Richard Krajicek vertelt over turbulente jeugd: 'Ik was alleen maar aan het overleven'

Hij is de enige Nederlander die ooit de hoofdprijs op Wimbledon omhoog mocht houden, maar de weg naar die titel in 1996 was voor Richard Krajicek geen sprookje. In gesprek met NU.nl vertelt de voormalig tennisprof dat hij tegenwoordig geen contact meer heeft met zijn ouders. Hoewel de zanger nuchter blijft over hun bedoelingen, is de emotionele afstand inmiddels onoverbrugbaar.

Krajicek groeide op in een gezin van Tsjechische vluchtelingen waar alles in het teken stond van zijn prestaties op de baan. Vooral zijn vader, Petr, hanteerde een ijzeren regime. "Mijn ouders hebben alles met de juiste intentie en uit liefde gedaan, maar dat wil niet zeggen dat ik het ook zo heb ervaren", aldus Krajicek tegenover NU.nl. De druk om te presteren was volgens hem constant aanwezig. "Ik mocht niet falen. Ik mocht nooit verliezen, zelfs geen trainingspartijtje."

De gevolgen van die winnaarsmentaliteit waren op jonge leeftijd al zichtbaar. De ritten in de auto na een training omschrijft hij als vreselijk. "Op een gegeven moment kwam ik zo ongeveer na elke training huilend thuis."

Overleven tussen de ruzies

Niet alleen op de tennisbaan, maar ook binnenshuis was de spanning voelbaar. De ouders van Richard hadden voortdurend ruzie, waarbij een tekort aan geld vaak de aanleiding was. "Tot mijn vijftiende probeerde ik mijn ouders bij elkaar te houden. (...) Ik was als kind telkens bezig om vrede te stichten, tot het niet meer ging. Zo'n positie wil je niet als kind. Ik was alleen maar aan het overleven.”

Uiteindelijk was het Richard zelf die bij zijn ouders aandrong op een scheiding, omdat hij de sfeer in huis niet langer trok. Hoewel hij op zijn vijftiende al eens het contact met zijn dominante vader verbrak, probeerde hij dit later nog te lijmen. Inmiddels heeft hij echter opnieuw gekozen voor de rust.

Geen stress na de hartoperatie

De beslissing om zijn ouders niet meer te zien, werd versterkt door een zware hartoperatie die Krajicek vorig jaar onderging. De ingreep aan zijn aorta was voor hem een wake-upcall om stress te vermijden. "Onbewust heb ik die jeugd met me meegesleept, je wordt gevormd door je jeugd", legt hij uit.

Met zijn moeder is het contact minimaal en zijn vader spreekt hij helemaal niet meer. Krajicek accepteert dat het contact wellicht nooit meer hersteld zal worden. "Het slechtste scenario is dat het contact niet is hersteld voordat ze komen te overlijden. Dat accepteer ik, ze weten dat ik met liefde aan hen denk. Om eerlijk te zijn, ben ik bang dat dat positieve gevoel kan veranderen als ik ze nu wel zou zien. Dat wil ik niet."