SPORTCOLUMN: Het zal de F-side een worst zijn of ‘hun’ club wint, als zij maar een op pillen en alcohol gestoeld uitje hebben

Micha Jacobs

Ik was laatst bij Feyenoord-Celtic in de Europa League (1-3) waar ik bijna op schoot zat bij Rod Stewart, Sir Rod Stewart moet ik eigenlijk zeggen: de inmiddels 80-jarige zanger die als über-Celticfan zijn club nog steeds overal achterna reist. Vak S, achter het doel waar de harde kern van Feyenoord altijd staat, was leeg. Had er allemaal mee te maken dat zij tijdens de vorige Europese thuiswedstrijd, tegen Panathinaikos, nogal wat vuurwerk afstaken toen de spelers het veld opkwamen. Vond de UEFA blijkbaar niet zo leuk.

Zo’n straf is natuurlijk symboolpolitiek en in feite een straf van niks. Want het gevolg daarvan zag je wel tegen Celtic: de hooligans stonden niet in hun eigen vak, maar ‘gewoon’ aan de lange zijde. En ze waren nogal opgefokt, niet alleen omdat ze hun vertrouwde plek waren kwijtgeraakt, maar vooral omdat ze nu oog in oog stonden met een paar treiterende, doorgesnoven Schotten die ze te lijf wilden gaan. Ook een juichende Rod Stewart moest het ontgelden, dus die zocht wijselijk zijn heil in een skybox tijdens de tweede helft. Net als zijn zoon die onder escorte van een paar stewards (met een d, grapjas) ook vriendelijk werd verzocht om een andere plek te zoeken.

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

Aanstaande zondag zou ik naar de Johan Cruijff Arena gaan voor Ajax-Feyenoord, als Feyenoorder incognito uiteraard, maar ik zie ervan af. Waarom? Omdat ik dan waarschijnlijk als een Rod Stewart in een vak vol hyena’s ben, hoe onherkenbaar en ingetogen ik daar ook zou zitten. Want je kunt nog zoveel vakken sluiten als je wilt, zoals zondag ook dat van de F-side: als een stel mafkezen binnen wil komen, dan komen ze heus wel binnen. En dan ook nog eens met een wapenarsenaal aan vuurwerk in hun klauwen, dat bleek maar weer. 

Nu is de Arena natuurlijk altijd al oorlogsgebied als Feyenoord op bezoek komt, maar na dat vuurwerkdebacle tijdens Ajax-Groningen is er voor mij wel iets veranderd. Te link, te gevaarlijk, te veel hooligans die het in de Arena voor het zeggen hebben en die ook zo goed georganiseerd zijn dat de clubleiding en de burgemeester geen vuist tegen ze kunnen maken. En die ongetwijfeld ook kunnen ruiken dat er geen Ajax-bloed door mijn aderen stroomt. Ergens vind ik het laf van mezelf dat ik zwicht voor het potentiële gevaar – want dat is precies wat ze willen – maar van de andere kant ga ik mijn leven niet in de waagschaal leggen voor een wedstrijd waarvan je nu al weet dat die ook weer wordt gestaakt. Toch?

Edwin Struis

Weet je waar het dat tuig van de F-side echt aan ontbreekt, buiten een noodzakelijk aantal hersencellen om normaal te kunnen functioneren? Aan clubliefde. Zij denken dat de club er voor hen is, dat zij bepalen of wedstrijden worden gespeeld dan wel gestaakt, dat zij de touwtjes in handen hebben. Deze gedegenereerden zal het worst zijn of ‘hun’ club wint of verliest: als zij een op pillen en alcohol gestoeld uitje hebben gehad, is hun dag geslaagd. 

Sterker: als door hun toedoen een wedstrijd definitief gestaakt wordt, zoals onlangs Ajax-FC Groningen, geeft ze dat een kick. En verstopt achter hun hoodies en ander zwartgelakte dievenoutfits wordt de kans op een stadionverbod ook nihil. Uit angst dat dit soort koekwausen in hun tuin staan of op het schoolplein van hun kinderen, weigeren clubbestuurders ook altijd man en paard te noemen. Ze verschuilen zich liever achter het argument dat het vooral een maatschappelijk probleem is. Ja, amehoela. De club is verantwoordelijk voor welke sujetten het stadion bezoeken. Het wordt tijd dat de KNVB dit soort uitwassen eens flink gaat aanpakken in plaats van weer eens de zachte heelmeester uit te hangen. Wat te denken van een aftrek van vijf of tien punten? Moet je eens opletten hoe snel de clubs hun controle- en veiligheidsbeleid gaan intensiveren en verbeteren.      

We schrijven vaak over Zuid-Europese toestanden als wedstrijden ontaarden in voortijdige beëindigingen, maar ik denk dat er in de afgelopen tien jaar nergens zoveel wedstrijden gestaakt zijn als bij ons. Toevallig was ik op de avond van Ajax-FC Groningen zelf getuige van zo’n ‘heksenketel’ en wel in Athene, waar de stadsderby tussen Panathinaikos en AEK op het programma stond. En dat in de bouwval die bijverdient als onderkomen van Panathinaikos, een plek die de UEFA nota bene heeft afgekeurd voor het spelen van Europees voetbal, zo krakkemikkig is het Apostolos Nikolaidis-stadion, dat stamt uit 1922 en sindsdien amper is gemoderniseerd. 

Er stond een enorme politiemacht met schilden, helmen en knuppels mij op te wachten, tot op m’n aorta werd ik gefouilleerd, m’n accreditatie werd zeven keer uitvoerig besnuffeld, er werd een onpartijdige scheidsrechter ingevlogen uit Duitsland, maar ik heb geen vuurpijl de lucht in zien gaan, terwijl de fans van de thuisclub alle reden hadden (want 3-2-nederlaag) om hun frustratie bot te vieren op de omgeving. 

Het grote verschil met hun Nederlandse tegenhangers: clubliefde. Deze supporters houden van Panathinaikos, houden van het stadion, houden van voetbal. Die van ons houden alleen van vuurwerk.