BRAUN ZIET STERREN: John de Wolf, man om van te houden

Het uur van De Wolf

“Ik had dat van hem helemaal niet verwacht,” zei mijn 21-jarige zoon en Ajax-fan Max. “Hij is normaal zo grof.” Klopt, John de Wolf is grof. Hij sprak de Feyenoord-fans ooit toe, na het aanstekerincident met Davy Klaassen, met de woorden: “Supporters, gebruik je verstand, godverdomme!” Vond mijn zoon onnodig grof. Ik legde hem uit dat je dan een beetje de Rotterdamse inborst moet kennen en dat het allemaal niet te kwaad bedoeld was. 

Maar wat mijn zoon dus niet van John de Wolf had verwacht: tranen om zijn moeder. Eva heeft hem al te gast gehad, Vandaag Inside ook en dan zie je die brute kracht, de man die samen met Henk Fraser het meest beruchte verdedigingsblok van Nederland vormde, de voetballer die bij de Wolves (hoe verzin je het) door de vrouwen langs het trainingsveld ‘sex on legs’ werd genoemd, met natte trouwehondenogen. 

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

Zijn moeder is zwaar dementerend en het verdriet van de assistent-coach was hartverscheurend om te zien. Nadat hij er eerder al over had gesproken op tv werd hij door uitgever Luitingh-Sijthoff overgehaald samen met Jeroen Siebelink een boek te schrijven. Over zijn moeder. Ma, ik ben het, John de Wolf heet het. “De laatste maanden ga ik niet meer naar haar toe,” liet hij vorige week weten. “Ja, dat is heftig. Ze zit nu een aantal jaren in het verzorgingstehuis en in het begin ben ik wel gegaan. Lekker bakkie koffie, ouwehoeren. Tot ze op een gegeven moment dezelfde dingen begon te zeggen, maar dat hoort ook bij die ziekte.” 

De Wolf zag zijn moeder de laatste twee jaar enorm aftakelen. “Dat doet heel erg veel pijn. Dan was ik geweest en stapte ik mijn auto en dan had ik zoveel verdriet. Zat ik te janken,” gaf de voormalig profvoetballer toe. “Als ik maar 1 procent het gevoel had dat ik weet dat ze me aankijkt, maar nu zit ze constant in haar stoel naar beneden te kijken, te hallucineren. Ik voelde me dan schuldig naar de verzorgers als ik dan wel weer eens kwam en nam dan wat mee. Maar dat was helemaal niet nodig, want zij begrepen mij wel. Ik ben dan ook trots op die mensen die daar werken.” 

Het eerste exemplaar ging naar het verplegend personeel van het verzorgingstehuis van zijn moeder. “Het moest iemand zijn die dicht bij mijn moeder staat. Die haar leven nog zo fijn mogelijk probeert te maken.” 

Ruwe bolster, blanke pit, heet dat. Een man om van te houden, John de Wolf. Of je nu voor Feyenoord of Ajax bent.

Oordeel: ★★★★☆

Flikkenstreek

Lang geleden was er een snackbareigenaar die een nieuwe lekkernij in de vitrine had liggen: de angelaschijf. Kijk, dat is nou humor. Niet te ingewikkeld, gewoon een woordgrapje waarin je de combinatie tussen actrice Angela Schijf en een snack als een bami- of nasischijf (ik weet niet meer wat er in de angelaschijf zat) op creatieve wijze maakt. Maar lang is er niet gelachen door de spitsvondige snackbarhouder want de angelaschijf moest uit zijn winkel. Iets met portretrecht. Of wellicht wilde Angela niet geassocieerd worden met fastfood vanwege haar boulimiaverleden, waar ze tien jaar lang mee heeft geworsteld. 

Welnu, Angela Schijf, met hoofdletters en spatie, was onlangs weer in het nieuws. De nieuwe serie van Flikken Maastricht is opgenomen, zonder vaste rechercheur Victor ‘Wolfs’ Reinier, want die heeft zich op de set misdragen en mag niet meer met haar in de Ponti een drankje doen. Het lijkt erop dat Angela niet erg rouwig is dat haar collega, die negentien seizoenen lang naast haar in de auto zat, van het toneel is verdwenen. Ze schrijft op Instagram: “Zelfs als ik de week wat in mineur begin, maakt de happy place, mijn Flikkenset, me altijd blij. Wat ben ik vet dankbaar voor de band met mijn collega’s daar.” En: “Nu we seizoen 20 erop hebben staan, kijk ik terug op een ontspannen en liefdevolle draaiperiode waarin het arbeidsethos hoog was en het respect voor elkaar groot. En zo moet het zijn.” 

Tja, geen idee wat Reinier (met haar?) heeft uitgespookt, maar dit voelt volgens sommige van de Flikken-volgers als een mes in de rug. Misschien waren deze woorden meer iets voor tijdens de vrijmibo van de makers, met de deur dicht.

Oordeel: ★☆☆☆☆

De appel van Wendy van Dijk

‘Zoon Wendy van Dijk gelooft in onschuld Marco Borsato.’ Ik las dit heugelijke nieuws, en moest eraan denken dat de zoon van Wendy van Dijk hooguit 10 jaar was toen ik z’n moeder ontmoette. In die tijd, ik praat over 2013, ging een vriend van me op de fiets van Nederland naar Finland. Niet op een gewone fiets, nee, op een bakfiets. 2109 kilometer. Dat deed hij om geld in te zamelen voor onderzoek naar kinderkanker. Zijn eigen zoon, Max-Emil, was op 5-jarige leeftijd overleden aan hersenstamkanker. 

Volgens Sem van Dijk kan er van de hele zaak-Borsato ‘geen reet kloppen’

Via via kwam hij in contact met Wendy van Dijk, die ambassadeur is van de stichting Semmy, vernoemd naar de zoon van de oprichter, die ook als 5-jarige bezweek aan die zeldzame vorm van kanker. Wendy is natuurlijk een bekende naam, dat is altijd goed voor een stichting om in huis te hebben, en haar zoon heet Sem, wat een mooi rond verhaal moet oprichter John Emmerik gedacht hebben toen hij haar benaderde. 

Wendy was in die hoedanigheid ook aanwezig bij de start van de man met de bakfiets in Weesp en toen ik vertelde dat ik over dat avontuur ging schrijven, was ze niet te beroerd om mijn boek te promoten. Geen kwaad woord dus over Wendy van Dijk en haar zoon Sem, die na een verzoek van zijn moeder ook Van Dijk ging heten, en niet De Buisonjé, de naam van haar ex die ooit vreemdging en daarmee een breuk tussen de twee bewerkstelligde. 

Sem van Dijk dus. Toen 10, nu 22. En Borsato-sympathisant. “Ik wil er niet te veel over zeggen, alleen dat ik hem altijd zal steunen en dat ik gewoon geloof in zijn onschuld,” zei hij tegen presentator Ramin Rezai van onlinekanaal Axed Life. Hij kent de familie Borsato goed. “Ik ben opgegroeid met hem en zijn familie. Ik heb altijd gezien dat het een hele lieve, fijne, warme familie is, dus voor mij kan er geen reet van kloppen.” 

De appel valt niet ver, de familie Van Dijk komt voor de mensen op, dat is wel duidelijk. 

Oordeel: ★★★☆☆