Met deze twee woorden help je je eigen relatie om zeep (en zo voorkom je een enkeltje bank)

Het scenario is herkenbaar voor iedere man met een relatie. Je wilt gewoon je punt maken. Je voelt je onbegrepen en gooit er – in het heetst van de strijd – een schepje bovenop om te laten zien hoe serieus het is. Foute tactiek.

Volgens Dr. Cortney Warren, een zwaargewicht in de psychologie verbonden aan Harvard Medical School, helpen we onze relatie naar de gallemiezen met twee absolute termen: 'Altijd' en 'Nooit'.

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

De Oorlogsverklaring

Het floept eruit voor je er erg in hebt, meestal op een volume dat de buren prima kunnen meegenieten: "Jij zeurt altijd aan mijn kop." En als dat nog niet genoeg olie op het vuur was, gooi je die andere klassieker er direct achteraan als ze probeert te reageren: "Jij luistert nooit als ik iets zeg."

Klinkt lekker duidelijk, toch? Fout. Het is een frontale aanval. Volgens Warren werken deze woorden als dynamiet. Waarom? Omdat het feitelijk gelul is. Er is vast wel ergens in de afgelopen tien jaar een moment geweest dat ze niet zeurde of wel luisterde.

Door woorden als 'altijd' en 'nooit' te gebruiken, val je haar karakter aan in plaats van het probleem. Je zegt eigenlijk: "Jij bent defect en je verandert toch niet." Het resultaat laat zich raden: zij schiet direct in de verdediging, jij wordt nog chagrijniger, en het gesprek ontaardt in een welles-nietes moddergevecht over details. Gevolg: sfeer dood, avond naar de klote en jij slaapt op de bank.

De 'Bullshit-detector'

Vrouwen hebben een ingebouwde radar voor overdrijving. Zodra jij 'altijd' zegt, gaat bij haar het luik dicht. De dialoog stopt, de loopgravenoorlog begint.

Warren benadrukt in haar onderzoek dat het doel van een discussie niet is om te winnen (want laten we eerlijk zijn, die strijd win je thuis zelden), maar om het op te lossen. Absolute woorden blokkeren elke vorm van oplossing. Ze dramatiseren de boel onnodig.

Hoe dan wel?

Moet je dan alles maar slikken en op eieren gaan lopen? Zeker niet. Je mag best zeggen waar het op staat, maar je moet het slimmer spelen. De Harvard-expert komt met een strategie die de angel uit het conflict haalt, zonder dat je in een softie verandert.

De tactiek in 3 stappen:

• Houd het bij de feiten: Benoem de handeling, niet de irritatie-zone.
  • Fout: "Je zit altijd op je telefoon, je bent verslaafd man."
  • Goed: "We zitten Ferry te kijken en ik zie dat je ondertussen op Instagram zit."
• Zeg wat het met je doet: Houd het bij jouw ervaring van de avond.
  • Zeg: "Ik vind dat ongezellig en irritant, want je mist de helft van het verhaal." in plaats van "Jij bent zo asociaal."
• Drop de oplossing (De Deal): Stel 'quality time' voor (of gewoon rust).
  • De deal: "Leg 'm even weg tot de aflevering klaar is, dan pak ik nog een bak chips."

Van 'Nooit' naar 'Soms'

Het geheim zit in de nuance. Vervang die absolute termen door woorden die kloppen. Gebruik 'soms', 'vaak' of 'regelmatig'. "Ik merk dat je vaak op je telefoon zit tijdens het eten," komt heel anders binnen dan "Je zit altijd op dat ding." Bij 'vaak' is er ruimte voor verbetering. Bij 'altijd' sla je de deur dicht.

Het klinkt als een semantisch trucje, maar het is het verschil tussen een gezellige avond of ruzie in de tent. Dus, de volgende keer dat je op het punt staat om te roepen dat ze "nooit oplet": slik 'm in. Tenzij je altijd gelijk wilt hebben in je eentje.