Het is de ultieme natte droom van iedereen die weleens met een muntje over een kraslot schraapt: in één klap schathemeltjerijk zijn. Het overkwam de 36-jarige illegale immigrant Imagbe Ehizomwengie in Italië. Met een schamele vijf euro op zak krast hij een hoofdprijs van maar liefst een half miljoen euro bij elkaar. Maar ja, probeer dat geld maar eens te cashen als de overheid vindt dat je niet eens in het land mag zijn...
Jarenlang moest de Nigeriaanse Imagbe Ehizomwengie rondkomen van een minimaal en onzeker inkomen. In de Noord-Italiaanse stad Pesaro hield hij de broek op door te bedelen en papieren zakdoekjes te verkopen bij de ingang van een supermarkt. Dat schrijft het Algemeen Dagblad (AD).
Tot die bewuste dag in oktober vorig jaar. Hij besluit vijf euro op te offeren voor een kraslot, schraapt de zilveren folie weg en ziet plotseling het astronomische bedrag van 500.000 euro staan. "Ik kon het eerst niet geloven", jubelde hij destijds tegenover de lokale pers. "Ik heb keihard gehuild."
Gevlucht uit Nigeria
Voor Ehizomwengie was de monsterwinst de ultieme beloning na een leven vol ellende. Tien jaar geleden ontvluchtte hij Nigeria om te ontsnappen aan een strenge sekte waar zijn eigen vader de spirituele scepter zwaaide.
Wat volgde was een helse tocht door de bloedhete woestijn richting Libië. Daar werd hij prompt gegijzeld door meedogenloze milities. Pas na het aftikken van een fiks losgeld mocht hij door. In 2016 dobberde hij in een gammel bootje over de Middellandse Zee om uiteindelijk voet aan wal te zetten in Italië.
De Italiaanse immigratiedienst dacht daar destijds heel anders over: zijn asielaanvraag werd keihard afgewezen. Ehizomwengie verdween in de anonimiteit van de illegaliteit. Zonder papieren geen legaal werk, en dus zat er niets anders op dan met prullaria op straat te leunen op de vrijgevigheid van voorbijgangers. Tot dat gouden kraslot zijn hele wereld op de kop zette.
Geen papieren, geen centen
Maar wie denkt dat de Italiaanse bureaucratie zich zomaar gewonnen geeft door een geluksmuntje, heeft het mis. Om die halve ton op te strijken, is namelijk een bankrekening nodig. En laat de bank nu net ijskoud weigeren om een rekening te openen voor een illegale migrant zonder geldige verblijfsvergunning. Geen papieren? Dan ook geen centen.
Ten einde raad besluit Ehizomwengie een Nigeriaanse 'vriend' in te schakelen. Het plan: de vriend parkeert het geld tijdelijk op zijn eigen Italiaanse bankrekening totdat Imagbe zijn zaakjes met de autoriteiten heeft gladgestreken. Je voelt de bui al hangen: zodra de tonnen op de rekening staan, krijgt de zogenaamde kameraad spontaan last van selectief geheugenverlies. "Nadat hij het geld had ontvangen, begon hij zich te gedragen alsof het zijn eigen geld was", blikt Ehizomwengie terug.
Eind goed, al goed
Gelukkig grijpt de lokale Nigeriaanse gemeenschap en wordt er een oplossing gevonden. Er wordt een constructie opgetuigd waarbij een deel van de poen wordt overgemaakt naar een betrouwbare neef. Met dat geld kopen ze een Afrikaanse supermarkt genaamd 'Mama Africa' in het stadje Falconara. Het plan? Zodra Imagbe zijn papieren heeft, kan hij daar direct aan de slag als eerlijke ondernemer.
En die felbegeerde verblijfsvergunning? Die is inmiddels ook binnen. Een rechtbank in Ancona toonde zich onlangs onverwacht barmhartig. Het feit dat Ehizomwengie inmiddels vloeiend Italiaans spreekt, direct een baan heeft in zijn eigen toko én - niet geheel onbelangrijk - financieel volledig onafhankelijk is, gaf voor de rechter de doorslag.
Tegenover The Guardian laat Imagbe weten dat het papierwerk hem zelfs nóg meer waard is dan de bankrekening vol knaken: "Het kan ongelooflijk klinken, maar die vergunning betekent meer voor me dan het winnen van al dat geld. Ik wil werken en bijdragen aan de samenleving."