SPORTCOLUMN: Wat is volkssport nummer één in Amerika? Vreten

EDWIN STRUIS: Waarde vriend, als deze column gepubliceerd wordt, vertoef ik al enige dagen in een camper in Colorado. Tenminste, als de goede, slimme, doortastende, empathische weldoener (FBI, CIA en ICE lezen misschien mee) Donald Trump zijn ondergeschikten toestemming heeft gegeven om mij binnen te laten. Anders verblijf ik wellicht in zo’n gezellig detentiecentrum in afwachting van deportatie naar een land als de Democratische Republiek Congo. Gelukkig doen die ook mee aan het WK. Ik verheug me al op het treffen met Oezbekistan. 

Voor de goede orde: ik ben op vakantie in het voormalige Land of the Free, maar ik zal natuurlijk ook om me heen kijken of het komende WK de Amerikanen al opwindt. Iets zegt me dat dat wel mee zal vallen. Juist onder Trump is meermaals verkondigd dat ‘soccer’ het niet haalt bij de Amerikaanse sporten. Om in Trumps terminologie te blijven: ‘een sport voor watjes’, niet voor de machomannen en -vrouwen aan wie hij zijn verkiezing te danken heeft.

Wat vooral opvalt met het oog op het komende ‘voetbalfestijn’ is dat zowel de Amerikanen als de FIFA er zoveel mogelijk geld uit willen slaan. Er zijn al verhalen bekend van fans die een extra hypotheek op hun huis hebben genomen om de reis en de tickets te kunnen bekostigen voor dit bij de doorsnee supporter weggehaalde toernooi. Een kleine greep uit de kostenverhogende acties: voor de vroegere vrij toegankelijke fanzones moet nu betaald worden, tickets voor het openbaar vervoer naar de stadions zijn wel tot 600 procent duurder geworden en ook de entreekaarten voor de wedstrijd zijn fors in prijs verhoogd. Kostte het duurste finale-ticket in Qatar nog 1100 dollar, in de VS moet je straks bijna het tienvoudige neerleggen om Frankrijk de eindstrijd te zien winnen. ‘Marktconforme prijzen’, luidt het verweer van FIFA-baas Infantino. Trump liet alvast weten dat hij het er zelf niet voor over zou hebben, een van de weinige verstandige opmerkingen die de laatste tijd z’n lippen passeerden.

Ik merk dat het komende WK ook bij mezelf nog weinig enthousiasme oproept. De mix van veel te veel wedstrijden, op rare tijdstippen ook, in een land dat in korte tijd is omgekat tot een soort totalitaire staat noodt ook niet uit tot kijken. Maar hé, zong Doe Maar al, zit er niet een zo uit de puree helpende knop op je tv? Misschien pas vanaf de kwartfinales gaan kijken, dat zou een oplossing kunnen zijn. Pikken we ook nog één potje van Oranje mee, wat jij?

MICHA JACOBS: Oranje mag me verbazen, laat ik het daarop houden. En wat betreft dat enthousiasme: ik denk dat ik je kan helpen, en al die Amerikanen met jou. Want wat is volkssport nummer één in Amerika? Vreten. Hoe vetter, hoe beter. De gemiddelde Amerikaan loopt inderdaad niet warm voor het WK, maar koppel het toernooi aan moddervette burgers van McDonald’s en je hebt ongetwijfeld zijn aandacht. Noem het dan ook nog eens fastfoodball en je bent driedubbel spekkoper met een hamburger ertussen.

Overal ter wereld duiken er al speciale burgers op. Zo kun je in Argentinië, nog steeds regerend wereldkampioen, al wekenlang kiezen tussen de McAllister, een McFernandez en een McAlvarez, uiteraard vernoemd naar drie spelers die er straks weer bij zijn. Waarom bestaat er (nog) geen McMessi, vragen duizenden mensen zich af op TikTok. Maar puur afgaande op de naam zou dat ook alleen maar een slordige klomp vet zijn die je onmogelijk kunt eten zonder te knoeien. Niet aanlokkelijk dus. Waarschijnlijk zou het ook maar een klein burgertje zijn gezien Messi’s lengte, maar dat terzijde.

Steek effe de grens over met Mexico en je kunt los gaan op de McUSA, McMexico, McFrancia en McEspaña, waarbij aangetekend dat die eerste drie redelijk fatsoenlijke burgers zijn en die uit Spanje slechts een bakje verlepte friet die door moet gaan voor authentieke patatas bravas. Toevallig speelt Spanje zijn laatste groepswedstrijd tegen Uruguay in Mexico, in Guadalajara, dus als ik daar als Spaanse supporter naartoe zou gaan, zou ik bij de lokale McDonald’s geen ruit heel laten. Stel je voor zeg, dat ze ook een McHolanda zouden introduceren, met een gefrituurde stroopwafel, geprakte bitterballen en Goudse kaas op twee beschuitjes, dan zou ik er ook mijn gram gaan halen, denk ik.

Afijn, ik weet niet of je in de buurt van Chicago komt, wat geen speelstad is overigens, maar mocht je ernaartoe gaan zou ik zeker even bij McDonald’s Global Menu Restaurant binnenlopen, bij het hoofdkantoor van de keten. Dat is namelijk het enige filiaal ter wereld waar ze ook buitenlandse specials verkopen, zoals de Zwitserse McRaclette, de Indiase McAloo Tikki, de Zuid-Koreaanse triple onion-burger en misschien zelfs de McKroket. Waarschijnlijk krijg je er straks ook alle WK-burgers, dus doe er je voordeel mee. 

Trouwens, Frankrijk wint de eindstrijd, zeg je? Wat mij betreft hebben ze met de McFrancia, een soort McChicken met mosterdsaus op een potato bun, het fastfoodballtoernooi al dik gewonnen.