SPORTCOLUMN: Avondje Eagles, Europacup op z’n best

Micha Jacobs

Op een woensdag in april keek ik drie uur lang naar de huldiging van Go Ahead Eagles dat een paar dagen daarvoor voor het eerst in zijn geschiedenis de KNVB-beker had gewonnen. Toen mijn vriendin thuiskwam en mij languit op de bank aantrof terwijl ik naar een roodgele mensenmassa in Deventer keek, stelde ze de voor de hand liggende vraag: “Waar zit jij in godsnaam naar te kijken?”

Ze vond het al raar dat ik op paaszondag op het puntje van mijn stoel zat voor een bekerfinale tussen Go Ahead Eagles en AZ en dat ik een klein vreugdekreetje slaakte toen Eagles-aanvoerder Mats Deijl in de 99ste minuut van de reguliere speeltijd de 1-1 binnentrapte (Go Ahead won uiteindelijk na strafschoppen), maar dat ik op een woensdagnamiddag urenlang naar die huldiging keek, vond ze pas echt waanzin. “Je bént niet eens voor de Eagles,” zei ze met een licht verwijtende ondertoon, waar overigens veel waarheid in zat, maar ook weer niet.

Als je net als ik uit een Limburgs dorp komt, ben je per definitie al schizofreen op voetbalgebied. Dan kun je wel een seizoenkaart hebben voor de dichtstbijzijnde profclub, in mijn geval VVV-Venlo, maar dan is er altijd wel een grotere club in de buurt, in mijn geval Borussia Mönchengladbach. Niet PSV, want ik was ook al voor Feyenoord, om het schizofrene karakter van mijn voorkeur te benadrukken. Mensen die uit een stad komen, zoals jij uit Haarlem, begrijpen daar vaak niets van, maar dat is nu eenmaal wat het is als je niet geboren bent met een voorkeur. De gemene deler is dat ik van volksclubs hou, van authentiek in plaats van arrogant, en mij graag in stadions begeef die in vijftig jaar nauwelijks zijn veranderd. Een stadion als de Adelaarshorst in Deventer dus, ook al ben ik daar nog nooit geweest. Nog niet tenminste.

Alsof het zo had moeten zijn, kreeg ik twee weken geleden een appje. Of ik deze week iets te doen had. Het was Tom van de firma Enterprise, de grootste autoverhuurder ter wereld en tevens hoofdsponsor van de Europa League. Of ik zin had om naar Go Ahead... Ik had het appje nog niet helemaal gelezen of ik zei al ja. Het ging dus om Go Ahead Eagles-Steaua Boekarest, deze donderdag aan de Vetkampstraat. Een droomaffiche als je het mij vraagt, om nostalgische redenen, Gheorghe Hagi, Helmuth Duckadam en Gheorghe Popescu indachtig. En dan ook nog gespeeld in misschien wel het meest nostalgische stadion van Nederland. Successupporter? Kan me geen reet schelen: eindelijk weer eens een ouderwetse Europacup-avond! 

Edwin Struis

Een Europacupwedstrijd van Go Ahead Eagles tegen Steaua Boekarest in de Adelaarshorst en jij zit op de eerste rij. Man, ik zou bijna jaloers op je worden. Bijna ja, we moeten het niet overdrijven. Maar het blijft een superbestemming voor nostalgici zoals wij. Ik ben regelmatig bij duels van Go Ahead geweest, ook in mijn tijd als Haarlem-supporter al, en ik zorgde altijd dat ik uren van tevoren al aanwezig was in dit authentieke stukje Deventer. Lekker even ronddwalen in dat gebied met de Vetkampstraat als epicentrum natuurlijk. 

De laatste keer dat ik er vertoefde, was vanwege een lunchwedstrijd op de vroege zondag. Uit de huizen rond het stadion staken rood-gele vlaggen, supportersgezang klonk op uit cafés die ondanks het vroege uur al open waren, net als de biertap trouwens, want hun dorst lessen kunnen ze ook heel goed in Deventer. 

Als je je eenmaal binnen de stadionpoorten begeeft, gaat je voetbalhart verder open. Geen overbodige opsmuk, supporterskramen met allerlei Eagles-parafernalia, ik kan me een soort caravan herinneren met gebreid materiaal, en er valt geen onvertogen woord. Dat ik destijds voor Haarlem was, en ‘we’ daar opmerkelijk vaak met de volle buit vandoor gingen, het werd me op geen enkele manier kwalijk genomen. Ieder supportert z’n eigen club, dat is nu eenmaal een gegeven en geen uitgangspunt om iemand naar het leven te staan.

Maar vindt nog maar eens zulke volkse clubs. Vaak verliezen ze hun karakter als het oude stadion wordt ingeruild voor een ‘voetbaltheater’, waar de broodjes warme worst en kroket worden vervangen door allerhande moderne snacks en het type supporter ook mee verandert. Op het Highbury van Arsenal heerste altijd een gemoedelijke sfeer totdat The Gunners meegingen in die groteske toekomstdromen van dat het almaar groter en massaler moet. Nu kom je er in een onpersoonlijk megastadion, waar je struikelt over mensen die niets met voetbal hebben, maar onderdeel zijn van een marketingstrategie. Net zoals die Tom van jou van de firma Enterprise. 

Nou ja, laten we vooral hopen dat Go Ahead tot het eind der tijden aan de Vetkampstraat blijft voetballen op die knuffelbare Adelaarshorst, waar dit seizoen zowaar naast Steaua ook Aston Villa, VfB Stuttgart en Braga opduiken. Het doet me terugdenken aan september 1982 toen mijn eigen HFC Haarlem in de eerste ronde van de UEFA Cup aantrad tegen AA Gent en zowaar met 2-1 won. De trots en blijdschap die ik toen voelde, kan ik zo weer oproepen. Dat gevoel gun ik die Deventenaren ook. Leve Go Ahead!