Of je lust lust: Haagse Tess volgt haar hart als 'stoutste' chef

Typisch gevalletje hier-hadden-we-graag-bij-willen-zijn. In een villa op Ibiza maken een paar weinig verhullende dames, bekend van onder andere testosteronklassieker Ex on the Beach, content voor hun OnlyFans-account. Vijf dagen lang zijn ze aan het werk, van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat, wat topsport is als je ziet in welke posities zij zich urenlang manoeuvreren.

En waar topsport wordt bedreven, moet ook goed worden gegeten. “Daar zorg ik dan voor,” zegt Tess Fluit, alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Dat is het voor haar ook echt: “Het is natuurlijk een 18+-business, maar wat ik vooral zie, zijn meiden die grote mensen-dingen doen, maar eigenlijk nog echt meisjes zijn. Meerderjarig uiteraard, maar wel mensen die je af en toe wil voeden. Als een moedergans.”

Tess doet niks liever, zegt ze met een passie die uit elk haarvaatje van haar bos rode krullen druipt: “Terwijl zij bezig zijn, zet ik even iets lekkers neer. Een chipje met een dippie, of soep met een broodje. Dat ik dan zeg: Proef nou eens effe. En dat die meiden dan even later naar me toe komen in de keuken en zeggen: Het is net alsof ik met mijn moeder aan het keukenblok sta. Het leeftijdsverschil tussen ons is niet eens zo groot – zij zijn ergens begin 20, ik ben 31 - maar toch kun je mij geen groter compliment geven.”

Tess is in alles een atypische private chef die van culinaire erotiek haar handelsmerk heeft gemaakt. Niet dat ze zelf naakt op het aanrecht gaat liggen – tenminste, daag haar niet uit – maar alles wat ze op het bord tovert, moet prikkelend zijn, vol emotie, anders smaakt het maar half zo goed. “Ik wil je hart vullen en niet alleen je maag,” zegt ze met een accent dat Haagser is dan de tram naar Scheveningen. 

Huis van plezier

Bijna vier jaar geleden verliet ze Den Haag om een nieuw leven op te bouwen op Ibiza. Zo bewust ging dat helemaal niet. Eigenlijk wilde ze naar de ‘hak’ van Italië, naar Puglia, maar in het midden van de coronacrisis was dat misschien wel de laatste plek op aarde waar je makkelijk binnenkwam. Ibiza was iets ‘relaxter’ qua regels, dus dan maar daarnaartoe, dacht ze. Ze was er al eens op vakantie en dat beviel haar toen prima.

Het is het begin van zo’n typisch selfmade-verhaal dat je alleen van de succesvolste mensen kent. Met een paar euro op zak een sprong in het diepe wagen en dan maar zien waar het schip strandt. Tess deed het. Maar om nou te zeggen dat Ibiza meteen liefde op het eerste gezicht was: nee. “Mensen zeggen weleens dat ze ‘het’ meteen voelen als ze daar aankomen,” zegt ze. “Maar ik had dat totaal niet. Ik dacht gewoon: ik wil naar de zon en ik wil ergens wonen waar het leven goedkoper is dan in Nederland en het eten lekkerder.” 

In Den Haag had ze al naam gemaakt als food-fotograaf, maar juist in coronatijd waren fotografen en marketingmensen de eersten die er overal uitvlogen. Niet geheel gedesillusioneerd en met hoop op een mooi nieuw avontuur stapte ze toch het vliegtuig in: “Ik dacht: ik zie het allemaal wel. Desnoods ga ik in een koffietent werken of whatever. Ik kan ook best aardig schrijven (zie kader) en zingen vanwege mijn musicalachtergrond, dus ik maakte mij gek genoeg niet heel veel zorgen. Als je creatief bent, is er altijd wel een manier om geld te verdienen.”

Ze had zich voorgenomen om het twee maanden aan te kijken in het appartementje boven dat van een oude Spaanse dame, maar bijna vier jaar later zit ze er nog steeds. Niet in dat huisje – ze is onlangs verhuisd naar een groter appartement – maar wel op het eiland. En haar reputatie van ‘stoute’ chef gaat inmiddels als een lopend vuurtje rond.

Seks en erotiek is Tess met de paplepel ingegeven. Haar moeder was gastvrouw in een Haags huis van plezier, dus als kind had ze al heel veel ‘buurvrouwen’ die zij niet als prostituees zag. Natuurlijk wist zij wat al die dames deden, daar werd nooit een geheim van gemaakt, maar dat maakte haar alleen maar nieuwsgierig. “Als kind al vond ik het heel interessant hoe hun psyche werkte, de psyche achter het plezieren. Wat beweegt je om dat te doen? Ik heb ook vaker gesproken met sm-meesteressen: fantastisch! Praat eens met zo iemand en het verbreedt meteen je blik op de wereld. Dat had ik in ieder geval. Want achter zo’n pak slaag dat een meesteres geeft, zit vaak een heel wijze vrouw verborgen.”

