Het lijkt wel een script uit een avonturenfilm, maar voor de machthebbers in Teheran is het bittere ernst – en een geschenk uit de hemel. Het Iraanse ministerie van Industrie en Mijnbouw heeft officieel bevestigd dat er in de Shadan-mijn een gigantische nieuwe goudader is aangeboord. De geschatte omvang? Een duizelingwekkende 61 miljoen ton aan goudhoudend gesteente.
Sanctie-proof
De timing kan bijna niet beter. Iran wordt al jaren economisch gewurgd door internationale sancties en ziet de inkomsten uit olie-export opdrogen. Goud is in die context de ultieme gamechanger. In tegenstelling tot olie, dat lastig te transporteren en te traceren is, is goud universeel, waardevast en makkelijker te verhandelen om sancties te omzeilen.
De vondst in de oostelijke provincie Zuid-Khorasan is dan ook direct bestempeld als strategisch staatsbelang. Het moet de economie weerbaarder maken en de afhankelijkheid van buitenlandse valuta (lees: de dollar en de euro) verkleinen. Met deze ontdekking, bovenop de vijftien mijnen die het land al heeft (waaronder de enorme Zarshouran-mijn), positioneert Iran zich in één klap als een potentiële grootmacht op de goudmarkt.
Vlucht uit de dollar
Dat Iran gokt op goud, was al langer duidelijk. Mohammadreza Farzin, de baas van de Iraanse Centrale Bank, onthulde onlangs dat Iran tussen 2023 en 2024 tot de top 5 van landen behoorde die wereldwijd het meeste goud opkochten. De strategie is helder: zoveel mogelijk reserves opbouwen om de klappen van de Amerikaanse dollar op te vangen.
Rial is niks meer waard
Voor de gewone Iraniër is het goudnieuws dubbel. Terwijl de staat zijn kluizen vult, ziet de burger zijn geld verdampen. De nationale munt, de rial, is door wanbeleid en sancties in een vrije val geraakt.
De cijfers op de zwarte markt zijn schokkend: voor 1 schamele Amerikaanse dollar moet je inmiddels 1,17 miljoen rial neerleggen. Een euro kost je zelfs 1,36 miljoen rial. Spaargeld op de bank laten staan is financiële zelfmoord. De bevolking vlucht daarom massaal in goud om nog iets van hun vermogen veilig te stellen.
Of de miljardenwinst uit de nieuwe Shadan-mijn uiteindelijk bij die bevolking terechtkomt, of verdwijnt in de zakken van het regime en hun militaire ambities, is de grote vraag. Maar één ding is zeker: Iran zit op een goudmijn, en ze zijn vastberaden om die tot de laatste korrel uit te graven.
- Adobe Stock