Astrid Holleeder: ’Ik was ervan overtuigd dat ik op een dag mijn vader zou vermoorden’

Vorig jaar stapte Astrid Holleeder uit de schaduw na zo'n 10 jaar in de anonimiteit geleefd te hebben. Ze was het zat om ondergedoken te zitten en onthulde haar gezicht bij RTL Boulevard. "Ik wil niet meer iemand anders zijn", stelde ze.

Eigenlijk al vanaf het moment dat ze besloot tegen haar broer en topcrimineel Willem Holleeder te getuigen, wordt Astrid zwaar beveiligd. Mede dankzij haar verklaringen werd Willem tot een levenslange gevangenisstraf veroordeeld wegens het opdracht geven voor vijf moorden, een zware mishandeling én zijn deelname aan een criminele organisatie.

Willem zit daarom al een tijdje in de EBI in Vught, maar ook Astrid leefde lange tijd in een soort gevangenschap. Ze ging vermomd de straat op, kon niet spontaan ergens heen en ook normaal contact met familieleden was er niet bij.

'Beter kunnen vermoorden'

In de Telegraaf spreekt Astrid openhartig over haar getuigenis, waar ze tot op de dag van vandaag geen spijt van heeft. Ondanks de lastige situatie waar ze nu in zit. "Ik had geen keus", zegt ze. "Mijn broer had aan mij verteld dat Sonja (andere zus, red.) eraan zou gaan. Dus ik had als mogelijkheden: hem vermoorden óf getuigen om het leven van mijn zus te redden. Achteraf denk ik: ik had hem nog beter kunnen vermoorden, dan had ik na zes jaar weer op straat gestaan."

Mentaal was dat makkelijker geweest, denkt ze. De schrijfster en advocate omschrijft de afgelopen 10 jaar namelijk als een 'martelgang'. Astrid: "En dan had ik hem misschien ook nog van zichzelf verlost. Want wat heeft hij nou nog voor leven tussen die vier muren?"

'Mijn vader heb ik altijd gehaat'

Astrid voelt zich ondanks alles toch nog weleens schuldig over haar getuigenis. En ze houdt ook nog steeds van haar criminele broer.

Dat heeft ze overigens niet met haar vader, die ze naar eigen zeggen altijd heeft gehaat. Astrid: "Ik sliep met een mes onder mijn kussen omdat ik ervan overtuigd was dat ik hem op een dag zou vermoorden. Ik begrijp waar het lijden van mijn broer vandaan komt, hoe hij zo geworden is door onze jeugd."

Vader Holleeder overleed in 1990. Willem werd volgens Astrid door hem 'volledig afgetuigd' en had een leven vol trauma's, die hij nooit heeft kunnen helen.

Dat is geen excuus voor zijn daden, benadrukt ze. Wel is dat de reden waarom ze nog compassie voor hem heeft.