Shakina vertrok naar Gambia om haar roots te vinden, maar keerde nooit terug

Sharon Pantry (60) groeit op in Engeland als dochter van Caribische ouders, maar zoals ze zelf zegt: dat is slechts ‘waar het slavenschip aanmeerde’. Haar echte roots liggen in Afrika. Na een vakantie in Gambia in 2005 is ze zo onder de indruk dat ze haar naam ‘verafrikaanst’ naar Shakina Chinedu en besluit haar pensioen in het kleine West-Afrikaanse land te slijten. In 2017 maakt ze die droom waar en verruilt ze het druilerige Engeland voor het tropische Gambia. Shakina zet haar juridische achtergrond in om andere migranten te helpen met de ‘terugkeer naar hun roots’. Voor een ‘vriendenprijsje’ helpt ze bij het invullen van visumaanvragen en het kopen van grond.  

In 2019 interviewt een lokale zender Shakina over haar emigratie. De Gambiaanse journalist vraagt waarom ze in vredesnaam heeft gekozen voor een continent van politieke onrust, corruptie en armoede. Shakina lacht het weg: “Wauw, dat is nogal een generalisatie. Dat is niet het Afrika dat ik ken – dat is het Afrika van BBC en CNN.” In Gambia voelt zij zich juist meer geaccepteerd dan in Groot-Brittannië. “Ik ben nog nooit zo gelukkig geweest. Elke dag zie ik de zon opkomen, omringd door mensen die eruitzien als ik. Meer heb ik niet nodig.” 

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

Shakina lijkt inderdaad goed te aarden in Gambia. Ze heeft veel lokale vrienden en de bouw van haar droomhuis aan de westkust schiet ook al aardig op. Shakina belt nog dagelijks met haar drie volwassen kinderen in Engeland. Maar na een telefoontje met haar dochter op 13 februari 2024, blijft het angstvallig stil. Ook haar omgeving verneemt niets meer van de doorgaans erg aanwezige Shakina.

Pink Panther

Drie dagen na het telefoontje met haar dochter, op 16 februari, melden twee mannen zich bij de politie. Het zijn kennissen van Shakina. De media noemen alleen ene Omar Colley. Hij heeft Shakina’s auto gezien op het afgesloten bouwterrein waar ze haar huis laat neerzetten. Inspecteur Amadou Badjie hoort het met belangstelling aan, maar meldt dat de enige politiebus van het bureau helaas niet beschikbaar is.

Hierna volgt een staaltje speurwerk dat niet zou misstaan in een Pink Panther-film. Want agent Badjie laat zich gewoon in de auto van de mannen naar de locatie rijden. Daar klimt het drietal met een ladder over het hekwerk om afzonderlijk van elkaar het bouwterrein te doorzoeken. Een van hen ziet sleepsporen in het zand. Het spoor leidt naar een ingegraven septische tank. Agent Badjie klimt in de put en graaft met zijn blote handen het zand weg. Eerst komt een been met een pantykous tevoorschijn, daarna de rest van het lichaam. Het is Shakina. Haar schedel is ingeslagen.

De agent belt de brandweer om het lijk uit de watertank te verwijderen. Uit de autopsie blijkt dat Shakina is overleden door een klap tegen het achterhoofd, waarschijnlijk met een hamer. Er zijn geen verdedigingswonden. Het lijkt erop dat Shakina is verrast door iemand die ze vertrouwt. 

Agent Badjie klimt in de put en graaft met zijn blote handen het zand weg. Hij stuit als eerste op een been met een pantykous

Twintiger

De details over het onderzoek zijn schaars. Zeker is dat de recherche Shakina’s ex-vriend, ene ‘Mr. Bruce’, ondervraagt. Volgens een getuige heeft hij zich rond de moord ‘vreemd gedragen’. Maar na een kort verhoor mag ‘Mr. Bruce’ weer gaan. Uiteindelijk komt de politie uit bij ene Augustine Bangura, een twintiger uit Sierra Leone. Hij heeft als laatste telefonisch contact met het slachtoffer gehad. Hoe hij Shakina kent, is onduidelijk, maar de politie is ervan overtuigd dat ze de dader te pakken hebben. In Augustines woning vinden ze niet alleen een bebloede hamer, maar ook de buit, waaronder een tablet, laptops, mobieltjes, een Canon-camera en 80.000 dalasi in contanten (dat is iets minder dan 1000 euro). Augustine wijst bovendien de plek aan waar Shakina’s huissleutels en identiteitsbewijs begraven liggen. Om het plaatje rond te maken, legt hij meteen een uitgebreide bekentenis af.

Woekerprijzen

Toch duurt het bijna een jaar, tot 22 maart 2025, voordat de zaak van start gaat in de rechtbank van hoofdstad Banjul. Augustine staat terecht voor moord en diefstal, maar verklaart nu onder ede onschuldig te zijn. Volgens zijn advocaat is de bekentenis afgedwongen. Ook wijst hij erop dat andere verdachten, waaronder ‘Mr. Bruce’, opvallend snel zijn vrijgelaten. 

Op sociale media circuleren al jaren geruchten dat Shakina haar ‘terug naar haar roots’-verhaal heeft gebruikt om land tegen woekerprijzen te verkopen. Het is nooit bewezen, maar het voedt de speculatie dat er mogelijk andere motieven achter de moord schuilgaan.

Uit de weinige details die naar buiten druppelen over het proces blijkt dat het Openbaar Ministerie 21 bewijsstukken kan overleggen, van telefoongegevens en het sectierapport tot het daadwerkelijke moordwapen. De aanklagers roepen verder twaalf getuigen op, onder wie twee zakenmensen aan wie Augustine de gestolen spullen heeft aangeboden. 

De hoofdinspecteur getuigt onder ede dat hij ‘geen redelijke overtuiging had’ dat Mr. Bruce of iemand anders de moord heeft gepleegd.

Doodstraf

Rechter Ebrima Jaiteh heeft genoeg gehoord. Op 12 mei verklaart hij Augustine schuldig aan de ‘koelbloedige, berekende en wrede’ moord. Daar past voor hem maar één straf bij: doodstraf! Voor de goede orde doet hij daar vijftien jaar bovenop voor diefstal.

Tegenover de Gambiaanse krant The Voice reageert Shakina’s dochter Shanaz (33) geschokt op het doodsvonnis. “Ik wist niet eens dat het een optie was.” Ze is niet de enige... Gambia heeft namelijk al in 2018 een stop ingevoerd op doodvonnissen. Naar alle waarschijnlijkheid zal het vonnis dan ook worden omgezet in levenslang. 

Moord in Gambia

Volgens de laatste overheidscijfers zijn er 19 moorden gepleegd van 2022 tot het tweede kwartaal van 2024. Simpeler gezegd: er zijn ongeveer acht moorden per jaar in Gambia. Met 2,8 miljoen inwoners kent het West-Afrikaanse land hiermee een relatief laag moordcijfer. Toch moeten toeristen in Gambia, onder wie veel Westerse vrouwen van middelbare leeftijd, waken voor criminaliteit. Het Ministerie van Buitenlandse Zaken waarschuwt specifiek voor jonge mannen die ‘hulp’ aanbieden. “Wees beleefd, maar duidelijk en weiger ongewenste hulp.”