De roof van de eeuw: 5 verbazingwekkende feiten over de juwelendiefstal uit het Louvre

Het begon natuurlijk met de verhuislift die tegen het Louvre werd geplaatst. Dat maakte de roof op 19 oktober 2025 in de Galerie d’Apollon van het Louvre direct legendarisch. Twee overvallers klommen op klaarlichte dag verkleed als bouwvakkers via een mechanische ladder naar boven en maakten op de tweede verdieping een raam open, ook dat sprak tot de verbeelding. Binnen gebruikten ze een slijptol om twee kogelvrije vitrines te openen, waarna de rovers ervandoor gingen met onder meer een tiara met 212 parels en rond de 3000 diamanten die nog door de laatste Franse keizerin waren gedragen. Beneden wachtten twee handlangers op T-Max-scooters, waarmee het viertal tussen het drukke verkeer wegscheurde naar een schuilplek. 

De buit heeft een waarde van 88 miljoen euro en daarmee is het een van de grootste juwelenroven aller tijden. Tv-zenders uit heel Europa stuurden hun beste mensen naar het meest bezochte museum ter wereld en de eerste vergelijkingen met overval-films als Ocean’s Eleven werden al snel gemaakt. 

Hoe meer er bekend werd over de roof, hoe enthousiaster de volgers van het nieuws reageerden. Elk detail bleef verrassen en niemand leek het nog erg te vinden voor de museumdirecteur of de andere werknemers van het Louvre. De juwelen waren immers toch wel verzekerd en over de historische waarde van de buit leek ook niemand zich te bekommeren. 

De aandacht voor de casse du siècle, zoals het in krant Le Parisien werd genoemd (roof van de eeuw), is vooral in Frankrijk nooit minder geworden en tot de dag van vandaag blijven er spectaculaire nieuwe feiten naar buiten komen. 

1. De roof is knap verzonnen, maar werd waardeloos uitgevoerd

Waren de daders leden van de wereldberoemde juwelenroversbende The Pink Panthers? Amateur-experts wisten het in de eerste uren na de roof al tamelijk zeker en ook veel journalisten konden de verleiding niet weerstaan om The Pink Panthers als verantwoordelijken te noemen. Kop uit de Vlaamse krant Het Laatste Nieuws: “Stalen zenuwen. Waarom speurders de Pink Panthers verdenken van de kraak van de eeuw in Parijs.” In het stuk stond dat de roof in het Louvre ‘wel erg nadrukkelijk naar Ocean’s Eleven en James Bond lonkt’ en alleen The Pink Panthers konden dit soort filmische overvallen uitvoeren. Dat deden ze in het verleden al eens in Parijs en ook in mondaine steden als Cannes, Saint-Tropez en Dubai. Een rechercheur zei in de Britse kwaliteitskrant The Guardian: “Alleen The Pink Panthers hebben bij mijn weten de connecties om de kroonjuwelen van Napoleon te verkopen en alleen zij weten exact wat ze zoeken en nemen niets anders mee.” 

De rechercheur en tientallen anderen moesten al snel hun ongelijk bekennen en dat had eigenlijk logisch moeten zijn. Zo duurde de roof vijf minuten langer dan de Panthers gemiddeld over hun bliksemovervallen doen en de daders van de Louvre-heist waren ook in andere opzichten overduidelijk geen professionals. Zo lieten de twee hoofdrovers een handschoen en gereedschap achter op de plaats delict en ook de truck met de mechanische ladder stond na de roof nog steeds voor het Louvre. 

Door DNA-sporen konden de twee hoofdrovers vrij snel worden gevonden. Ze komen inderdaad niet uit Servië of Montenegro, waar The Pink Panthers hun wortels hebben, maar uit een Franse achterstandswijk. Volgens de Parijse aanklager Laure Beccuau zijn ze ‘eerder kleine criminelen dan genieën uit de hoogste regionen van de georganiseerde misdaad’. Rechercheurs noemden de daders ‘weinig snugger’ en ‘verre van meestercriminelen’. Het woord ‘amateurs’ werd vaak gebruikt en de detectives moesten lachen over het grote aantal genetische sporen dat het duo op de plaats delict had achtergelaten. 

2. Een van de verdachten is een Parijse motorcross-held

Op 25 oktober 2025 werd Abdoulaye N. gearresteerd voor de Louvre-heist. Hij is een van de 23 kinderen die zijn uit Mali afkomstige vader verwekte bij drie verschillende vrouwen. Abdoulaye werd opgepakt in het Parijse Aubervilliers, een wijk in het departement Seine-Saint-Denis waar veel migranten wonen. 