‘Ik hoor mensen regelmatig kreunen van genot als ze aan tafel zitten. Dat raakt mij óók’

Haar moeder zorgde voor ‘haar’ dames, zoals Tess nu zorgt voor ‘haar’ eters. “We zijn allebei echte nurturers, zorgzaam,” zegt ze. “Dat heb ik echt van haar. En eten is daarbij mijn middel.”

Sexy wijf

Voordat ze voor anderen begon te koken, kookte Tess vooral voor zichzelf. Voor haar verjaardag vroeg ze een pastamachine, niet wetende dat dat misschien wel de kickstart was voor de culinaire carrière die ze nu heeft. Want vanaf het moment dat ze achter haar aanrecht in Den Haag ging staan en haar keuken in één grote meelwolk liet verdwijnen, werd er iets in haar aangewakkerd waar ze nog altijd dankbaar voor is.

“Het doet meteen wat met je vrouwelijkheid,” zegt ze. “Die boost en dat zelfvertrouwen dat ik daarvan kreeg was iets wat ik nooit eerder zo had gevoeld. Veel mensen koken alleen maar als ze niet alleen zijn, maar ik kookte echt voor mezelf. Omdat me dat een waanzinnig gevoel gaf. Ik trok een mooie jurk aan en ging naar de Frederik Hendriklaan – de Fred voor de Hagenezen onder ons – om een mooie fles wijn en andere mooie producten te kopen. Dan zette ik een plaatje op, meestal jazz, en deed ik een paar kaarsen aan. Voor mezelf, voor niemand anders. Culinaire selfcare ja, zo kun je dat best noemen. Ik kookte in mijn eigen rom-com.”

Ze maakte er filmpjes van en schreef er bijzondere amusante stukjes over, no-nonsense en vol zelfspot zoals een echte Haagse betaamt. Steeds meer mensen zagen het en begonnen haar te volgen op haar socials, niet in de laatste plaats vanwege haar flamboyante verschijning. “Als ik mijn schort aantrek, trek ik de touwtjes extra strak aan,” zegt ze. Want dan zijn de contouren van haar volle boezem extra goed zichtbaar. En ze zorgt er ook altijd voor dat er een paar krullen uit haar knotje ontsnappen als ze kookt, want dat staat heerlijks wulps: “Ik voel me écht een sexy wijf achter het fornuis.”

‘Als ik mijn schort omdoe, trek ik de touwtjes extra strak aan: dan zie je mijn borsten beter’

Dat vinden anderen ook van haar. Laatst nog, op een privéfeestje waar ze opeens alleen maar naakte mensen in en om het zwembad zag. Swingers, dat wist ze natuurlijk meteen. En die dachten dat Tess ‘wel even mee zou doen.’ “Mensen denken vaak dat ik een makkelijke prooi ben, omdat ik zo met seks en erotiek speel,” zegt ze. “Dat ik wel even mijn schort uitdoe als ik in de keuken sta. Maar ik kan koken en seks heel goed scheiden. Dat wil ik ook niet samenbrengen, want daarmee sla ik het respect dat ik inmiddels als chef krijg in één klap weg.”

Ballen van Fluit

Heel gek vindt ze het overigens niet dat mensen een bepaald beeld van haar hebben. Ze pronkt met haar vrouwelijkheid op haar socials en ze bracht vorig jaar haar eigen kookboek uit: Un Poco Más, het Stoutste Kookboek. Daarin staat geen enkele foto van een gerecht, wel van naakte vrouwen omringd door spannende culinaire dingen. Het wekt bij sommige mensen het beeld op dat ze precies dát voorgeschoteld krijgen als ze Tess inhuren, maar die komen al snel van een koude kermis thuis. “Laatst kreeg ik een aanvraag voor een ‘sexy’ ontbijt,” zegt ze. “Die mensen wilden met hun gasten ‘meloen vingeren’. Dat is inderdaad zo raar als dat het klinkt, je vinger invetten met olijfolie en dan in een meloen stoppen. Op zo’n moment moet ik wel even zuchten. Seks zit ’m voor mij niet in het vingeren van een meloen.”

Dat betekent niet dat ze niet goed is met haar handen. Sterker nog: ze is juist extreem bedreven met haar handen, zegt ze met een kleine knipoog. Haar ‘ballen’ zijn misschien wel haar grootste attractie, culinair gezien. Die ‘ballen van Fluit’, en dan hebben we het over gehaktballen, laat ze met alle liefde door haar handen glijden. Ze lacht er guitig bij: “Ik heb écht goeie handen, schat.”

Koken is voor haar misschien nog wel intiemer dan ‘de daad’, zegt ze: “Als ik voor iemand kook, ben ik misschien nog wel ‘naakter’ dan dat ik zonder kleren in de woonkamer sta. Het is onwijs kwetsbaar. Want als iemand iets niet lekker vindt, voel ik dat keihard in mijn hart. Dat is een mega afwijzing die ik voel tot op het bot.” Maar dat werkt volgens haar natuurlijk ook de andere kant op: “Ik hoor mensen ook regelmatig kreunen van genot als ze aan tafel zitten. Dat raakt mij óók. Er zijn zelfs mensen die moesten huilen, zo’n goed gevoel gaf het hun. En mij dus ook. Ik ben helemaal niet zweverig, maar het is dan net alsof er een of andere energetische sterrenstof neerdaalt op zo’n maaltijd. Daar kan ik echt ontroerd door raken. Voor mij is dat intimiteit 2.0, zoals seks voor mij ook zoveel meer lagen heeft dan even een ‘snel wippie’. Daar ben ik eigenlijk pas over gaan nadenken toen ik mijn hart aan het koken verloor.”

