Toen ik begin jaren 90 het voetbal nog op de voet volgde en wekelijks in een voetbalstadion en in de persruimtes te vinden was, had ik één vrouwelijke collega die ook in de gang bij de kleedkamers stond te wachten om een quote op te vangen. Ze was blond, knap en werd door de vedetten niet al te serieus genomen, want: vrouw. De dubbelzinnige, ronduit seksistische opmerkingen waren niet van de lucht en als ze een tactische vraag had, werd er meesmuilend geglimlacht, want: vrouw. Ze stond desondanks haar mannetje, liet zich niet van de wijs brengen, reageerde ad rem op foute grappen en toch wilde ik niet graag met haar ruilen, zoveel weerstand als ze moest trotseren.
Inmiddels hebben vrouwen hun plek veroverd en mochten we kennis maken met Hélène Hendriks, Aletha Leidelmeijer, Suse van Kleef en Leonne Stentler: stuk voor stuk vrouwen die verstand hebben van voetbal, alom worden gerespecteerd en voetballers en trainers halen het niet in hun hoofd om hen niet voor vol aan te zien.
En we hebben Noa Vahle, dochter van Linda de Mol, minstens zo getalenteerd als haar moeder en een voetbalkenner pur sang. Bij Jinek mocht ze vertellen waarom voetbal haar veel meer boeit dan grote prijzenshows en wie haar favoriete voetballer was. De keuze was verrassend: Noa is een fan van Wayne Rooney. Vervolgens werd een grote foto getoond van de Brit en hij is niet moeders mooiste. “Noa, ik probeer je echt te begrijpen, maar waarom déze?” lachte Eva.
Bij Jinek werd een foto vertoond van Wayne Rooney, het idool van Noa Vahle. Eva: ‘Ik probeer je echt te begrijpen, maar waarom déze?’
Zijn gezicht heeft iets weg van een sinaasappel die over de datum is, maar wat zou dat? Noa wilde graag uitleggen waarom ze zoveel waardering heeft voor hem als voetballer. Nou, die term ‘waardering’ vond Eva veel te politiek correct. Het was geen Ronaldo, zo was de conclusie. Daar gaan we weer... Een vrouwelijke verslaggever roemt een voetballer en meteen gaat het over zijn uiterlijk.
Stel nou, zo dacht ik, dat Jeroen Stekelenburg zegt dat hij Femke Bol de grootste sportvrouw van Nederland vindt, zou Eva dan ook zeggen: “Ik ben toch benieuwd wat je in haar ziet Jeroen, zo knap is ze niet.” Als vrouwen zelf seksisme niet kunnen loslaten als het om voetbalverslaggeving gaat, hoe moeten mannen zich dan gedragen?
Vijf sterren voor dit interview, vier voor de geweldige Noa Vahle, die elke dag moet knokken tegen nepotisme, en ééntje voor Eva. Omdat ze ons Noa voorschotelde en dat was dan een uitstekende keuze.
Oordeel: ★★★★★
En het is nog niet voorbij... nog lange niet
Het is misschien wel de beste Nederlandse film ooit. Nou vooruit, de op een na beste, vlak achter Turks Fruit. Rutger Hauer en Jeroen Krabbé speelden de rollen van hun leven in Soldaat van Oranje, nooit meer waren ze zo puur en geloofwaardig te zien als in het meesterwerk van Paul Verhoeven en Rob Houwer. Ik geloof dat ik de film al tien keer gezien heb en ik ken vele citaten (‘Scheveningen, Sche-ve-nin-gen! Sch, sch sch, lul!’) uit mijn hoofd.
Toen ik jaren terug twee vipkaarten kreeg voor de gelijknamige musical, kon ik mijn geluk niet op. Helaas kwam er iets tussen, ik gaf de kaarten aan mijn dolblije buren. Jaren gingen voorbij en weer kreeg ik een kaart aangeboden, dit keer van een goede vriendin. Op de dag zelf werd ik ziek en weer moest ik afhaken. En nu is er aangekondigd dat ze gaan stoppen. Na zestien jaar! En toch geloof ik dat het een marketingtruc is. Alle data waarop ik kan zijn uitverkocht, allicht, want ja, het zijn de laatste. Ooit ga ik Soldaat van Oranje, de musical, zien. Ik vermoed over zestien jaar, dan is hoofdrolspeler Joep Paddenburg 46. Moet kunnen.
Oordeel: ★★☆☆☆
Thomas, de treiteraar
Thomas van Groningen is een ontzettend aardige gast, die niet alleen presentator is, maar ook vaak de dj uithangt op feesten en partijen en zich geregeld op het gladde ijs van de carnavalskrakers begeeft. Als de Tilburger de hitlijsten bestijgt, is het met een relliedje. Zo kreeg hij drie jaar terug ruzie met Claude, naar aanleiding van de parodie op Ladada, namelijk Ladders zat. “Zijn platenmaatschappij vond het niet zo leuk”, zei hij in Playboy. “Maar het is heel gebruikelijk dat carnavalskrakers covers zijn van bestaande hits. Die platenmaatschappijen doen er nooit moeilijk over, krijgen er ook keurig geld voor, alleen wij stonden in een carnavalstent een andere tekst te zingen en daar deden ze ineens moeilijk over. Het lied is toen van Spotify en YouTube gehaald, een kennis van ons die juridisch is onderlegd, heeft bezwaar gemaakt en sindsdien is ie weer te beluisteren.”
En nu is er weer heibel. Thomas zit midden in de al zo lang voortslepende ruzie tussen Henk Westbroek en Henk Temming, die ooit zoveel succes hadden met Het goede doel. Westbroek heeft met Thomas het nummer Carnaval, wie viert het niet?! gemaakt en nu wil Temming dat deze kraker offline gaat. Het lijkt namelijk nogal op Sinterklaas, wie kent hem niet? van Het goede doel uit 1987. Thomas heeft ook toegegeven dat het een parodie is, maar parodieën mogen met carnaval, nietwaar? Westbroek vindt het maar gezeur en zei in Shownieuws over Temmings bezwaren: “Hij heeft geen poot om op te staan.” Hij wees ook al op het parodierecht. Temming vertelde in hetzelfde programma: “Als het een goed liedje is, maakt het mij niet uit. Maar ik vind dit nergens op slaan.”
En wat vindt Thomas? “Wij hebben netjes laten weten aan de mensen die de belangen van de heer Temming behartigen, dat wij een parodie hebben gemaakt. Hij krijgt gewoon netjes zijn deel, dus het is niet dat we iets van hem gestolen hebben.” Misschien moeten de heren tijdens carnaval even goed dronken worden samen, al was het alleen maar voor het goede doel.
Oordeel: ★☆☆☆☆
Online onbeperkt lezen en Panorama thuisbezorgd?
Abonneer nu en profiteer!
Probeer direct