Misdaadverslaggever Mick van Wely over leven met beveiliging: 'Als ik vrijgezel was geweest...'

Het hele interview met misdaadverslaggever Mick van Wely is te lezen in Panorama 11. Vanaf woensdag 11 maart n de schappen of online te verkrijgen via Tijdschrift.land.

Voor de buitenwereld is Mick van Wely de onvermoeibare verslaggever die de vinger op de zere plek legt, maar achter de voordeur zag de werkelijkheid er jarenlang grimmig uit. De zwaarste strijd vocht hij niet tegen de onderwereld, maar aan de keukentafel.

"Het feit dat iemand je af wil schieten, is het minst erg. Het ergste is de oorlog die je thuis hebt," onthult Van Wely. Terwijl hij weigerde te buigen voor de misdaad, smeekte zijn gezin hem om te stoppen. De tol was dan ook gigantisch: in vijf jaar tijd moest het gezin op meer dan vijftien verschillende locaties onderduiken.

"Als ik vrijgezel was geweest, had ik misschien niet eens voor beveiliging gekozen. Maar ik ben niet alleen."

Opgesloten in een gouden kooi

Een van de dieptepunten was een verblijf van drie maanden in een zwaarbeveiligd miljoenenpand in de Randstad. Een 'gouden kooi' met gepantserd glas, waar hij volledig geïsoleerd van zijn gezin leefde. Door een "bepaald systeem" kreeg hij zelfs nooit een buurman te zien.

De eenzaamheid leidde soms tot surrealistische situaties. Zoals in december 2021, toen de rest van Nederland aan de buis gekluisterd zat voor de F1-ontknoping van Max Verstappen. Mick stond op dat moment in zijn T-shirt op een afgeschermd balkon een sigaretje te roken toen de deur in het slot viel.

Bekijk ook

Misdaadjournalist Mick van Wely (52) al 3 jaar van huis wegens dreiging: 'Leven in safehouses is ondragelijk' | Panorama

"Stond ik daar met -1 in een T-shirt te vernikkelen van de kou. Mijn telefoon lag ook binnen. Ik kon geen kant op en voelde me erg kwetsbaar." Gelukkig werd hij na 40 minuten bevrijd, nadat hij naar de beveiligingscamera's stond te zwaaien en te schreeuwen.

De regie terugpakken

Die constante controle werd hem soms teveel. In een vlaag van rebellie glipte hij een keer zonder zijn beveiligers in te lichten s'nachts de binnenstad in. "Om de regie in mijn leven terug te krijgen. Dat was een ongekend fijn gevoel."

Hoewel hij tegenwoordig meer vrijheden geniet, is de onbezorgdheid definitief weg. "Ik denk dat ik de rest van mijn leven om me heen moet blijven kijken. Dat is een naar idee.”

De Hongaarse ontsnapping

Zijn rustpunt vindt Mick tegenwoordig in Hongarije, het land van zijn moeder. Daar, tussen de wijnranken en de natuur, is hij niet de bekende misdaadverslaggever, maar gewoon Mick. De strijdbaarheid heeft hij van geen vreemde: zijn moeder groeide op onder het communisme en blijft nuchter onder zijn situatie. "Ik heb daarin veel aan hij, zij is een strijder."

Het plan voor de toekomst? Nog tien jaar vlammen met zijn Crime Station, en dan de pen verruilen voor de snoeischaar. Mick droomt ervan om zich definitief in Hongarije te vestigen, wijn te verbouwen en boeken te schrijven. Een welverdiend pensioen voor een man die al jarenlang in de frontlinie van de strijd tegen de Nederlandse misdaad staat.