tikken, maar schoppen

Op een voorjaarsdag staat de buurman op een ladder de voorgevel van zijn huis te schuren. De herrie van de schuurmachine duurt al uren. De verdachte van vandaag stapt naar buiten en tikt tegen de ladder. De buurman heeft bij de politie verklaard dat het niet bepaald tikken was. Eerder schoppen. Alsof het ding omver moest. Hij komt van de ladder af en geeft de verdachte een schop. Die loopt vervolgens zijn huis binnen en komt terug met een bijl.

Een lengte van minstens een meter

Het verhaal wordt bevestigd door de overbuurman. In zijn gedetailleerde verklaring is sprake van een bijl met een lengte van minstens een meter. Terwijl de rechter fragmenten uit de verklaring van de overbuurman voorleest, kan de verdachte een minzaam lachje niet onderdrukken.

“Kan niet. Ik heb geen bijl.”

Een boete

Toch is de verklaring van de overbuurman voor de rechter doorslaggevend. Hij is de enige onafhankelijke getuige en zijn verklaring is gedetailleerd genoeg om geloofwaardig geacht te worden. Op basis daarvan doet de rechter uitspraak: “Het lijkt mij het beste als een van u beiden verhuist, maar daartoe kan ik u niet veroordelen. Ik leg u daarom een boete op van 500 euro waarvan de helft voorwaardelijk. Hopelijk denkt u in de toekomst beter na voordat u een bijl gaat halen.”

De verdachte zucht: “Nogmaals, ik héb geen bijl.”

Lees het in Panorama

Dit was een aflevering van 'De politierechter' uit de oude doos, geschreven door onze verslaggever Jochem Davidse. Benieuwd naar de aflevering van deze week? Lees 'm in ons magazine op Blendle of bestel een papieren versie.

Illustratie: Aloys Oosterwijk