Door: Redactie Panorama Fotografie:
Fail
4

Deze vakanties liepen compleet uit de hand

Vakantie is afzien op eigen kosten. Tenminste, als je geluk hebt, want net zo makkelijk blijkt die ‘welverdiende r...

Vakantie is afzien op eigen kosten. Tenminste, als je geluk hebt, want net zo makkelijk blijkt die ‘welverdiende rust’ een regelrechte hel op aarde. En mag je blij zijn dat je het überhaupt nog kunt navertellen...

Heiligschennis

WAAR: MYANMAR WANNEER: SEPTEMBER 2016

Wat is dat in vredesnaam voor herrie? De Friese toerist Klaas H. (30), op wereldreis, heeft er schoon genoeg van. Hij wordt zo langzamerhand hoorndol van het monotone gemompel dat via twee enorme geluidsboxen zijn hotel- kamer in Mandalay binnendringt. Dat moet ophouden! De bron van alle herrie: het gebouw tegenover zijn hotel. Klaas trekt zijn schoenen aan, beent naar de overkant van de straat en trekt daar de stekker uit de geluidsboxen. Zo, einde- lijk rust. Maar het tegendeel is waar. Klaas heeft net een religieuze ceremonie verstoord. Het monotone gemompel was namelijk afkomstig van prekende monniken. Even later komt een woedende menigte verhaal halen bij het hotel, waar Klaas net aan zijn dutje is begonnen. Het gaat van kwaad tot erger. Uiteindelijk moeten tientallen soldaten er aan te pas komen om hem te beschermen. Én te arresteren. Wegens heiligschennis, waarop een gevangenisstraf van twee jaar staat. Na dertien dagen voorarrest wordt Klaas veroordeeld tot drie maan- den cel en een boete van 105 dollar. OPMERKELIJK: Arme Klaas, maar toch: hij had nog geluk. Een Nieuw-Zeelander werd in 2015 in Myanmar veroordeeld tot 2,5 jaar cel wegens belediging van het boeddhisme. Het vergrijp? Om zijn bar te promoten had hij een poster verspreid van een Boeddha met een koptelefoon op.

Gegijzeld door krokodil

WAAR: AUSTRALIË WANNEER: SEPTEMBER 2013

Ryan Blair (37) uit Nieuw-Zeeland is op vakantie in het noordwesten van Austra- lië. Hij wil het onbewoonde Governor- eiland verkennen. Een jacht zet hem daar af, samen met 160 liter water en wat eten. Ryan heeft ook zijn kajak bij zich, zodat hij op eigen gelegenheid terug naar de bewoonde wereld kan. Wanneer Ryan na een ink aantal dagen door zijn voedselvoorraad heen is, stapt hij in zijn kano voor een tochtje van vier kilometer, terug naar de bewoonde wereld. Of toch maar niet, want op de route houdt een zes meter lange zoutwaterkrokodil de wacht. En de kajak van Ryan meet nog geen tweeënhalve meter. Het roofdier heeft het duidelijk op Ryan gemunt. Het komt af en toe zelfs aan land. Ryan vlucht een steile heuvel op. Na twee weken is hij door zijn water- voorraad heen en de wanhoop nabij. Pas dan lacht het geluk hem toe. Een toevallig langsvarende bewoner uit de regio ziet een kampvuur branden op het eiland.

OPMERKELIJK: Uitgedroogd en zonder hoed of T-shirt om zich te beschermen tegen de felle zon wordt Ryan gered. Tegenover een verslaggever bekende hij voor het eerst in zijn leven ‘hardcore’ te hebben gebeden tot God. Dus of zijn red- ding zomaar ‘geluk’ was? Ryan houdt vol van niet. Dit avontuur heeft een ander mens van hem gemaakt. Hij vond God!

Asielmolen

WAAR: DUITSLAND WANNEER: AUGUSTUS 2016

Kijk, daar wandelt een Chinees door de Zuid-Duitse stad Heidelberg. Het is meneer L. uit Peking. Tot zover niets aan de hand. Maar dan wordt zijn portemonnee gerold. Maar liefst 1000 euro zit erin. L. meldt zich op het plaatselijke politiebureau. Daar probeert hij met handen en voeten aangifte te doen. De dienstdoende ambtenaar snapt er niets van. Niet in de laatste plaats omdat meneer de Chinees het stadhuis is binnengewandeld en niet het politiebureau.

Gelukkig mag hij na lang wachten alsnog een formulier tekenen. Dat wil zeggen: een asielverzoek in plaats van een aangifteformulier. En zo verdwaalt de vriendelijke L. in de bureaucratische Duitse asielmolen. Hij wordt in een busje gezet en naar het asielzoekerscentrum in Dülmen gebracht, 360 kilometer verder- op. Daar worden zijn vingerafdrukken genomen. L. protesteert beleefd, maar niemand die hem verstaat. Vervolgens wordt hij ook nog eens medisch onderzocht en krijgt hij eten en wat zakgeld.

Pas twee weken later komt een asielmedewerker op het idee om toch maar eens de lokale Chinese restauranthouder te vragen. Misschien weet hij wat die nette Chinese meneer de hele dag probeert te vertellen. Pas dan valt het kwartje. Meneer L. uit Peking is geen vluchteling, hij is een toerist! OPMERKELIJK: Het duurde daarna nog bijna een week voordat zijn registratie als vluchteling ongedaan was gemaakt. Boos was meneer L. niet, volgens een woordvoerder van het asielzoekerscen- trum. Wel vertelde hij ‘dat Europa niet was wat hij ervan had verwacht’.

Dit is een voorstukje uit het blad. Wil je meer lezen? Bestel Panorama hier, of lees het op Blendle.