Abdoulaye groeide hier op en moest al vroeg van school om geld voor zijn moeder te verdienen. Hij bezorgde pakketjes, bracht maaltijden rond op zijn scooter en werkte in de bouw. Op z’n16de ging hij in de drugshandel en daar verdiende hij voldoende mee om er een Honda CRF-crossmotor van te kopen. Hij nam de naam ‘Doudou Cross Bitume’ aan en werd een fenomeen door acrobatische stunts en/of dodemansritten rond de Champs-Élysées. Hij maakte er filmpjes van die hij op YouTube, Dailmotion en later TikTok zette. Ze werden massaal bekeken. “Met zijn reptielachtige blik en de bandana om zijn geschoren hoofd inspireerde hij generaties tieners,” aldus een Franse journalist. Toeristen bleven staan om Doudou te filmen en rappers eerden hem in hun tracks. 

Urban rodeofenomeen Doudou Cross Bitume, de held van jongeren uit de banlieus, bleek te zijn opgepakt voor de Louvre-roof

De Franse urban motorcrosser/influencer Alan Henry noemde Doudou recentelijk in The New York Times ‘een legende in onze gemeenschap’. Hij stond aan de wieg van wat de Rodéo urbain genoemd wordt: straatraces door het hectische Parijse verkeer. De autoriteiten zijn er minder blij mee en de levensgevaarlijke urban rodeo’s zijn dan inmiddels ook al verboden. Wie er nog aan meedoet, riskeert zelfs gevangenisstraf. 

Ondanks zijn motorcross-roem bleef geld een probleem voor Doudou. In 2008 pleegde hij daarom een ramkraak met een auto waarbij een geldautomaat het doelwit was. Zes jaar later brak Doudou met twee medeplichtigen in bij een juwelierszaak in het 18de arrondissement. Ze stalen sieraden en vluchtten op T-Max-scooters met valse kentekenplaten. Inderdaad: hetzelfde soort voertuig dat ook bij de Louvre-roof werd gebruikt. De buit was niet groot, maar Doudou kreeg op 31 december 2015 toch drie jaar gevangenisstraf. Toen hij op vrije voeten kwam, had hij schulden. En zijn baantjes als snorder en pakketbezorger leverden blijkbaar niet genoeg op om die af te lossen.

Vanaf september 2025 plaatste Doudou geen berichten meer op zijn TikTok- en Instagram-account. Wat was er aan de hand? Zijn laatste post ging over een ‘straat-workout’ waaraan hij meedeed: fitnessen in de buitenlucht, zijn nieuwste hobby. Daarna bleef het stil. De krant Le Parisien kon op 4 november 2025 uitleggen hoe het zat: Abdoulaye N., oftewel Doudou Cross Bitume, was een van de verdachten van de Louvre-roof en zat sinds 25 oktober in een cel. 

Het maakte hem voor jongeren uit de banlieus een nóg grotere legende. Al snel gaven ze hem de bijnaam ‘De Lupin van Aubervilliers’, een verwijzing naar de fictieve gentleman-dief Arsène Lupin. Dat personage werd een eeuw geleden verzonnen door de Franse schrijver Maurice Leblanc en is sinds 2023 weer populair gemaakt door de Netflix-serie Lupin, waarin de half-Senegalese ster-acteur Omar Sy Arsène de hoofdrol speelt. In een TikTok-filmpje met de titel Hommage à Doudou et aux cambrioleurs du Louvre (Hommage aan Doudou en de overvallers van het Louvre) werden de straatrace-filmpjes op zijn motor gemixt met beelden van Arsène Lupin en zo ging Doudou ook na zijn arrestatie nog gewoon viraal. 

Abdoulaye N. staat binnenkort terecht. Hij wordt ervan beschuldigd een ‘georganiseerde bende-overval’ te hebben gepleegd, daar kan hij een gevangenisstraf van vijftien jaar voor krijgen. Doudou zweeg aanvankelijk, maar volgens Le Parisien heeft hij zijn daad inmiddels toegegeven, waarbij hij verklaarde ‘in opdracht te hebben gehandeld van onbekende personen’. De tweede verdachte heet volgens Franse media Ayed G., een 34-jarige Algerijn die sinds 2010 in Frankrijk woont en net als Doudou uit Aubervilliers komt. Hun twee helpers werden eind oktober gearresteerd: een liefdespaar van eind 30 uit dezelfde wijk. De kroonjuwelen zijn echter niet teruggevonden en het vermoedelijke brein achter de roof is voortvluchtig.

