Week van Toen: Bloed, zweten en Iranen (1984)

Best een zooitje daar in het Midden-Oosten, hè? Amerika en Israël hebben de ayatollah van Iran door de gehaktmolen gehaald, zijn volgelingen zweren wraak en we leefden nog lang en ongelukkig. Was het ooit anders? Niet in de laatste paar decennia.

Precies 42 jaar geleden, we schrijven het jaar 1984, begaven we ons al in de haarvaten van het moordlustige regime van de toenmalige ayatollah Khomeini (1902-1989) die vijf jaar daarvoor de Iraanse Revolutie leidde en Iran veranderde in de streng-islamitische staat die het nog steeds is. Khomeini was misschien nog wel gekker dan zijn opvolger Ali Khamenei die onlangs dus een Amerikaanse raket op zijn hoofd kreeg. Hij, Khomeini, had namelijk een speciale legereenheid om zich heen gebouwd die voor hem wilde sterven als dat nodig was.

Een zelfmoordcommando dat na het afzetten van de sjah in 1979 een reputatie had opgebouwd dat niet alleen dood en verderf zaaide in de regio, maar vooral ook veel angst en paniek. Ook Amerika deed het in zijn broek voor de zeer getrainde Iraanse guerrilla’s, want Amerika heulde in de tijd nog met het Irak van Saddam Hoessein dat in oorlog was met Iran.  

Leider van het Iraanse zelfmoordleger: ‘Ik kan binnen een week 500 man bijeenbrengen voor zelfmoordacties’

Zo zou Amerika, net als andere ‘bondgenoten’ als Duitsland en Frankrijk, oogluikend hebben toegestaan dat Irak chemische en biologische wapens inzette, met meer dan 100.000 dode Iraniërs en Koerden als gevolg. 

Maar laten we het niet moeilijker maken dan het al is. Toen wij hier in 1984 over berichtten, had het zelfmoordleger van Khomeini al flink huisgehouden in Libanon, waar 240 Amerikaanse mariniers in hoofdstad Beiroet werden vermoord tijdens zelfmoordacties. Niet veel later kwamen bij soortgelijke acties nog eens zestig Franse militairen om het leven, en niet lang daarna nog eens dertig Israëlische soldaten. Een van de drijvende krachten achter het moordcommando was ene Mohamed Taqi al-Modarresi die als doctor in het islamitische recht nogal een grote mond had. Zo zou hij al meerdere keren hebben gedreigd dat hij het Witte Huis in Washington zou vernietigen, waar eerst nog lacherig over werd gedaan, maar na de aanslagen in Libanon niet meer.

“Ik kan binnen een week 500 man bijeenbrengen voor zelfmoordacties,” schijnt hij gezegd te hebben. Natuurlijk keurde de islam volgens hem zelfmoordacties niet goed (ja ja), maar als het niet anders kon om de vijand te bestrijden, ‘dan moest het maar’. En de vijand was dus niet alleen Saddam Hoessein, maar ook Amerika en Frankrijk die hem van wapens voorzagen. “We kunnen niet anders dan met onze eigen middelen terugslaan,” zei al-Modarresi. “Het leven van een strijder wordt een wapen op zichzelf.”

Spoelen we de tijd 42 jaar vooruit, naar nu, is er eigenlijk niet veel veranderd. Nu is het de Iraanse Revolutionaire Garde, het andere ‘privéleger’ van de ayatollah dat in opperste staat van paraatheid is om het islamitische regime te beschermen. Mét langeafstandsraketten die met gemak ook ons vanuit Iran kunnen raken, als we dat dreigement serieus moeten nemen. Gezellig!