De mannen van het Geologisch Bureau van Hunan konden hun ogen waarschijnlijk niet geloven toen de testresultaten uit het Wangu-veld binnenkwamen. Onder de glooiende heuvels vonden ze meer dan veertig goudaders die als een zenuwstelsel van rijkdom door de aarde lopen. Maar het is niet alleen de hoeveelheid die de wenkbrauwen doet fronsen; het is de kwaliteit.
In de mijnbouw ben je spekkoper als je 8 tot 10 gram goud per ton gesteente vindt. Dat noemen we 'high grade'. In Wangu vonden ze pieken van maar liefst 138 gram per ton. Dat is geen mijnbouw meer; dat is bijna letterlijk de kluis van de Centrale Bank leeghalen met een pikhouweel.
De eerste conservatieve schatting staat op 300 ton, maar de boormachines die tot 3.000 meter diepte gaan, wijzen op een totaalreserve van meer dan 1.000 ton. Ter vergelijking: dat is meer dan de totale goudvoorraad van landen als Nederland, India of Japan.
Geopolitiek goudhaantje
China is al jaren de grootste goudproducent ter wereld, maar ze hebben een probleem: hun honger is onverzadigbaar. Ondanks hun eigen mijnen moeten ze nog steeds massaal goud importeren om aan de vraag van de eigen bevolking en de centrale bank te voldoen.
Deze ontdekking verandert de spelregels. Als China zelfvoorzienend wordt, heeft dat enorme gevolgen voor de wereldmarkt:
- Monetaire macht: binnen de BRICS-landen (met o.a. Rusland en Brazilië) wordt hard gewerkt aan een alternatief voor de Amerikaanse dollar. Goud is de fundering van dat nieuwe financiële bastion.
- Prijsmanipulatie: met zo’n enorme eigen reserve kan Peking de wereldwijde goudprijs makkelijker beïnvloeden of zelfs dicteren.
De addertjes onder het gras
Is het dan een uitgemaakte zaak dat de goudprijs morgen keldert? Zeker niet. Er zit namelijk nogal een verschil tussen goud vinden en goud bovenhalen.
- De diepte: de rijkste aders liggen op 2 tot 3 kilometer diepte. Dat is technisch een enorme uitdaging. De hitte en de druk op die diepte maken de ontginning peperduur en gevaarlijk.
- Bewezen vs. vermoed: de 1.000 ton is nu nog een 'geprojecteerde reserve'. Het World Gold Council kijkt pas echt op wanneer deze vermoedens zijn omgezet in harde, bewezen cijfers.
- Planning: voordat de eerste baar goud uit Wangu in een kluis ligt, zijn we waarschijnlijk jaren verder.
De nieuwe goudstandaard
Peking wrijft zich ondertussen in de handen. In een wereld vol geopolitieke spanningen en wankele valuta is goud de enige taal die iedereen begrijpt. Met deze ontdekking heeft China niet alleen een fortuin gevonden, maar ook een strategisch wapen van jewelste.
Het Wangu-goudveld zou wel eens de brandstof kunnen zijn voor de Chinese droom om de financiële wereldorde definitief te kantelen. Eén ding is zeker: de goudkoorts is terug, en hij spreekt vloeiend Mandarijn.