Loosdrechter (49) krijgt taakstraf na uit de hand gelopen asielprotest: ‘Je staat er wel voor je kinderen'

Het begon allemaal met een brief op de deurmat. Dat meldt NH Nieuws vrijdag. De gemeente besloot pal naast het huis van Rutger I. - destijds woonachtig in Loosdrecht - een noodopvang voor asielzoekers uit de grond te stampen.

"Op woensdag krijgen we een brief, en vijf dagen later staat er een noodopvang", aldus de Loosdrechter in de rechtbank van Almere.

Toen zijn dochter bezorgd vroeg of ze nog wel veilig langs het gemeentehuis naar hockey kon fietsen, knapte er duidelijk iets bij de horecaondernemer. De zogenaamde inspraakavond voor buurtbewoners voelde als een wassen neus, en dus sloot Rutger zich op 21 april aan bij een protest voor de deuren van het gemeentehuis van Wijdemeren.

Geen blad voor de mond

De sfeer bij het gemeentehuis was op dat moment al om te snijden. I. besloot de frontlinie op te zoeken. Volgens aanwezige agenten nam hij daarbij geen blad voor de mond. Termen als ‘kankerhomo’s’, ‘kankerlandverraders’ en ‘kankerlijers’ zouden richting de politie zijn geslingerd.

Rutger geeft in de rechtbank ruiterlijk toe dat hij heeft gescholden, al heeft hij wel zo zijn eigen herinnering aan zijn woordkeuze. "De beledigingen ontken ik niet, maar niet in die strekking. Ik heb 'teringlijers' en 'tyfus' gezegd."

Het is overigens niet de eerste keer dat de Loosdrechter het aan de stok krijgt met ambtenaren in functie; zijn strafblad vermeldt soortgelijke akkefietjes in 2005 en 2017. "Ik weet hoe ik op zo’n moment tekeer kan gaan", aldus I., die benadrukt dat zijn woede niet gericht was tegen de vluchtelingen zelf, maar tegen de manier waarop dit allemaal gebeurde.

'De hens erin'

Justitie verweet Rutger echter meer dan alleen een grote mond. Hij werd ook beschuldigd van bedreiging met brandstichting. Hij zou hebben geroepen dat de hens in het gemeentehuis zou gaan. Rutger ontkent dat in alle toonaarden en zijn advocaat pleitte voor vrijspraak, maar de rechter ging daar niet in mee.

Volgens de rechtbank heeft I. zich schuldig gemaakt aan beide overtredingen. Hij komt er dan ook niet vanaf met een tik op de vingers en krijgt een taakstraf van 80 uur aan zijn broek, waarvan de helft voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaar.

Geen garanties

Na afloop van de zitting toont de horecaman zich redelijk berustend. Met de straf kan hij leven. "Een belediging is niet te verantwoorden. Maar je staat er wel voor je kinderen", legt hij uit.

Hoewel hij zegt dit soort explosieve situaties in de toekomst liever te vermijden durft hij zijn hand niet voor zichzelf in het vuur te steken. "Ik wil het gewoon niet meer doen, maar een garantie geven dat het nooit meer gebeurt, dat kan ik niet."