Kees van der Spek kent geen angst: 'Ze gaan je echt niet zomaar slaan, hoor'

Het hele interview met Kees van der Spek is te lezen in Panorama 17. Vanaf woensdag in de schappen en online te verkrijgen via Tijdschrift.land. Óf lees het interview woensdagochtend als abonnee, gewoon hier op onze website.

Wie de programma's van Kees van der Spek weleens bekijkt, ziet een man die schijnbaar zonder hartslagverhoging de meest louche figuren confronteert.

Waar die onverschrokkenheid vandaan komt? Kees heeft zelf ook geen sluitend antwoord, maar bang is hij simpelweg niet. "Ik ben niet bang voor mensen en dieren. Ik weet niet zo goed waarom. Ik vind het gewoon niet zo eng," aldus de journalist.

De bluf van de boef

In een komende aflevering in Schotland wordt die nuchtere houding flink op de proef gesteld wanneer een agressieve handlanger hem fysiek bedreigt. "Zo'n Schot met een grote baard en een tattoo in zijn nek." Kees deinst echter geen millimeter achteruit. Zijn filosofie is even simpel als doeltreffend:

"Die springt uit de auto en wil mij in elkaar schoppen. Maar ja, als je dan gewoon blijft staan, dan gaan ze je echt niet zomaar slaan, hoor."

De 'Kamikaze' en de Agent

Hoewel Kees zichzelf omschrijft als een tikkeltje "kamikaze" en soms zelfs dromerig, wordt hij tijdens zijn reizen scherp gehouden door zijn oudste zoon Joep. De rollen zijn duidelijk verdeeld: Joep is de voormalig politieman die van mijlenver al ziet wie de boef is, terwijl Kees zich liever stort op de confrontatie.

"Joep is veel beter in het opsporen en herkennen van gezichten," geeft Kees toe. Terwijl zijn zoon valstrikken opzet en de ethische kant bewaakt, kan Kees doen waar hij goed in is: de confrontatie opzoeken zonder te knipperen.

Vader blijft de baas

Ondanks de professionele kwaliteiten van zijn zoon en het tegengas dat hij regelmatig krijgt, blijft de hiërarchie binnen het programma (en de familie) glashelder. De samenwerking is volgens Kees "fantastisch", maar over wie de knopen doorhakt bestaat geen twijfel.

"Ik blijf de baas," stelt Kees resoluut. "Ik bepaal uiteindelijk, want het is mijn programma. Op de vraag of ze dat onderling zo hebben afgesproken, antwoordt hij: "Ja, maar ik ben zijn vader, dus hij moet wel luisteren, toch?"

Het mag dan een familiebedrijf zijn op wereldreis, aan het einde van de dag wijkt de onverstoorbare misdaadverslaggever voor niemand - ook niet voor zijn eigen zoon. Al staat Kees naar eigen zeggen altijd "open voor andere gedachten."