SPORTCOLUMN: De show wordt gestolen door een smaakmaker met de oer-Hollandse naam Kees Smit

Edwin Struis

Jouw schampere lach heb ik al ingecalculeerd, maar ik schrijf het hier toch gewoon op: AZ gaat zich mengen in de strijd om de landstitel. Ik weet het, ik begeef me op glad ijs, of bezondig me misschien wel aan een Valentijntje, zoals ze dat in de voetbaljournalistiek noemen, naar de chef-voetbal van De Telegraaf die zich de laatste jaren niet bepaald heeft ontpopt als de Nostradamus van de voetbalvoorspellingen, maar in dit geval wil ik deze prognose wel de wereld in slingeren. 

De trigger om dit te doen, ligt ook in het verbale samenspel van de coaches van Feyenoord en PSV na hun onderlinge ontmoeting. Volgens Robin van Persie wacht de eredivisie een spannende ontknoping, waarbij hij duidelijk liet merken dat daar maar twee ploegen voor in aanmerking kwamen. “De krachtsverschillen tussen Feyenoord en PSV zijn maar heel klein,” liet Van Persie optekenen, waarna collega Peter Bosz ook al een spannende titelrace in zijn glazen bal zag opdoemen.

Dat ze met Ajax al geen rekening meer houden, is logisch. Het gestuntel van de Heitingase Boys doet pijn aan de ogen, maar dat er niet met een schuin oog naar Alkmaar wordt gekeken, is uiterst onverstandig. Ik zag laatst zowaar weer eens een wedstrijd van AZ en dat beviel prima. En dat terwijl de stille kracht op het middenveld, Jordy Clasie, niet eens meedeed, moet je nagaan.

Trainer Maarten Martens mag dan de uitstraling van een doodgraver hebben, hij heeft wel een prima elftal geboetseerd, waarin elke linie een paar smaakmakers bevat die straks makkelijk hogerop kunnen. Tegen FC Utrecht (4-1) zag ik vooral Weslley Patati uitblinken, met een ouderwetse applauswissel als gevolg, als dank voor zijn bovenmodale optreden. 

Ja, ook ik heb grappen gemaakt over diens gefrituurde achternaam (waar blijven Kroketi en Frikandeli?), en toen hij bij binnenkomst omschreven werd als ‘acrobaat op voetbalschoenen’ dacht ik eerder aan clown Bassie dan aan een fatsoenlijke voetballer, maar al die vileine gedachtes zijn inmiddels gelogenstraft. Zoals ik bij spits Parrott ook allang niet meer denk aan een sketch van Monty Python.

Maar de echte show wordt natuurlijk gestolen door een smaakmaker met de oer-Hollandse naam Kees Smit, negentien lentes jong. Ronald Koeman hoeft niet meer langs te komen in Alkmaar: meteen selecteren voor de komende interlandperiode en in ieder geval meenemen naar het WK. Een nieuwe Frenkie de Jong is opgestaan en we hebben de oude nog. Ik zeg het je: hou dat dekselse AZ in de gaten.    

Micha Jacobs

Ik heb enorm gelachen toen Kees Smit afgelopen zomer in verband werd gebracht met Real Madrid. Kees had Oranje onder 19 eigenvoetig Europees kampioen gemaakt en had de clubs voor het uitkiezen, zo werd er gezegd en geschreven, vooral ook in Spanje. Da’s logisch, want Oranje won in die finale van Spanje (1-0). Ander voetbalnieuws was er ook niet, dus er moest nogal wat uit duimen worden gezogen om de voetbalroddelsites weer gevuld te krijgen. Bijvoorbeeld dat Queso Smiet dus wel even een handtekening zou gaan zetten bij de Koninklijke, want dat was slechts een formaliteit. Net als dat prijskaartje van tientallen miljoenen euro’s dat even zou worden overgemaakt naar Alkmaar. 

Het mooie is: Kees kon daar zelf misschien wel het hardst om lachen. Wat moest hij, nuchtere Heilooënaar, tiener bovendien, nou bewerkstelligen in dat nieuwe Bernabéu? Een beetje rondhobbelen in het tweede of in een jeugdteam? Bij hoge uitzondering de bank van het eerste warmhouden wellicht? 

Het goeie van Kees Smit is dat hij wel gestreeld is door alle aandacht, maar dat hij ook de tegenwoordigheid van geest heeft, en bovendien het gezonde verstand, om te weten dat dit het allerslechtste is wat je als voetballer van zijn leeftijd en van zijn kaliber kunt doen. Speel eerst maar eens een heel seizoen, of het liefst twee, de pannen van het dak in Alkmaar (maar niet te hard na dat eerdere dakdrama), dan komen de clubs vanzelf. Het Tijjani Reijnders-traject zeg maar, die van Alkmaar naar Milaan verkaste en daarmee de hele Nederlandse top, waar AZ voorzichtig tegenaan schuurt, oversloeg en nu een gevestigde naam is in de Premier League en Oranje. Een beter voorbeeld kan Kees niet hebben, maar dat hoeven wij hem niet te vertellen.

Het mooie vind ik ook dat iedereen nu over elkaar heen buitelt om te zeggen hoe goed die jongen wel niet is, terwijl dat hetzelfde is als zeggen dat de Eiffeltoren in Parijs staat en vogels kunnen vliegen. Bij ieder ander talent had ik dat een probleem gevonden, omdat het gevaar groot is dat die zich daarnaar gaat gedragen en naast zijn schoenen gaat lopen, maar Kees is een prettige uitzondering op die regel. Waarom zou hij ook naast zijn schoenen gaan lopen? Als het niks op het voetbalveld wordt, kan hij zich nog altijd bij Volendam vervoegen voor een hitje in de Sterren Top 20. Een artiestennaam hoeft hij in ieder geval niet te verzinnen.