3. De rovers ontsnapten met maar net 30 seconden voorsprong

Begin november 2025 kwam een rapport uit over de Louvre-roof en in een hoorzitting over de gebeurtenissen in de Franse Senaat werden alle geconstateerde blunders in de beveiliging opgesomd. De voorzitter van de cultuurcommissie van de Franse Senaat bromde: “Dit onderzoek toont aan dat er sprake is van structureel falen.” Hij haalde even diep adem en zei toen dat het camerasysteem van het Louvre was verouderd, dat het glas van de vitrines veel sterker had moeten zijn, dat beveiligingsagenten slecht met elkaar communiceerden en dat hij zo nog wel een tijdje kon doorgaan. 

Volgende tragische constatering: al in 2019 werden er meldingen gedaan over de gebrekkige beveiliging van het Louvre. Vooral het balkon aan de Seinekant was ‘een kwetsbare plek’. Kortom: een beetje getrainde rover zou met een uitschuifbare ladder tamelijk eenvoudig naar binnen kunnen komen en verdwijnen met miljoenen aan tiara’s, kronen en andere juwelen. 

Het rapport eindigde in een la. De directeur van het Louvre heeft het er nooit uitgehaald. ‘De aanbevelingen zijn nooit uitgevoerd,’ stamelde onderzoeksleider Noël Corbin. Hij moest ook nog bekennen dat de beveiligers Doudou en zijn handlangers op 30 seconden na waren misgelopen en dat de bewakingscamera tijdens de roof zeven minuten lang net de verkeerde kant op filmde.

De bewakingscamera in de Galerie d’Apollon van het Louvre stond tijdens de roof zeven minuten lang net de verkeerde kant op te filmen

4. De onschuldige die viraal ging

Parijzenaar Shenty Alexis raakte bekend bij een groot publiek tijdens de Olympische Spelen van 2024, waarin hij meedeed aan de demonstratiesport street workout. Op YouTube plaatst hij filmpjes met titels als: Shenty in Paris en die worden vooral door jongeren veel bekeken. Op zijn Instagram-account schrijft hij: Street workout is not a hobby, it is my life. 

Shenty deed zijn buitenoefeningen de laatste jaren vaak met zijn 39-jarige vriend Abdoulaye N. Ze overtroefden elkaar aan de ringen, liftten gewichten op de beats van Dj Khaled of Peggy Gou. Op een middag ontdekte Shenty dat zijn vaste sportpartner de legendarische Doudou Cross Bitume was en hij vertelde Abdoulaye een groot fan van hem te zijn. Hij keek als opgroeiende jongere naar zijn urban rodeo-filmpjes, likete ze, probeerde Doudou te imiteren. Abdoulaye vond het een eer dat hij werd herkend, maar hij wilde liever niet meer over die tijd praten. Het was te lang geleden, zei hij, en hij vertelde Shenty tegenwoordig vooral een goede vader te willen zijn. Zijn kinderen mochten niet in zijn voetsporen treden, urban rodeo was veel te gevaarlijk, ze konden beter advocaat of dokter worden.

De twee bleven samen trainen in de buitenlucht en een maand voor de Louvre-roof postte Abdoulaye N. onder zijn artiestennaam Doudou Cross Bitume een filmpje op zijn TikTok-account met Shenty Alexis. 

Dat laatste filmpje van Doudou werd miljoenen keren vertoond in combinatie met de Louvre-roof, maar niemand schreef erbij dat Shenty zelf geen verdachte was en dat hij Doudou alleen goed kende. Volgers van Abdoulaye N. bleven het filmpje met Shenty Alexis maar doorsturen, zonder verdere context, en daardoor werden de geruchten dat Shenty de criminele partner van Doudou was steeds sterker. Het leidde tot een ware heksenjacht: hij kreeg doodsbedreigingen en werd op straat steeds weer aangesproken door mensen die wilden weten waarom hij een juwelendief was geworden en of hij niet even snel kon vertellen waar de kroonjuwelen waren gebleven. Hoeveel miljoen had hij er eigenlijk aan verdiend en waarom was hij na zijn arrestatie alweer vrijgelaten? Shenty moest een advocaat inhuren om mediabedrijven te dwingen om het filmpje nooit meer te verspreiden zonder erbij te vertellen dat hij géén Louvre-rover is. 

Alleen The New York Times had het fatsoen om bij hem om opheldering te vragen, zo laat Shenty op zijn Instagram-account weten. “In tegenstelling tot de Franse media, die niet verduidelijkten dat ik niets met de roof in het Louvre te maken heb, hebben de journalisten van The New York Times wel de tijd genomen om hun bronnen te controleren en contact op te nemen. (...) Ze hebben daarmee, en daar ben ik ze dankbaar voor, de feiten over mij rechtgezet.”

