Thomas Acda onder vuur: 'Hij is geen acteur, of nooit geweest'

Acda, met A-C-D-A

Toen Paul Römer als producent van de politieserie Baantjer jaren terug een geschikte De Cock (met C-O-C-K) zocht, was hij na weken zoeken de wanhoop nabij. Tientallen acteurs mochten hun kunstje opvoeren, maar de screentests leverden niets op. “We hebben voor De Cock echt alle acteurs tussen de 50 en de 70 jaar gecast. En toch zat hij er niet tussen,” zo vertelde hij me onlangs tijdens een interview voor dit blad. 

Nu wordt de legendarische serie, die soms meer dan drie miljoen kijkers per aflevering trok, nieuw leven ingeblazen en heet de nieuwe De Cock in het echt Thomas Acda, met A-C-D-A. De grap is: de Amsterdammer wilde vroeger rechercheur worden. “Maar,” zo zei hij tegen het AD: “mijn vader zei: Word jij nou maar acteur! Deze uitspraak werd door de krant gedeeld op X en de kritiek was niet van de lucht. “Acda senior bedoelde: je kan niks,” zei de een. “Talentloos manusje van alles,” vond de ander. Een derde is ook van mening dat hij geen acteertalent heeft. “Wat voor rol hij ook speelt, het is altijd Thomas Acda die je ziet.” 

Acda is nou typisch zo’n man die heel veel fans heeft, mede dankzij handlanger Paul de Munnik, en minstens zoveel haters. Misschien moet hij wat minder vaak roepen dat hij een heel goede tekstschrijver is, hoewel hij het gelijk wel aan zijn zijde kreeg toen hij vorig jaar de Lennaert Nijgh Prijs kreeg voor ‘beste tekstdichter van Nederland’. Hij kan dus wel wat, deze praatjes- en plaatjesmaker. 

Persoonlijk vind ik Acda en De Munnik een nogal overschat muziekduo, maar ooit heeft hij wel mijn hart gestolen. In de tijd dat mijn zoon het nog leuk vond om samen films te kijken hebben we In Oranje gezien. Een film over een jongen, gespeeld door Yannick van de Velde, die ervan droomt om in het Nederlands elftal te spelen. Hij wordt door zijn pa, als was dat Jos Verstappen, keihard begeleid, maar zijn vader overlijdt plotseling.

Het scenario is een beetje gepikt van Ghost met Demi Moore en Patrick Swayze, want pa keert af en toe terug op aarde als een geest en de jongen heeft zijn voetbalmaatje daardoor af en toe weer terug. De film is nogal afgekraakt, maar ik vond Acda geweldig als voetbalvader. Ik kijk dus uit naar de nieuwe De Cock. Hij heeft voor drie jaar getekend. Goed nieuws voor de fans, de haters mogen zappen. 

Oordeel: ★★★☆☆

Viola’s verdiende rust

Viola Holt is niet meer. Dat is geen nieuws, want op 6 november ging bij haar het licht al uit. Wat wel nieuws is: er waren maar zes mensen aanwezig op de uitvaart. Toen mijn vader overleed, april 2020, mochten er maar 25 mensen komen, wat voor best ongemakkelijke toestanden zorgde, omdat er ook bekenden op de bonnefooi waren gekomen en die moesten onverrichter zake weer naar huis.

Viola Holt was populair, iedereen uit ’t wereldje kende haar, maar zelf had ze het niet zo op BN’ers. Of laten we het correcter zeggen: ze had bijna geen Gooise vrienden. “Wie wel soms kwam binnenlopen, als hij aan het wandelen was, is Freek de Jonge. Die woont hier in de buurt, met hem kon ze het goed vinden,” zei haar Peter in De Telegraaf. “Ze wilde ook nooit mensen over de vloer, zeker niet onaangekondigd.” 

Zo weinig mensen Viola Holt wilde zien, zoveel mannen kochten de Playboy waar ze in 1984 in te bewonderen was

Zo weinig mensen als zij wilde zien, zoveel mannen kochten de Playboy waar ze in 1984 in te bewonderen was. Toen het blad vorig jaar het 500ste nummer maakte, werd Viola gevraagd nog eens terug te kijken op die reportage. Ze had haar ouders eerst om toestemming gevraagd, en die zeiden meteen: “Ja, doen!” Eenmaal op het bed van fotograaf Paul Huf was het wel wat onwennig voor haar. “Ik kreeg vaseline op mijn tepels gesmeerd, ik weet nog steeds niet waarom. En het gekste was: toen het allemaal klaar was, moest ik naar een zaaltje waar alleen mannen waren en dan mocht ik op een heel groot scherm, samen met die mannen, mezelf bekijken.’ 

Er gingen 200.000 exemplaren over de toonbank, nog altijd een absoluut record. O ja, ze was ook nog bekend van de Vijf Uur Show. Daar kennen de dames haar weer van...

Oordeel: ★★★★★

Fenomeen Van der Vaart

Het is onmogelijk dat u het niet weet, maar ik zeg het toch maar even voor de zekerheid: er is een biografie uit over Rafael van der Vaart. “Het is een positief boek,” schreeuwt hij van de daken van zo ongeveer alle talkshows, sportprogramma’s en radio-uitzendingen waar hij zijn pr-kunsten mag etaleren. O ja, hij heeft het zelf niet gelezen. “Ik weet toch wel wat ik gezegd heb.” 

Toen het nieuws tot mij kwam, moest ik denken aan mei 2004 toen de eerste biografie over hem uitkwam, geschreven door Mark van den Heuvel. Hij was toen 21 en het boek heet Rafael Ferdinand van der Vaart  – Fenomeen. Ik vond dat nogal overdreven; hij had nog alles te bewijzen, was pas vier jaar prof en om dan een biografie te schrijven over een 21-jarige knul, net zo oud als mijn zoon nu, dat vond ik zelfs misplaatst. Als parodie maakte onze vormgever een identieke cover van het boek met mijn toen zeven maanden oude zoon erop met de titel: Max Johannes Braun – Fenomeen. De biograaf vond dat wel geinig. 

Ik weet niet of ik de tweede uitgave ga lezen, maar ik gun Van der Vaart wel een verkoopsuccesje. Hij voetbalde als kind, net als ik, in Beverwijk, hij is een grappige gozer (zo zei hij over een eventueel huwelijksaanzoek aan zijn Estavana: “Wie zegt er nou nee tegen mij?”) die altijd zichzelf is en mijn zoon heeft nog altijd een shirt met handtekening van hem. Die bemachtigde hij jaren terug tijdens een fandag bij De Kennemers, de club waar hij begon. Overigens had mijn toen 10-jarige zoon, staande in een lange rij, toen meer oog voor een meisje met het syndroom van Down vlak voor hem. Dat intrigeerde hem meer dan dat fenomeen waar heel Beverwijk voor uitliep. 

42 is hij nu. 109 interlands, slechts drie spelers staan boven hem. Schopte het tot Real Madrid. En is nu buitengewoon populair als analist. Ja, met recht een fenomeen. Wat dat betreft had Van den Heuvel wel een vooruitziende blik.

Oordeel: 2,5 ster.