Astrid Holleeder doet boekje open over misbruik: 'Altijd met opa naar het schuurtje'

Het hele interview met Astrid Holleeder is te lezen in de nieuwste editie van Nouveau. Vanaf donderdag in de winkels of online te bestellen via Tijdschrift.land.

Astrid Holleeder staat symbool voor weerbaarheid, maar de prijs die ze voor haar vrijheid betaalt is hoog. Terwijl ze nog altijd onder strenge beveiliging leeft, blikt ze in het blad Nouveau terug op de wortels van haar trauma’s.

Die liggen niet alleen bij haar gewelddadige vader of haar criminele broer, maar in de schuur van haar grootvader.

'Tandeloze mond en pruimtabak'

Het misbruik begon toen Astrid nog heel jong was. "Ik was heel jong, een jaar of vijf, toen ik altijd mee moest met opa naar het schuurtje," vertelt ze.

Bekijk ook

Astrid Holleeder: ’Ik was ervan overtuigd dat ik op een dag mijn vader zou vermoorden’ | Panorama

"Dan kreeg ik een snoepje en zette hij mij op de werkbank en ging hij mij tongzoenen. Mijn opa had een tandeloze mond en kauwde de hele dag pruimtabak."

Hoewel ze als kind de woorden niet had voor wat er gebeurde, voelde ze de constante dreiging. De angst zat er zo diep in dat ze zich letterlijk probeerde te verstoppen. "Ik was heel erg bang. Ik kroop altijd onder de tafel als ik bij mijn opa en oma was. Om maar niet mee naar het schuurtje te hoeven."

Overlevingsmechanisme: Fawning

Pas veel later, door te lezen over psychologie, begreep Astrid waarom ze reageerde zoals ze deed. Ze ontdekte de term 'fawning': een traumareactie waarbij een slachtoffer de dader gaat 'pleasen' om het gevaar af te wenden.

"Dat is een reflex van mij. Ik denk nu dat dat primair door mijn opa komt. Omdat ik te jong was om aan een situatie te ontsnappen, ging ik pleasen om het gevaar af te wenden."

Bekijk ook

Astrid Holleeder deelt heftig verhaal: 'Opgewacht om geliquideerd te worden' | Panorama

Dit mechanisme achtervolgde haar tot in haar volwassen leven. Zelfs toen ze eindelijk 'vrij' was van haar broer, liep ze naar eigen zeggen direct in de armen van een narcist.

Nieuwe missie

Ondanks de zware bagage kijkt de schrijfster weer naar de toekomst. Ze keert terug in de advocatuur, maar dan aan de kant van de slachtoffers. Ze volgt een opleiding slachtofferrecht en droomt van een online platform om vrouwen in gewelddadige situaties te helpen.

"Ik weet wat het is om slachtoffer te zijn," zegt ze vastberaden. Haar belangrijkste advies aan vrouwen die vastzitten in een giftige situatie? Financiële onafhankelijkheid. "Dat maakt dat je geen man hoeft te hebben die je slaat. Dat is waarom ik zo graag werk: omdat ik niet afhankelijk wil zijn. Daardoor heb ik het altijd overleefd."

Een nieuwe relatie zit er voorlopig niet in voor Astrid. Ze wil eerst "geherprogrammeerd" worden. "Maar voor het zover is, begin ik er niet aan. Daarvoor heb ik een te leuke relatie met mezelf."