'De waarheid over de uitspraak van Ruud de Wild zal wel in het midden liggen'

Op televisie moet je álles kunnen zeggen. Weg met de privacy, alle kaarten op tafel. Dit moeten de makers van het programma Het waren 2 fantastische dagen gedacht hebben toen ze het format lanceerden waarin dit keer Ruud de Wild, Caroline van der Plas en Estelle Cruijff in een kamer werden gezet om de meest private zaken te bespreken. Estelle ging flink los over het vreemdgaan van haar ex Ruud Gullit: “Ik heb mijn man op heterdaad betrapt in mijn huiskamer.” 

Caroline van der Plas kreeg een brief in handen waarna ze in huilen uitbarstte: “Dat is van mijn vriendin, die is donderdag overleden.” En meteen riep de voice-over tot de kijkers: “Tot zó!” Want dit was natuurlijk een hartstikke fijne cliffhanger voor na de reclame. Vervolgens kwam er een videoboodschap van de vrouw die aan COPD leed: “Niet schrikken, maar ik wilde ook nog een keer op tv. Op het moment dat je dit ziet, ben ik er niet meer.” 

En dan Ruud de Wild. Die had het over zijn darmkanker, die in 2021 bij hem was geconstateerd. Hij liet weten dat zijn toenmalige vriendin (Olcay Gulsen) het niet zag zitten om verder te gaan met hem als hij een stoma zou krijgen. “Ze wilde geen man met een stoma.” De Wild vond dit ‘begrijpelijk’ en ‘eerlijk’. Uiteraard hadden de toetsenbordridders op de sociale media hun oordeel meteen klaar en werd Olcay met de grond gelijk gemaakt.

Zij liet Shownieuws weten dat ze ‘geschokt’ was en dat het geschapen beeld ‘onjuist is’. Ze liet verder weten dat ze hem juist gesteund en verzorgd heeft en dat zo’n opmerking nooit uit haar mond zou komen. Patty Brard vond het ‘lelijk’ van Ruud om dit zo op tv te vertellen, omdat je toch niet weet in welke context ze iets dergelijks gezegd zou hebben. “Nu kon ze zich niet verweren.” Ruud kreeg overigens geen stoma. 

De waarheid over de uitspraak van De Wild zal wel in het midden liggen, maar waarom zou je dit soort privézaken met de wereld delen? In zijn radioprogramma noemde De Wild het tv-programma ‘heel integer’. Of Olcay het daarmee eens is valt te betwijfelen. Angela de Jong was in de AD Media Podcast in ieder geval vernietigend: “Walgelijk programma: alles in Het waren 2 fantastische dagen is effectbejag.”

Oordeel: ★☆☆☆☆

JJ is weer (een beetje) oké

Hij was niet van het beeldscherm af te slaan. Jan Joost van Gangelen, begonnen bij Studio Sport, werd de anchorman van ESPN, dat zo ongeveer al het voetbal op tv had geannexeerd. Jan Joost was te zien in de studio, Jan Joost was te zien op het veld, hij maakte koddige filmpjes met Rafael van der Vaart – er ging geen dag voorbij of Jan Joost was op tv. De boomlange presentator deed zijn werk met veel bravoure en was aardig voor iedereen, en iedereen was aardig voor Jan Joost, behalve Feyenoord-spits Pellè die hem een Ajax-hoofd vond hebben. 

Mijn zoon kwam hem een keer tegen in een Goois zwembad. “Ik heb wel een half uur met hem staan kletsen,” zei hij. “Dat zo’n man daar de tijd voor neemt!” Ja, mooi. 

En toen, ineens was Jan Joost weg. Op 25 april 2025 schreef hij op Facebook: “Sinds enige tijd heb ik het gevoel dat ik figuurlijk over de kop ben geslagen. Noem het een burn-out of overspannen zijn; ik heb er in ieder geval veel last van en dat vraagt nu om tijd om tot rust te komen en te herstellen.” En toen bleef het stil en Jan Joost onzichtbaar. 

Tot vorige week. Want daar was hij weer, op Facebook: “Het afgelopen jaar heeft voor mij vooral in het teken gestaan van tot rust komen en herstellen. Het was een taaie, mooie, eenzame en bijzondere periode. Momenteel ben ik op een plek waar het juiste gevoel beetje bij beetje weer terugkomt. Daarom ga ik binnenkort voorzichtig weer wat dingen doen voor ESPN.” En dat is gewoon ontzettend goed nieuws. 

Oordeel: ★★★★☆

Jokkebrok

Ik heb ook een keer gelogen over mijn cv. Of beter gezegd: ik heb iets verzwegen. Dat ging zo: ik zat in een sollicitatieprocedure voor de functie van sportverslaggever bij de GPD, een persorganisatie die het landelijke nieuws voor zo’n zeventien regionale kranten verzorgde. Ik was volgens de hoofdredactie de geschiktste kandidaat en als ik mijn diploma’s zou opsturen dan zouden zij het contract regelen. Punt was: ik had gezegd dat ik de meao had gedaan, maar feit was dat ik slechts vier (in plaats van zes) vakken had gevolgd. Ik vond dit zo’n krakkemikkig verhaal, waardoor ik alleen even terloops zei dat ik de meao had gedaan. De hoofdredacteur zag dit als een vertrouwensbreuk en het feest ging niet door. 

En nu zit de beoogde staatssecretaris van Financiën Nathalie van Berkel in hetzelfde schuitje. Ze had op haar cv een universitaire master staan en een afgeronde studie rechten, maar de Volkskrant kwam erachter dat dit niet klopte. Ophef alom en nu is Van Berkel van het toneel verdwenen. Eén troost: ze behoort tot een illuster rijtje: in 1982 moest Charl Schwietert afreden als staatssecretaris nadat hij over zijn cv had gelogen. En Ajax-directeur Marijn Beuker had, zo wist NRC te achterhalen, op zijn LinkedIn-pagina certificaten staan die door hem nooit behaald zijn.

Theo van Gogh zei ooit: ‘Liegen is de kruipolie van het intermenselijk verkeer.’ Uit onderzoek blijkt dat we allemaal één tot drie keer liegen per dag

Zelf zag de directeur daar geen kwaad in, maar Henk Spaan wel. “In elke andere bedrijfstak dan het voetbal kan iemand die liegt over zijn opleiding zijn bureau leegruimen,” schreef hij in Het Parool. Beuker had beweerd dat hij een bachelor heeft behaald in sportmanagement en sportpsychologie, wat dus niet waar bleek te zijn. Maar ja, zo zei Beuker, LinkedIn is toch ‘per definitie nét een mooier visitekaartje’ dan de werkelijkheid? 

Ach, Theo van Gogh zei al eens: “Liegen is de kruipolie van het intermenselijk verkeer.” Uit onderzoek blijkt dat we één tot drie keer liegen per dag. Daarom toch een ster voor Nathalie, omdat iedereen een nieuwe kans verdient.

Oordeel: ★☆☆☆☆