Dagboek van een Gigolo: hoe Marcus zijn ouders vertelde wat voor werk hij doet

Het heeft bijna tien jaar geduurd voor ik tegen mijn ouders vertelde wat voor werk ik doe. Niet dat ik me ervoor schaamde, helemaal niet zelfs. Maar het is toch een beroep waar veel mensen een oordeel over hebben. En zeker als ouder snap ik ook best dat je je in eerste instantie zorgen maakt als je zoon of dochter dit werk doet. Er zijn immers genoeg verhalen van mensen die seks hebben puur voor het geld. Ik zou het zelf ook erg vinden als mijn kind zijn of haar lichaam verkoopt om de huur of de boterhammen te kunnen betalen.

In deze branche van high class escorts en gigolo’s komt het gelukkig niet voor dat mensen het uitsluitend doen voor het geld. Dat zou ook wel een erg onzekere inkomstenbron zijn, zo vaak word je nou ook weer niet geboekt. Iedereen heeft er ander werk naast, ik ook. Ik werk veel in de entertainmentindustrie waar ik onder andere ceremoniemeester of MC ben. Dat wisten mijn ouders wel. Maar op een gegeven moment kwam ik een paar keer op tv, bij Spuiten en Slikken en bij Lauren! en de liefde, en toen leek het me toch beter om ze ook over mijn andere werk te vertellen.

Ik denk dat ze al een vermoeden hadden, want ze reageerden vrij kalm. Als ik maar gelukkig was en niks tegen mijn zin hoefde te doen, vonden ze. En gelukkig kon ik ze verzekeren dat dat het geval is. Het viel me wel op dat ze er verder nooit echt vragen over stelden. Het is natuurlijk ook een beetje ongemakkelijk om met je zoon over seks te praten, maar laatst kwam het er dan toch een keer van.

Ik ging met mijn vader uit eten en hoe we erop kwamen weet ik niet meer, maar ineens ging het erover. Of ik niet gewoon een rol aan het spelen was tijdens mijn werk, wilde mijn vader weten. Dat was voor mij een mooie aanleiding om er wat meer over te vertellen. Want natuurlijk speel ik geen rol als ik een date heb. Dat kan ook niet, want daar zijn vrouwen veel te fijngevoelig voor. Die voelen het meteen als je niet oprecht bent. Daarbij heb ik een bepaald deel van mijn lichaam nodig dat ook echt wel mee moet werken, anders wordt het natuurlijk erg lastig allemaal.

Als ik een date heb, ben ik daar echt met honderd procent van mijn aandacht bij en ik heb er ook altijd zin in. Natuurlijk heb ik weleens dat ik lekker op de bank een serietje lig te kijken en dat ik het best wel fijn zou vinden om te blijven liggen. Net als iedere accountant of secretaresse dat ook zal hebben als ’s ochtends de wekker gaat. Je moet je er soms even toe zetten. Maar als ik eenmaal gedoucht heb en met mooie kleren aan in de auto zit, krijg ik altijd zin. 

Als ik aanbel, ben ik altijd weer nieuwsgierig wie er aan de andere kant van de deur staat. En de zin in seks komt ook altijd vanzelf. Hoe die vrouw eruit ziet, maakt dan niet uit. Als zij enthousiast is, ben ik dat ook. En ik heb altijd een leuke ervaring, hoe de date verder ook loopt. Dat kon ik ook tegen mijn vader vertellen. En ik zei ook hoe dankbaar ik ben dat ik dit werk mag doen. Ik mag heel dichtbij mensen komen en letterlijk intiem met ze zijn. Er wordt gelachen, gehuild, klaargekomen, geknuffeld. Van alles mag ik deelgenoot zijn. Dat mensen mij dat vertrouwen geven, vind ik echt waardevol. Natuurlijk is het fijn dat ik er geld voor krijg, maar ik heb het eigenlijk niet nodig. Ik verdien genoeg met mijn andere werk en daarbij geef je zo’n envelopje met geld toch weer zo uit. Dat beklijft niet.

Het is natuurlijk een beetje ongemakkelijk om met je zoon over seks te praten, maar na tien jaar kwam het er dan toch van

Ik hecht veel meer waarde aan de handgeschreven brieven die ik van sommige klanten heb gekregen, de kleine cadeautjes die ze speciaal voor mij uitgezocht hebben, die zal ik de rest van mijn leven bewaren. Net als de verhalen die ze met me deelden. 

De afgelopen maanden heb ik een deel van mijn avonturen ook met de lezers van dit blad mogen delen en ook daar ben ik dankbaar voor. Ik vond het leuk om over mijn werk te vertellen en hoop dat de lezers, net als mijn vader, een beter beeld hebben van wat het inhoudt om een high class gigolo te zijn.

Mijn vader snapte het in elk geval een stuk beter. Aan het eind van het etentje zei hij zelfs dat hij het jammer vond dat hij niet eerder naar mijn werk gevraagd had. Sterker nog, hij vroeg zich hardop af of hij dit werk ook zou kunnen doen. Of mijn moeder dat goed zou vinden, is een andere vraag, maar ik zag het als een groot compliment. 

DIT WAS DE LAATSTE AFLEVERING VAN DAGBOEK VAN EEN GIGOLO.