Shenty Alexis, de onschuldige trainingspartner van Doudou, werd slachtoffer van een ware heksenjacht. Hij kreeg zelfs doods- bedreigingen

5. De mysterieuze Fedora Man

Het was een paar uur na de Louvre-roof toen Associated Press-fotograaf Thibault Camus een uitstekend geklede zonderling zag. Hij stond voor de ingang van het Louvre naast drie agenten die tegen hun zilverkleurige politieauto leunden en droeg niet alleen een Humphrey Bogart-hoed, maar ook een lange, donkere regenjas met daaronder een beige vestje, een perfect passende stropdas, een donkere pantalon en een Russisch polshorloge. In zijn rechterhand hield hij nonchalant een paraplu en daardoor leek hij op de uiteindelijke foto helemaal op een detective uit een vooroorlogse film noir. Het resultaat ging snel viraal en de onwaarschijnlijk coole persoon met de hoed kreeg de bijnaam Fedora Man. 

Was de foto echt of AI? De meeste mensen dachten het laatste. Zo’n ouderwets gekleed figuur kon immers onmogelijk echt bestaan? Er ontstonden onlinediscussies die dagen aanhielden en de Fedora Man werd een enorme hype. Een Amerikaanse AI-professor ging zich ermee bemoeien en dat maakte de zaak nog ingewikkelder. Er leek iets raars aan de foto, schreef de professor op X: de Fedora Man was gewoon té perfect gesoigneerd en dat leek een sterk aanwijzing voor AI. Zijn huid was ook vlekkeloos en in zijn kleding zat geen enkele kreuk. Fotograaf Thibault Camus bleef echter beweren dat de foto echt was. Maar dat geloofde al snel niemand meer, zelfs niet toen AP een verklaring uitgaf dat de fotograaf en Fedora Man mensen van vlees en bloed waren. 

Volgende vraag: waarom openbaarde de Fedora Man zijn identiteit dan niet? Het duurde en duurde en pas na twee weken werd bevestigd dat de Fedora Man geen AI was. De man met de hoed was Pedro Elias Garzon Delvaux. Hij bleek alleen geen man, maar een jongen van 15 jaar. Hij besloot na de publicatie van de foto expres te zwijgen om het mysterie nog wat groter te maken en gaf daarna precies één interview waarin hij zijn identiteit onthulde: aan journalist Thomas Adamson van AP. Het gesprek vond plaats in zijn huis. Pedro woont met zijn ouders en opa in Rambouillet, op dertig kilometer ten westen van Parijs. Als kind werd hij fan van Sherlock Holmes, Hercule Poirot en natuurlijk van de Franse meesterdief Arsène Lupin. Hij ging zich kleden alsof hij in het Parijs van begin vorige eeuw leefde en kocht een fedora die hij in de weekenden en bij uitjes naar musea opzette. De kledingstijl is volgens hem een ode aan Jean Moulin, een beroemde Franse verzetsheld.

Het verhaal achter de foto: Pedro ging de 19de oktober met zijn moeder en opa naar het Louvre, maar dat bleek te zijn gesloten. Ze vroegen de agenten waarom de hekken dicht waren en kregen te horen wat er was gebeurd. Pedro zonderde zich even af, fotograaf Thibault Camus zag hem ineens staan en greep naar zijn camera voor een interessante foto. 

Vier dagen na publicatie kreeg Pedro een berichtje van een bekende met de vraag: “Ben jij dat?” Achter hem stond zijn moeder met een rode sjaal om, dat was niet heel goed te zien, maar intimi herkenden haar natuurlijk wel. Pedro zei ‘ja’, maar wilde wel dat ze het nog even verzweeg. Hij genoot ervan een mysterie te zijn en wilde zien wat er zou gebeuren. De strategie had effect: de foto was al snel meer dan vijf miljoen keer bekeken. Niet lang daarna belde zijn moeder om te zeggen dat hij onder meer in The New York Times stond, familieleden uit Colombia en Oostenrijk namen contact met hem op om te vertellen dat ze Pedro op internet voorbij zagen komen. 

Het interview met AP maakte Pedro definitief tot een internetheld. Hij vertelde onder meer ‘ervan te houden chic te zijn’ en hij ging het liefst in een driedelig pak en een Yves Saint Laurent-vest naar school. Pedro Elias Garzon Delvaux staat verder open voor aanbiedingen voor een Netflix-serie, vindt leven zonder kunst of een fedora ‘geen leven’ en het AP-stuk eindigt stichtelijk met: “In een verhaal over diefstal en beveiligingslekken vormt Fedora Man een mild contrast: een tiener die gelooft dat kunst, stijl en een goed mysterie bij het leven horen. Een foto maakte hem tot een symbool en de ontmoeting met hem bevestigde dat hij, geruststellend genoeg, echt is.”