Ex-plofkraker Steven Kilian overleefde kokende olie in de cel: 'Ik zag eruit als een gefrituurde kroket'

Het hele interview met Steven Kilian is te lezen in de nieuwste Panorama. Vanaf woensdag in de schappen of online te bestellen via Tijdschrift.land.

De Utrechter is een bekende naam in de onderwereld. Waar veel jonge criminelen voor het snelle geld de grens overstaken naar Duitsland, bleef Kilian in Nederland om pinautomaten te kraken. Omdat de beveiliging hier steeds strenger werd, bedacht hij een alternatieve methode: de 'pizzaschuif'.

"Bij een metaalfabriek heb ik tien lange, dunne waterdichte kokers laten maken met een soort metalen spies erin, zodat die schuif dicht bij de geldkluis in de automaat kwam. Bij die metaalfabriek vroegen ze nog waarvoor ik die rare kokers nodig had. Ik zei dat het voor een kunstwerk was", vertelt Kilian in gesprek met Panorama's Mike van Damme.

Bekijk ook

Ex-bokskampioen Steven Kilian zat 8 jaar vast voor het opblazen van geldautomaten | Panorama

Zes lasers op zijn borst

Zijn jacht op de extreme uitdaging en bewijsdrang stopte toen hij na een rit in slaap viel in zijn auto en plotseling wakker werd getikt door een zwaarbewapend arrestatieteam. "Ik dacht eerst dat iemand de auto wilde stelen, maar toen ik rechtop ging zitten, zag ik zes lasers op mijn borst gericht. Toen wist ik genoeg."

Hij kreeg 10 jaar cel (waarvan hij er 8 uitzat) voor het leiden van een criminele organisatie. In de gevangenis begon hij met het opschrijven van zijn levensverhaal, maar die periode werd bruut verstoord door een meedogenloze aanval van een medegedetineerde. Terwijl Kilian in zijn cel een potje FIFA zat te spelen, verscheen de man ineens in de deuropening.

"In een flits zag ik dat hij een pan vasthad. Hij gooide die zo leeg over ons. Er bleek kokende olie in te zitten. Ik rende schreeuwend van de pijn mijn cel uit, alle kanten op. Ik was aan een kant van mijn lichaam verbrand van mijn gezicht tot mijn benen, en werd met spoed naar het brandwondencentrum gebracht."

Gefrituurde kroket

De artsen lieten hem weten dat hij enorm veel geluk had gehad; als hij niet zo jong en fit was geweest, had hij de aanslag waarschijnlijk niet naverteld. De littekens draagt hij nog steeds met zich mee.

"Gelukkig was mijn oog niet beschadigd en vielen de verwondingen in mijn gezicht mee. Verder zag ik eruit als een gefrituurde kroket. Maar ik had meteen iets van: ik ga dit overwinnen."