Sport

Shorttracker Sven Roes breekt het zwijgen na vermissing: 'Ik zag geen uitweg meer'

Eind juni verdween shorttracker Sven Roes (26) plotseling van de aardbodem. Zijn auto werd achtergelaten op Schiphol, zijn familie was in paniek en de schaatswereld was in shock. Nu, weken later, verbreekt de topsporter het zwijgen met een eerlijke verklaring: "Ik herkende mezelf niet meer."

Florine Holtman
2 minuten
Sport
Sven Roes
Sven Roes.

Vorige maand stapt Sven Roes in het Friese Oosterzee in zijn witte Mitsubishi ASX. Hij laat niets horen, tankt nog een keer in Muiden, heeft rond 19.00 nog even contact en daarna: complete radiostilte.

Zijn familie slaat direct alarm. Terwijl de politie een onderzoek start, ontploft social media. Collega-topsporters en de schaatsbond KNSB delen massaal opsporingsberichten.

Pas dagen later volgt de eerste concrete aanwijzing: zijn auto wordt gevonden op de langparkeerplaats van Schiphol. De shorttracker is halsoverkop op het vliegtuig gestapt. Richting de horizon, weg van alles en iedereen.

Kapotgaan van binnen

Inmiddels is Roes terug op Nederlandse bodem en deelt hij op Instagram de reden achter zijn verdwijning. Geen vage excuses, maar een rauw inkijkje in de druk die hij heeft ervaren. Na een reeks zware blessures en operaties moest Roes de Olympische Spelen aan zich voorbij laten gaan. Een mentale dreun die hij niet meer te boven kwam, zo blijkt nu.

"Ik wilde blijven presteren. Ik wilde mensen trots maken. Daardoor vergat ik mezelf. Ik bleef zeggen dat het goed ging, terwijl ik van binnen langzaam kapotging", schrijft hij.

"De Sven die ik altijd was, raakte ik kwijt. Ik herkende mezelf niet meer." Hoewel zijn familie merkte dat er iets mis was, kon hij naar eigen zeggen niet eerlijk zijn. "Op een gegeven moment werd alles me te veel. Ik zag geen uitweg meer en ben gevlucht."

'Ik wilde niet meer verder leven'

Eenmaal gevlucht sloeg de spijt vrijwel direct toe. Roes zocht contact met zijn familie en speelde open kaart: "Ik liet weten dat ik veilig was, maar ook dat ik niet meer wist hoe ik verder moest."

De shorttracker doet in zijn bericht een boekje open over zijn donkerste gedachten: "Er waren momenten waarop ik dacht dat ik niet meer verder wilde leven. Niet omdat ik niet van het leven hield, maar omdat ik niet meer kon leven met het gevoel dat ik had gefaald en iedereen had teleurgesteld."

De weg terug

Zijn plotselinge verdwijning en de reactie van zijn familie daarop leerden hem een belangrijke les, eentje die hij naar eigen zeggen veel eerder had moeten beseffen: "Mijn familie gaf helemaal niet om prestaties of medailles. Ze wilden mij gewoon terug. Dat besef brak me."

Roes is inmiddels terug en schakelt professionele hulp: "Dat vind ik misschien wel het moeilijkste om toe te geven. Ik heb altijd gedacht dat ik alles alleen moest kunnen oplossen. Dat ik sterk moest zijn. Maar echte kracht zit ook in eerlijk durven zijn en hulp durven accepteren."

Medelijden hoeft de schaatser niet. "Ik schaam me diep voor wat er is gebeurd en voor de pijn die ik mijn familie heb aangedaan. (...) Maar ik wil eraan werken om weer de persoon te worden die ik ooit was." Zijn openhartige biecht van vandaag is voor Roes de eerste stap op weg naar herstel.

Instagram PRO SHOTS / Erik Pasman