Waarom 'Paaz' de meest ontroerende en onverwachte film van het moment is

Sinds de release op 25 februari 2026 draait de film Paaz in maar liefst 118 zalen door heel Nederland. De film, geregisseerd door Anne de Clercq, is gebaseerd op de gelijknamige autobiografische bestseller van Myrthe van der Meer. Het resultaat is een indringend, maar verrassend luchtig portret van een wereld waar veel mensen liever hun ogen voor sluiten: de psychiatrische afdeling.

De film volgt Emma (gespeeld door Gaite Jansen), een ambitieuze medewerkster bij een uitgeverij die van de ene op de andere dag wordt opgenomen op de PAAZ (Psychiatrische Afdeling van een Algemeen Ziekenhuis). Aanvankelijk probeert Emma haar situatie volledig te minimaliseren. Met een flinke dosis sarcasme kijkt ze naar haar medepatiënten en de dagelijkse routine van de instelling. Ze is ervan overtuigd dat ze er niet hoort, totdat de muren die ze om zich heen heeft gebouwd langzaam beginnen af te brokkelen.

Gaite Jansen levert een topprestatie door de balans te vinden tussen scherpe komedie en de rauwe pijn van een zware depressie. Haar vertolking maakt pijnlijk duidelijk dat de grens tussen 'normaal' en 'de weg kwijt zijn' flinterdun is.

Sterrencast in de kliniek

Naast Jansen schittert een indrukwekkende lijst aan Nederlandse topacteurs. Georgina Verbaan, Jonas Smulders, Bianca Krijgsman en Joke Tjalsma geven de medepatiënten en het personeel een gezicht. Wat Paaz sterk maakt, is dat de patiënten niet als karikaturen worden neergezet, maar als gewone mensen die tijdelijk de grip op de werkelijkheid hebben verloren. Ook de instelling zelf krijgt een warme, menselijke inkleuring die ver weg blijft van de kille horrorbeelden die vaak aan de psychiatrie kleven.

De film schuwt de donkere kanten niet, maar behoudt altijd een noodzakelijke lichtheid. Het is een film die laat zien dat er, ondanks de ellende, ook ruimte is voor vriendschap en absurde humor achter de gesloten deuren.

Destigmatisering op het witte doek

Met een speelduur van 107 minuten slaagt Paaz erin om een zwaar onderwerp toegankelijk te maken voor een breed publiek. Het is meer dan alleen entertainment; het is een belangrijke stap in de destigmatisering van psychische problemen. In een tijd waarin de druk om te presteren groter is dan ooit, laat deze film zien dat het oké is om hulp te zoeken als het licht even uitgaat.

Paaz is een film die depressie durft te bespreken zonder de kijker met een hopeloos gevoel achter te laten. Het is een eerlijke, schurende en soms hilarische reis door de menselijke psyche die bijdraagt aan een broodnodig gesprek over mentale gezondheid.