'Wesley Sneijder liet weten soms al moe te worden als hij zijn schoenen of sokken aan moet trekken'

Wesley valt z’n lijf aan

Ooit viel ik zeventien kilo af. Ik woog 96, ontdekte de racefiets, trainde me een ongeluk, at alleen nog gras en ineens woog ik 79. Maar zoals zo vaak verloopt het leven niet in een geleidelijke lijn, zijn er altijd weer momenten (ik noem een scheiding) dat de discipline het even af laat weten, dat de goesting om te sporten verdwijnt en hup: vanmorgen gaf de weegschaal 96.8 aan. Een hel is het.

Maar ik ben niet alleen! Wesley Sneijder doet mee aan het programma Nog één keer fit van PowNed en hoopt zijn oude lijf weer terug te krijgen. De recordinternational liet weten soms al moe te worden als hij zijn schoenen of sokken aan moet trekken. “Dan moet ik echt op adem komen.” En de spiegel is ook al een tijdje niet zijn vriend.

Wesley Sneijder liet weten al moe te worden als hij zijn schoenen of sokken aan moet trekken. 'Dan moet ik echt op adem komen'

Zijn lijf is sowieso een doorn in zijn oog. “Als ik naar beneden kijken en ik zie een hele lap vlees hangen...” Met voetbalhumor: “Het verkeerde stukje vlees dat ik zie hangen. Dan wordt het wel een beetje vervelend.” God wat herkenbaar allemaal. Waarom vragen ze hier eigenlijk alleen BN’ers voor?

Oordeel: ★★★☆☆

Lang leve Barry Hay

Voor een interview met Barry Hay kun je me midden in de nacht wakker maken. Altijd weet hij te verrassen, altijd is hij buitengewoon grappig en zijn humor zit hem niet in bedachte, uitgebreide grappen maar in heerlijke ontnuchterende oneliners. Ooit werd hem wat gevraagd over Marco Borsato, die albums ging maken met hoogdravende, filosofische titels als De Waarheid, Wit Licht, De Bestemming, Zien en Onderweg.

Op de covers keek Marco zo meditatief mogelijk. Barry Hay vroeg zich af waarom hij dit deed. ‘Hij kijkt alsof ie poep ruikt.’ En bij DWDD werd hem een keer gevraagd hoe het album met JB Meijers, waarin hij covers zingt van onder andere Elvis Presley en Bob Dylan, tot stand kwam. Barry lag op Curaçao, waar hij woont, in zijn hangmat, toen hij werd gebeld en hem werd gevraagd of hij zin had om naar Nederland te komen om het album For you baby wilde opnemen. “En?” vroeg Matthijs. Barry: “Ik heb eigenlijk nooit ergens zin in.” Maar het kwam toch weer goed.

Vorige week was hij te gast bij Eva, want Golden Earring gaat vijf keer in een uitverkocht Ahoy spelen als afscheidstournee. “Het hadden er zelfs meer kunnen worden, zo snel was alles uitverkocht,” aldus de zanger. Nou, wat let ze. Barry: “Dat gaat niet, want er is daar een tennistoernooi.” Onder zijn zonnebril kon hij een ironische glimlach niet onderdrukken. “En het is ook wel zwaar,” aldus de 77-jarige zanger. “We zijn geen 47 meer.”

Waarom 47? Waarom zei hij niet gewoon 20, of 30? “Heb je het over mij?” voelde Eva zich betrapt. Ik ben meteen gaan googelen en jawel, Eva is precies 47. Had hij voor het interview even op Wikipedia gekeken? Had ie zich zó goed voorbereid, de altijd nonchalante Hagenees? Weer wist ie te verrassen.

Tot slot wilde Eva weten wat er met hem gebeurt als het laatste optreden erop zit, als hij het applaus over zich heen had laten komen en hij in een hoekje in de kleedkamer ging zitten. Wat denkt hij dan? “Kan ik eindelijk pissen, denk ik dan.” Eva gaf toe dat ze toch een diepere emotie had willen ontwaren, maar bij Barry Hay krijg je nooit wat je verwacht. 

Oordeel: ★★★★☆

Kamphues in de bocht

Het Formule 1-circus ligt stil, dus dacht Rob Kamphues: laat ik maar even gas geven in de Oranjewinter. En met succes: na zijn tirade over de PVV hebben zeven partijleden vrijwel direct de fractie verlaten. Al is het causale verband niet te bewijzen, toevallig is het wel. Rob liet namelijk in de talkshow weten dat ie het prima vindt als er op PVV’ers wordt neergekeken.

Letterlijk noemde hij het ‘heel goed, lekker, heerlijk’, dat Fleur Agema een baan zoekt en dus nergens gevraagd wordt. Victor Vlam fronste zijn wenkbrauwen. Volgens de mediadeskundige worden veel PVV’ers gediscrimineerd en kunnen zij daardoor moeilijk aan een baan komen. Kamphues: “Ze hebben toch heel slecht werk gedaan in de regering? Dan is het toch logisch dat je als bedrijf denkt: die hoef ik even niet?” Hélène Hendriks was ook verbaasd.

“Waarom vind je het fijn dat er neergekeken wordt op PVV’ers?” Rob: “Nou, dat er gewoon nog weldenkende mensen in het land zijn die gewoon denken: nou, daar hebben we niks mee.” Rutger Castricum gooide ook nog wat olie op het vuur: “Dat je erop neer mag kijken is natuurlijk niet zo lekker, Rob…” Later bond Kamphues iets in door te zeggen dat neerkijken niet okay is. “Maar je mag wel denken: daar wil ik niks mee te maken hebben. Voor Fleur Agema wil ik een uitzondering maken, maar laten we eerlijk wezen: ik denk dat je meer dan de helft van dat zooitje niet in het bedrijf wil hebben. Dat is toch niet zo gek?”

Victor: “Waarom dan niet?” Rob: “Omdat ze er een zooitje van hebben gemaakt. Jij beweert dat het discriminatie is. Ik zeg: ze vinden hen gewoon niet competent.” Victor: “Mijn mening klopt hierbij en die van jou niet. Dat is gewoon een feit.” Rob: “Lulkoek! Kom dan met de bewijzen!” En zo ging het nog even door. En wie hád er gelijk? Ach, het is net als de Formule 1: als je voor Max Verstappen bent heeft Verstappen na een crash gelijk, ben je voor George Russel, dan krijgt Russel gelijk. Het wordt tijd voor een safety car in talkshows als iedereen door elkaar heen kwekt. Wat moet de kijker hier in hemelsnaam mee?  

Oordeel: 1,5 ster.