Lee Towers over zijn jeugd: 'Mijn vader vond mijn muziek maar pokkenherrie'

Hoewel de zanger tegenwoordig wordt geëerd met borstbeelden en woontorens, was de toon tijdens zijn jeugd in een gezin met zes kinderen anders. In gesprek met Panorama's Jarry Popelier blikt hij terug op de tijd waarin de heersende moraal zijn ambities begrensde.

In het gezin Huijzer werd de jonge Leen opgevoed met spreuken die hem moesten voorbereiden op een bescheiden toekomst. "Ik heb zóveel onderscheidingen gekregen, terwijl ik in mijn achterhoofd ook de twee spreuken heb die ik thuis in ons zwaar christelijke milieu altijd hoorde. 'Als je voor een dubbeltje geboren bent, word je nooit een kwartje'. En: 'Dat is niet weggelegd voor ons soort mensen'. Met andere woorden: schik je maar in je lot, Onze-Lieve-Heer heeft het kennelijk zo bedoeld", aldus Towers.

Hoewel de opvoeding streng was, noemt hij zichzelf als kind een "tegendraads gozertje, opstandig". Hij kreeg van een buurman een oud radiootje waarmee hij naar de Amerikaanse muziek op Radio Luxemburg luisterde. Het was een wereld die ver afstond van het leven thuis, waar zijn vader door reuma niet meer kon werken.

'Pokkenherrie'

De muzikale passie van de toekomstige ster werd door zijn vader niet gedeeld. "Mijn vader vond mijn muziek maar pokkenherrie, mijn moeder is later wel mijn grootste fan geworden. Ze zat altijd op de mooiste plekken" , herinnert Towers zich. Zijn vader overleed in 1975, het jaar waarin de carrière van de zanger een vlucht nam.

Daardoor bleef de erkenning van zijn vader onuitgesproken. "Ik denk dat als hij zou kunnen zien hoe ik op een respectabele manier een mooie carrière heb opgebouwd, dat ie daar best verguld mee zou zijn. Denk ik. Hoop ik", vertelt hij. Voor Towers zijn de onderscheidingen die hij later ontving dan ook een erkenning voor zijn hele familie.

Het volledige interview met Lee Towers over zijn tachtigste verjaardag, zijn gezondheid en zijn toekomstplannen lees je in Panorama 12. Vanaf woensdag 18 maart in de winkel.