Dat eten emotie is, of een ‘energetische bom’ zoals ze het zelf noemt, heeft voor haar niet alleen een positieve, maar ook een negatieve weerklank. Ook zij was jarenlang een emotie-eter, geeft ze toe. “Eten is voor mij een engeltje en een duiveltje,” zegt ze. “Altijd al geweest.” Niet dat ze na een vreetbui linea recta naar het toilet sprintte, maar ze heeft wel lang een haat-liefdeverhouding met eten gehad, vooral ook in relatie tot haar spiegelbeeld. Dan vond ze zich weer te klein, dan weer te groot… Net als ieder ander mens zal ze die emoties altijd blijven houden, maar de laatste jaren heeft ze die volledig omarmd. Nou ja, omarmd. “Ik ben die toxische relatie met eten aan het herstellen,” zegt ze.

Nat en klef

Haar persoonlijkheid weerspiegelt het eten dat ze op tafel zet: vol, zonder poespas en druipend van liefde. Of haar lijfspreuk die ze op stickers heeft laten bedrukken: ‘Een goeie tortilla is als seks: nat en klef’. Net als met haar Stoutste Kookboek zoekt ze graag het randje op: “Ik ben niet zo’n hippe foodie die zo veel mogelijk volgers wil en rijk wil worden met een kookboek. Om die reden ben ik misschien ook niet voor iedereen.

In mijn kookboek staan weliswaar 40 recepten, maar voor de rest alleen maar lekkere wijven met grote tieten en mooie billen. Ik snap best dat vooral mannen dat leuk vinden om in huis te hebben, maar heel veel vrouwen niet. Maar heel eerlijk: daar doe ik geen concessies aan. Dat is echt wie ik ben en dat hoef ik voor niemand te verstoppen.”

‘Varkenswangetjes die 48 uur hebben gestoofd met een lik aardappelpuree erbij: dat is voor mij het orgasme der orgasmes’

Een vrouw naar ons hart, dat mag duidelijk zijn. Hoor maar eens wat ze zelf het meest sexy gerecht vindt dat je op tafel kunt zetten: “Gestoofde varkenswangetjes, dat is echt seks in een pan. 48 uur stoven met alleen maar een uitje, tomaat en nog wat andere dingetjes. Echt, maak me gek. Doe er nog een goeie lik aardappelpuree bij en je hebt voor mij het orgasme der orgasmes.”

Is dat niet een beetje simpel voor een kerstdiner? Tess: “Simpel? Het is echt een van de f*ckin’ moeilijkste dingen die ook nog eens f*ckin’ veel tijd kost! Dat iemand daar twee dagen voor jou mee bezig is geweest, is toch extreem sexy?” Kom bij haar dan ook niet aan met een zak pommes duchesse uit de vriezer die je vervolgens in de airfryer kiepert – twee doodzonden achter elkaar – al kan het wat haar betreft nog veel erger: “Viennetta, hou op hoor. F*ck Viennetta! Ja, ik weet het: een wippie kan ook in vijf minuten, maar ik wil toch echt iets meer dan dat. Datzelfde geldt voor een saus, die haal je ook niet uit een kant-en-klaar bakje. Een goede saus is geen vluggertje, zeg ik altijd. Als je je gasten een béétje hoog hebt zitten, geef je ze tijd, toewijding en goeie producten.”

Of nog beter: dan geef je Het Stoutste Kookboek van Tess. Als je daar geen zin in lekkere dingen van krijgt, weten wij het ook niet meer.

Benieuwd naar Un Poco Más: Het Stoutste Kookboek van Tess Fluit? Of wil je dat ze een keer voor je kookt? Kijk dan op tessfluit.nl.

Van stagiaire naar sexy chef

Toegegeven, we kennen Tess al een jaar of tien. Eind 2015 dartelde ze al vrolijk rond op onze redactie, als stagiaire van onder andere onze onlineafdeling en die van Playboy. Flamboyant als ze toen al was, poseerde ze na haar stage zelfs op onze middenpagina’s in onze rubriek VanVoor: “Ik ben altijd al comfortabel geweest met naakt en lingerie, dus ik vond dat toentertijd echt te gek.”

Dat lijkt inmiddels al een leven geleden, zegt ze vanuit haar huis in Ibiza. Hoewel ze nog steeds veel fotografeert, legt ze zich steeds meer toe op privékooksessies in Ibiza, maar ook in Nederland. Daarnaast geeft ze ook regelmatig workshops als ze in Nederland is, bijvoorbeeld pastaworkshops waarin ze leert hoe je, geheel op z’n Haags, ‘gâhd geile sliegte’ moet maken. Ofwel ‘goudgele slierten’ voor de niet-Hagenezen onder ons.