Week van Toen: Het leven speelde Dolly parten (1987)

Ja, we kennen de grappen. Dat Dolly Parton nooit op haar buik slaapt, maar altijd op haar rug. Of dat de brandweer vier dagen bezig is als ze haar bh in de fik zet, een grap die ze overigens zelf altijd maakte in interviews. Ze noemde zichzelf ook graag de Dolly Lama, een spiritueel leider aan wie iedereen altijd advies vraagt, waarmee maar is gezegd dat ze aan humor geen gebrek heeft. En aan andere dingen ook niet, dat kan een blinde nog zien.

Dolly Parton werd begin dit jaar tachtig, maar niet alles aan haar is even oud. Daar heeft ze overigens nooit een geheim van gemaakt, dat ze niet met zo’n boezem en strak gezicht is geboren. Tijdens een interview met Oprah Winfrey zou ze ooit hebben gezegd dat het ‘veel geld heeft gekost om er zo goedkoop uit te zien’, waarmee ze het gras voor ieders voeten al had weggemaaid voordat er ook maar iemand op kon staan. Haar schaterlach kreeg iedereen er gratis bij, ter bewijs dat het met haar zelfspot ook wel goed zat.

Toch hing er niet altijd een stralend zonnetje boven haar hoofd, integendeel zelfs. Toen wij haar in 1987 uitgebreid portretteerden, was ze pas net uit een dal gekropen dat nog dieper was dan haar decolleté. Een héél diep dal dus, mede veroorzaakt door types als Burt Reynolds en Sylvester Stallone. Van die eerste kon ze zijn bloed wel drinken tijdens de opnames van de film The Best Little Whorehouse, een flop van jewelste die alleen al qua titel best meer had verdiend.

Een latere film van haar, Rhinestone, flopte ook, wat bijna volledig op conto van Sylvester Stallone kwam, omdat hij in deze ‘muzikale comedy’ even was vergeten dat hij niet altijd Rocky en Rambo kon zijn. Dolly kreeg er buikpijn van, letterlijk zelfs, want tijdens een optreden kreeg ze zowaar inwendige bloedingen van alle stress. De stalker die in diezelfde tijd haar het leven zuur maakte, maakte het alleen maar erger.

'Ze meed alle contact met de buitenwereld, huilde een oceaan van tranen en overwoog zelfmoord met een revolver in haar nachtkastje'

Een mentaal wrak dat vergetelheid zocht in snoep en gebak, zo omschreven we haar: “De kilo’s vlogen eraan waarna ze alle contact met de buitenwereld meed, een oceaan van tranen huilde en nadrukkelijk zelfmoord overwoog met de revolver in haar nachtkastje.” Kijk, dat zijn dan weer géén grappen.

Maar dat was toen. Op haar tachtigste verjaardag kon je haar weer door een ringetje halen, net na ons portret eigenlijk al, mits haar nog altijd imposante boezem een beetje mee wilde geven. Tachtig, het zegt haar eigenlijk niet zo veel. Zo werkt ze nog steeds net zo hard als vroeger en bracht ze in 2023 nog haar 49ste studioalbum uit. Of ze zichzelf nog steeds als een werkpaard zag, werd er op haar verjaardag gevraagd? Ze schudde haar hoofd, maar ze had wel een andere associatie met paarden, zei ze: “Ik kijk naar mijn borsten alsof het showpony’s zijn: je moet ze goed verzorgen.” Op naar de honderd!