Het leven van Senne en Jarne (gefingeerde namen), de zonen van de in 2010 verdwenen Heidi De Schepper, veranderde vorig jaar in een nachtmerrie. Terwijl hun vader Nick M. als hoofdverdachte in de cel wacht op zijn proces, proberen de broers in alle eenzaamheid te overleven. In de Gazet van Antwerpen doen ze voor het eerst hun verhaal.
Senne, de oudste zoon, moest na de arrestatie van zijn vader direct de rol van gezinshoofd op zich nemen. Het geld dat hij opzij had gezet voor zijn rijbewijs gaat nu op aan huur en rekeningen.
Om te voorkomen dat het gezin door instanties uit elkaar zou worden getrokken, werd de prille twintiger zelfs de officiële pleegvader van zijn jongste broer. "Dat moest wel. Anders zouden we misschien uit elkaar getrokken worden", vertelt hij over de loodzware verantwoordelijkheid.
'Zoon van een moordenaar'
De jongste broer, Jarne, was te jong om zich zijn moeder te herinneren en hoorde jarenlang de leugen dat zij was weggelopen. Nu zijn vader wordt verdacht van haar dood, wordt hij op school genadeloos nagekeken. "Iedereen kijkt mij raar aan. Ik heb zelfs het idee dat leerkrachten mij scheef aankijken. Een leerkracht noemde mij zelfs zoon van een moordenaar. Dat hoort niet", aldus Jarne.
Senne: "Mensen vergeten welke impact alles op ons heeft. Alles wat over onze vader en over de zaak wordt gezegd, heeft ook een impact op ons dagelijkse leven".
De band met hun vader
Ondanks de schokkende verdenkingen tegen Nick M., blijven de broers voorzichtig praten over hun vader. Zolang er geen vonnis ligt, proberen ze een neutrale houding aan te nemen. Senne probeert de leugen van zijn vader zelfs te begrijpen: "Natuurlijk is het niet leuk om te weten dat je eigen vader tegen zijn kinderen heeft gelogen. Maar hoe moet je zoiets uitleggen aan je kinderen? Ik zou het ook niet weten."
Voor de broers voelt het alsof hun leven definitief is getekend door de zaak rond hun moeder. Jarne vat hun werkelijkheid samen: "Je bent eerst je mama kwijt, en daarna eigenlijk ook je papa."