Raymond van Barneveld over gitzwarte periode: 'Ik was totaal depressief en van de kaart'

De dartprestaties van Raymond van Barneveld laten de laatste jaren regelmatig te wensen over. Dat die mindere resultaten hem niet in de koude kleren gaan zitten, blijkt uit een openhartig gesprek in de ShowBird-podcast met Wilfred Genee. Tegenover de presentator legt de 59-jarige Haagse darter uit dat zijn eigen mentaliteit vaak zijn grootste tegenstander is.

Als de pijlen niet in de dubbels vallen, schiet Van Barneveld mentaal direct in de verdediging. "Ik heb diverse sporten geprobeerd, bijvoorbeeld voetbal. Nou, daar kon ik helemaal niks van. Toen kreeg ik op een gegeven moment drie dartpijlen in mijn handen en dat ging best wel goed," vertelt hij over zijn jeugd.

Maar die onzekerheid van vroeger is nooit helemaal verdwenen. "Dus elke keer als ik dan op m'n bek ga, en dat gebeurt de laatste jaren regelmatig, dan ga ik weer terug naar dat jongetje van vroeger. Zo van: zie je, je kan er helemaal niks van. Je kan helemaal niks in het leven. Dat vertelde ik mezelf."

'Domme dingen roepen'

Die gedachtegang kende een absoluut dieptepunt na zijn vroege uitschakeling op het WK Darts in 2019. Een emotionele 'Barney' stond destijds voor de camera's en gaf aan dat het leven voor hem "geen zin meer had". "Daar wordt dan de draak mee gestoken", blikt hij in de podcast terug.

Achter de schermen speelde er op dat moment echter veel meer dan alleen een verloren dartwedstrijd. Zijn hele privéleven lag in puin. "Maar op dat moment lag ik in scheiding. Ik wist helemaal niet hoe mijn toekomst eruit ging zien. Corona kwam net om de hoek kijken, heel onzeker allemaal. Ik denk: wat ga ik nou in godsnaam doen? Ik wist het gewoon niet meer. Ik was totaal depressief en totaal van de kaart. Dan ga je domme dingen roepen."

Loodzware faalangst

Dat de druk om te presteren na al die jaren in de topsport nog steeds zo zwaar op zijn schouders drukt, heeft alles te maken met een ongekende faalangst. Zelfs nu hij de zestig nadert, kan een verloren toernooi hem volledig verlammen.

"Als ik op een WK verlies, voelt dat gewoon alsof er een dierbare is overleden", bekent Van Barneveld. "Die pijn voel ik dan gewoon in mijn hele lijf. Vraag me niet waar het vandaan komt."