:max_bytes(70000)/https%3A%2F%2Fcdn.pijper.io%2F2025%2F12%2Fdnwp0T7wFHPCPv1764594982.png "Week van Toen")
Deze week draait het langverwachte tweede deel van Amsterdamned in de bioscoop én de opnames van de nieuwe Flodder-serie Kees Flodder zijn inmiddels afgerond (begin volgend jaar te zien op Videoland), dus regisseur Dick Maas is opeens weer overal.
In 1993, ruim een jaar na het succes van Flodder in Amerika! (deel 2 uit de filmtrilogie), spraken we hem al eens in de buurt van Almere, bij Film Factory, de studio die hij samen met producent Laurens Geels runde en waar ook de set van Flodder was gebouwd. Gewoon een paar houten gevels met niks erachter die je toch de indruk gaven dat je in een villawijk was. Op beeld althans.
Een van de belangrijkste redenen om zelf een set te bouwen in plaats van in een echte villawijk te filmen, was, uiteraard, geld. Maas: “Het lukt altijd wel om een halve stad voor een paar uur lam te leggen, maar daarmee haal je je ik-weet-niet-hoeveel problemen op de hals. Je moet overal toestemming voor vragen, desnoods mensen uitkopen, maar dat kost dus tijd en geld. Uiteindelijk bleek het goedkoper om alles zelf te bouwen.”
‘Wat critici ook over Flodder schrijven, mensen kijken toch wel’
Met De Lift uit 1983, wat volgens hem ook al zo’n houtje-touwtje-productie was (“De decors hingen met plakband aan elkaar, waardoor het kon gebeuren dat ze tijdens de opnames naar beneden donderden”), had hij al groot succes, net als met de film Amsterdamned (1988). Maar dat was allemaal niet te vergelijken met het succes van Flodder. Het grote publiek smulde ervan, net als van Amsterdamned, maar de critici vonden het maar niks.
Maas daarvoor: “Er zijn critici die op een plek zitten waar ze niet thuishoren. Ik ken er ook maar weinig die mijn vak begrijpen of weten wat het is om een film te maken. Anders dan de films die het van de kritiek moeten hébben, kunnen ze over Flodder schrijven wat ze willen: de mensen komen toch wel kijken. De naamsbekendheid is zo groot dat die de film er wel doorheen trekt. Het maakt daarbij geen moer uit hoe de kritiek daarover denkt.”
:format(webp)/https%3A%2F%2Fcdn.pijper.io%2F2025%2F12%2FFFgAhRa11LU2sJ1764594888.png)
Maas volgde altijd, en nu nog steeds, zijn eigen pad, al kende hij natuurlijk zijn klassiekers. Wist je bijvoorbeeld dat De Lift een blauwdruk was van Jaws? “Voor een groot gedeelte kun je bijna tot op de minuut af hetzelfde verloop zien,” zei hij. “Jaws begint met een scène van een groepje mensen aan het strand. Een meisje gaat zwemmen en wordt gepakt door de haai. De Lift begint met een groepje mensen dat heeft gedineerd en in de lift stapt waarna er een moord volgt.”
Beter goed gejat dan slecht verzonnen, dat blijkt maar weer. Zoals het op voorhand ook een goede zet lijkt om je eigen klassiekers af te stoffen en in een nieuw jasje te steken. Wat zeggen we: van een geheel nieuwe garderobe te voorzien.