Door: Jochem Davidse Fotografie: Aloys Oosterwijk
Misdaad
3

Bij de politierechter: hamsteren!

Bij de politierechter komen elke dag zaken langs die niet wereldschokkend zijn, maar vaak wel herkenbaar. Zoals deze zaak.

Haddou heeft een grote, brede borstelsnor onder zijn neus. Dat is ook gelijk het enige dat groot en breed aan hem is. Verder is de 49-jarige Blaricummer opvallend klein en bijna zorgwekkend mager. De schouders van zijn leren jas hangen zo ongeveer op zijn ellebogen. “Ik vond het niet zo leuk hoe de politie die dag bij mij thuis kwam,” zegt hij zachtjes. Het was zes uur ’s morgens toen de politie met vier man sterk zijn huis binnenstormde. Alsof ze een topcrimineel op het spoor waren. Eerst raasden ze door de woonkamer. Daarna vlogen ze de trap op naar de slaapkamers. “WAAR IS IE? WAAR IS IE?” schreeuwden ze. Zijn vrouw en kinderen, die nog gewoon in bed lagen, waren zich rot geschrokken. Haddou stond gewoon in de achtertuin een sigaret te roken. Dat doet hij altijd voordat hij naar zijn werk gaat in de behangfabriek van Huizen. Maar dat ging die dag dus niet door. In de boeien werd hij afgevoerd. Als een topcrimineel. Of beter: als een tandpastadief. 


Bij de politierechter: de overtreffende trap van verbale bedreiging
Lees ook:
Bij de politierechter: de overtreffende trap van verbale bedreiging
Bij de politierechter komen elke dag zaken langs die niet wereldschokkend zijn, maar vaak wel herkenbaar. Zoals deze zaak.

De tandpasta was in de reclame

De rechter bladert door zijn strafblad. 
“U bent eerder veroordeeld voor winkeldiefstal, klopt dat?” 
“Dat was vroeger, meneer.” 
“Ik zie hier een veroordeling uit 2004… eentje uit 2006, eentje uit 2007, uit 2009…” 
“Toen gebruikte ik nog heroïne, meneer.” 
“Dat doet u nu niet meer?” 
“Nee meneer, al jaren niet meer.” 
“Maar ik zie dat er ook nog een voorwaardelijke gevangenisstraf boven uw hoofd hangt voor een winkeldiefstal die u vorig jaar heeft gepleegd. Hoe kan 
dat dan?” 
“Terugvalletje, meneer.” 

In juni zag een beveiliger van een supermarkt in Huizen hoe Haddou ‘handenvol’ tandpasta uit het schap pakte en in zijn mandje deed. Toen hij bij de kassa alleen twee potjes chocopasta afrekende, sprak de beveiliger hem aan. Of hij even wilde meelopen naar het kantoortje? Daar had Haddou geen zin in. Of hij dan even in zijn tas mocht kijken? Ook niet. Haddou wurmde zich langs de man, liep de supermarkt uit, stapte in zijn auto en reed weg. Het enige wat de beveiliger nog kon doen was het kenteken noteren.

“Wat moest u eigenlijk met zo veel tandpasta?” vraagt de rechter. 
“Het was in de reclame.” 
“Waarom kocht u het dan niet?” 


Bij de politierechter: niemand laat zijn eigen kind alleen
Lees ook:
Bij de politierechter: niemand laat zijn eigen kind alleen
Bij de politierechter komen elke dag zaken langs die niet wereldschokkend zijn, maar vaak wel herkenbaar. Zoals ook deze zaak.

Haddou haalt zijn magere schouders op. Hij heeft de tubes inderdaad gepakt, zo geeft hij toe, maar elders in de supermarkt bedacht hij zich en heeft hij de tubes in een ander schap teruggelegd. Hij weet niet meer waar. Niemand weet waar. Op beelden van de bewakingscamera’s is wel te zien dat Haddou de tubes pakt, maar nergens is te zien dat hij ze ergens teruglegt. Het personeel heeft de hele winkel doorzocht, maar de tubes zijn nooit meer teruggevonden. “Ik heb ze echt teruggelegd,” houdt Haddou vol. 

De rechter vindt dat niet erg waarschijnlijk. En bovendien, waarom zou iemand die niets gestolen heeft op de vlucht slaan voor een beveiliger? Haddou krijgt een werkstraf van dertig uur. Maar toch mazzelt hij. De voorwaardelijke celstraf die boven zijn hoofd hing, wordt omgezet in eveneens een werkstraf van dertig uur. Hij hoeft dus niet de bak in.

Lees het in Panorama

Dit was een aflevering van 'De politierechter' uit de oude doos, geschreven door onze verslaggever Jochem Davidse. Benieuwd naar de aflevering van deze week? Lees 'm in ons magazine op Blendle of bestel een papieren versie.

 

Word nu abonnee van Panorama!

JA, IK WORD NU ABONNEE!

Gerelateerd nieuws