Sport

SPORTCOLUMN: De grootste k*tbaan ter wereld? Bondscoach van Oranje!

Iedere week schrijven onze Panorama-verslaggevers een column over wat hen opvalt in de sportwereld. Deze week: bondscoaches.

Thomas Braun & Micha Jacobs
4 minuten
Voetbal
WK Voetbal

MICHA JACOBS: Heb je gezien hoe Brazilië vorige week zijn WK-selectie bekendmaakte? Kan de KNVB nog een puntje aan zuigen als ik die treurige bedoening van deze week zag. Tientallen miljoenen Brazilianen zaten met klamme handjes klaar voor de persconferentie die live op tv werd uitgezonden. In de zaal puilde het uit van de journalisten, sommigen zelfs gehuld in het tenue van hun favoriete club, want over objectiviteit doen ze daar niet zo moeilijk.

Ik moest daarbij meteen denken aan NOS-verslaggever Jeroen Stekelenburg die ik vorige week interviewde. Toen hij het verhaal voor publicatie checkte, vond hij er weinig op aan te merken, al vond hij wel dat hij nogal vaak het woord ‘we’ gebruikte als hij het over het Nederlands elftal had. Of dat niet een tandje minder mocht, om zijn journalistieke afstand te bewaken zeg maar. Ik vond het allemaal prima, maar ergens ook weer niet, omdat ik het juist een zegen vind als ook de pers een beetje fan van is van Oranje. Dat doet ook weinig af aan je journalistieke integriteit, denk ik altijd: in het voetbal ben je vooral ook mens, dan pas journalist. 

In Brazilië denken ze daar blijkbaar ook zo over. Ik zag hoe bondscoach Carlo Ancelotti vanachter zijn tafel één voor één de namen van zijn selectie voorlas, alsof hij punten uitdeelde voor het Songfestival. Elke naam werd door de journalisten met applaus begroet, de ene wat meer dan de andere. Maar toen de naam Neymar viel, de lieveling van het Braziliaanse voetbal maar inmiddels zo mank als een knol, kwam het plafond bijna naar beneden. Zo werd de selectie van Memphis Depay niet begroet, zullen we maar zeggen.

Het bondscoachschap van Oranje moet toch wel de allergrootste kutbaan ter wereld zijn, of je nu Koeman, Van Gaal of Van Marwijk heet. De kilte waarmee je wordt bejegend is kouder dan een poolwind op Antarctica en tóch zijn er nog altijd types als Peter Bosz die het een erebaan vinden en nog steeds openlijk solliciteren naar de positie van Koeman die na het WK ongetwijfeld vacant is. Zelfs iemand als oud-wereldkampioen Thierry Henry brak vorige week een lans voor het Nederlandse voetbal, nadat hij als analist op een Champions League-avond ook al Rinus Michels roemde als grondlegger van het moderne voetbal. Zou hij niet iemand zijn als opvolger van Koeman? Tenminste iemand waar de Nederlandse pers misschien respect voor heeft, of nog beter: Guardiola als hij Manchester City verlaat. Want voor Koeman lijkt het respect allang verdwenen als je de huidige persconferenties ziet, toch?

Zo mank als een knol: WK-ganger Neymar.

THOMAS BRAUN: Ik moet er ook niet aan denken, bondscoach zijn. Ik ben trouwens sowieso niet van de verantwoordelijkheden. In al die jaren dat ik nu in het journalistieke vak zit, ben ik een jaar of vijf, zes bij elkaar chef geweest. Alleen die titel al: chef. Moet ik gelijk aan opa Flodder denken, met z’n NS-pakkie en die fluit in de mond, in z’n rolstoel.

Ik moest beslissingen nemen waar niet iedereen het mee eens was. Nou, dan draaide ik het toch gewoon terug? Ik ben een soort dominee Gremdaat, het typetje van Paul Haenen dat nadat hij een punt had gemaakt tegen het publiek riep: “Ja toch?” Iedereen riep dan ‘ja’. “Of toch niet?” Dan riep iedereen ‘nee’.

Zo ga ik ook met mijn kinderen om. Willen ze geld van me, dan zeg ik: “Nee, je hebt een eigen baantje, dat kun je zelf wel betalen.” Dan zeggen ze: “Maar jij verdient veel meer!” En dan zeg ik: “Oké dan.” Als ik Ronald Koeman was zou ik tegen mijn zoon zeggen: “Je doet het leuk bij Telstar, maar voor een selectieplek kom je nog niet aanmerking.” Dan zou Ronald jr. zeggen: “Maar pap, het is in Amerika, daar ben ik nog nooit geweest!” Oké dan...

Zelfde geldt voor Joey Veerman. Ik zou zeggen: “Je gaat niet mee, met dat kutkarakter van je.” Joey zou zeggen: “Maar in Volendam willen ze allemaal dat ik mee ga!” “Nou vooruit dan, ik selecteer je, maar dit heb je niet van mij.” Overigens denk ik niet dat Ronald Koeman veel last heeft van een gebrek aan respect bij het vaderlandse journaille. Ik heb het idee dat hij nergens last van heeft, zich door niemand laat beïnvloeden. En ik vind hem tijdens persconferenties ook wel grappig soms.

Er werd aan hem gevraagd van wie zijn zoon ‘die fantastische trap’ eigenlijk heeft. “Nou, niet van z’n moeder,” zei Ronald. Iedereen moest lachen. Hopelijk valt er in Amerika nog veel meer te lachen om Koeman en te juichen om ‘ons’ Oranje. En wie zijn opvolger wordt? Ja, Anthony Correia natuurlijk, voor mij de Man of the Year. Alles wat die man zegt klopt. Alles aan die man klopt.

Pep Guardiola vind ik niks. Een clown, met al die spastische strapatsen langs de kant van het veld. Dat Erben Wennemars-achtige gespring op al die Engelse ruggen… Als hij Telstar traint, zitten ze in no-time weer in de KKD. Maar ik dwaal af. Hup Koeman, hup Oranje, hup Jeroen Stekelenburg, hup 18 miljoen bondscoaches, Oranje boven!


Je hebt zojuist een premium artikel gelezen.

Online onbeperkt lezen en Panorama thuisbezorgd?

Abonneer nu en profiteer!

Probeer direct