Week van Toen: Stuur Harry Vermeegen weer naar het WK! (1980)

Het zal je niet zijn ontgaan (misschien ook wel), maar Harry Vermeegen, vorige week 76 geworden, heeft weer een WK-lied gemaakt, nu met volkszanger Stef Ekkel: Wij zijn Oranje. Wat we daarvan moeten vinden? Vrij weinig, al is het wel een geruststelling dat hij zich weer enigszins met lollige voetbalzaken bezighoudt en iets minder zijn onderbuik laat spreken op zijn socialemediakanalen. In 1980, zó lang geleden al, noemden wij hem al ‘een verknipte afgezant van Neerlands sportjournalistiek’ en ‘een komieke figuur, boordevol ideeën, ruw in de mond doch klaarwakker en opzettelijk onefficiënt’. “Veel mensen raken vermoeid van hem, sommigen lusten er wel pap van,” schreven we, waarmee maar is gezegd: eigenlijk is er niet zoveel veranderd.

Het interview dat we destijds met hem hadden, was hoogst opmerkelijk, ook met de ogen van nu. Zo bekende hij dat hij niet zo gecharmeerd was van zijn eigen voornaam: “Ik vind Harry echt een B-voornaam. Kijk maar naar alle tv-series: als er een Harry in zit, is het een domme gans of een mesjogge haas. (…) Je moet eens vijfmaal achtereen Harry zeggen: ik zweer je dat je gezicht scheef gaat staan.” Aan zelfspot geen gebrek, al was het niet alleen maar lachen met hem.

Zeker niet toen hij het verhaal vertelde dat hij in de jaren 70 bijna was overleden: “Ik zat een paar jaar geleden in bad. Blijkbaar had de badgeiser een verkeerde afvoer, dus ik snoof het koolmonoxide zo uit het vuistje op. Ik merkte er niets van, het is de mooiste dood. Beneden zat de dochter van m’n hospita. Ze zou naar een tv-serie kijken, maar door welk toeval dan ook ging die serie niet door. Hoe vaak gebeurt dat nou op de Nederlandse tv? Nooit. Toen wel. Ze zette de tv uit en hoorde nog steeds het bad lopen. Godzijdank kwam zij kijken en vond mij bewusteloos. Mijn leven hing dus af van het niet doorgaan van die serie. Dan zeg ik: als ik dáár nu afhankelijk van moet zijn, van zulke toevalstreffers, waar háált iemand dan het lef vandaan om kapsones te hebben? Ik heb gewoon een ingeboren haat tegen poeha. Wat nou poeha? Wie ben jij dan wel niet? Dat heb ik héél sterk.”

'Vermeegen zei het in 1980 al: ‘Ik weiger de sport serieus te nemen'

Met iets als Studio Sport had hij ook vrij weinig: “Ik zou dat feilloos kunnen na-apen. Je gebruikt gewoon keurig het jargon, je zorgt dat je alle namen goed hebt en je bent er. Als je dat volhoudt, en vooral niet te enthousiast maar onderkoeld, dan hou je het daar jaren vol. Bij Studio Sport kun je oud worden, het is vakkundig, maar mij windt het niet op. Ik zou het dus niet kunnen, ik heb er ook geen zin in. Ik weiger de sport serieus te nemen.”

Dat laatste bleek ook wel toen hij samen met Henk Spaan en later alleen als Regenjas gearriveerde voetballers altijd een toontje lager liet zingen, de meest vreemde capriolen met hen uithaalde en omhooggevallen sterren als sympathieke, normale mensen liet uitzien, wat toch wel een van zijn specialiteiten was. En dan kijk je naar het huidige, mediagetrainde voetballandschap en denk je met weemoed terug aan een tijd dat voetbal ook nog schijtlollig kon zijn. Vriendelijk verzoek dus: stuur Harry weer naar het WK, dan valt er nog wat te lachen!