Tatjana Simic is altijd al onze favoriet geweest, dat mag je gerust weten. Nee, dat móét je zelfs weten als je Panorama al sinds begin jaren tachtig leest. ‘Haar carrière als model begon toen zij een modellenwedstrijd van een Nederlands tijdschrift won,’ staat op haar Wikipedia-pagina. Ja, dank je de koekoek: dat waren wij dus, ver voordat zij bekend werd als Kees Flodder. We mogen dan ook rustig stellen dat er zonder ons geen Kees Flodder zou zijn, althans: niet met Tatjana in die glansrol, maar met die eer gaan wij natuurlijk niet strijken.
In 1994, toen zij door ons... sorry, door Flodder allang was gearriveerd als nationale seksbom, vroegen we aan haar of ze het leuk vond om met ons, of beter gezegd met onze sterverslaggever Johnny Lion, een avondje te gaan stappen. Johnny en ‘Kees’, vonden we zelf ook leuk. En dan wel in ‘haar’ Rotterdam waar ze in 1979 als 16-jarig meisje neerstreek vanuit haar geboortestad Zagreb. Ze vond die verhuizing in alles een verademing, zei ze, niet in de laatste plaats omdat ze verlost was van haar vader die in het toenmalige Joegoslavië achterbleef.
Hij was heel bezitterig, herinnerde zij zich: “Hij sloeg mij om het minste geringste en verbood mij met wie dan ook om te gaan, laat staan dat ik een vriendje mocht hebben. Hij ging héél ver. Als ik ’s avonds thuiskwam, zocht hij op mijn lichaam naar sporen. Of ik misschien met een jongen had gevreeën. In die tijd begon ik grote borsten te krijgen en op een gegeven moment voelde ik mij daar zelfs schuldig over. Belachelijk, hè? Maar het zal duidelijk zijn dat ik inmiddels over dat schuldgevoel heen ben.”
Tatjana in 1994: 'Ik héb borsten, andere vrouwen laten ze máken'
Ook zij wist dat ze niet beroemd was geworden vanwege haar poezelige voeten. “Ik beschouw mijn borsten als werkkapitaal, als gereedschap,” zei ze destijds. “Ik heb topless geposeerd (ook meerdere malen in Playboy, red.) en sommigen vonden dat ik daarin te ver ging. Waarom? Ik héb borsten, andere vrouwen laten ze máken: moet ik mij daar soms voor generen?”
Een vrouw naar ons hart, dat mag duidelijk zijn. Zeker toen ze voorstelde om naar een poolcafé te gaan, want daar vertoefde ze graag. Een stoot die tegen een stootje kon én zelf ook van stoten hield, wat wilde je nog meer? Het werd nóg beter toen een jongen haar een biertje aanbood, maar zij dat vriendelijk afsloeg. “Ik lust geen bier,” zei ze verontschuldigend. “Maar ik kan er wél eentje tappen!” Dat wilden we natuurlijk weleens zien en verdomd als het niet waar was: voor we het wisten, kroop ze achter de bar, hanteerde ze de tap met soepele pols en tapte ze een perfect pilsje, twee vingers schuim.
Alsof Cupido niet één, maar duizend pijlen op ons afvuurden, zó raakten we van haar in vervoering. Dat is ook niet zo gek: je kunt er nog zo geweldig uitzien, aan elke autogarage hangen en begeerd worden door het gros van de Nederlandse mannen, maar met bier en ballen weet je pas écht de weg naar ons hart te vinden. Tatjana is inmiddels 62 en begin volgend jaar te zien in de spin-off van de populaire Flodder-serie uit de jaren negentig. Die gaat Kees Flodder heten, uiteraard, want ere wie ere toekomt.